آنانی که فکر می کنند که هواداران استقلال منتظر مصاحبه های وقت و بی وقت مدیران و مسئولان باشگاه شان هستند سخت در اشتباه اند.
اتفاقا آن موضوعی که بیش از همه باعث اذیت و آزار هوادار استقلال در طی یک هفته گذشته بیشتر از پیش شده است همین مصاحبه های وقت و بی وقت مدیران سابق و کنونی باشگاه استقلال است.
و مصاحبه دیگری که بسیاری منتظر انجام آن هستند تا در تعداد مصاحبه ها در یک هفته یک هت تریک ساخته شود، هت تریکی که قطعا بزرگترین ضرر و زیانش را باشگاه و تیم استقلال خواهد دید و بس.
هرگز قرار نبود که پس از علی خطیر که در برنامه فوتبال برتر همه چیز را روی دایره ریخت و از همه چیز و همه شخص سخن گفت درست چند روز بعد، مدیرعامل مستعفی قبلی یعنی حجت کریمی در یک برنامه زنده تلویزیونی دیگری تنها و تنها به دفاع از خود نه دفاع از باشگاه و تیم استقلال باز سخنان ناگفته ای که طی دوران مدیریت کوتاه مدتش اتفاق افتاد را باز به روی دایره بریزد.
پس از انجام این دو مصاحبه همه به خیال اینکه همه چیز روشن شد و دیگر حرفی برای گفتن باقی نمانده و منتظر مصاحبه سوم یعنی پاسخ جواد نکونام به صحبت ها و اتهام ها و شائبه های مطرح شده علی خطیر در یک برنامه زنده تلویزیونی دیگر باشند به حال بد و ناجور هوادار استقلال هیچ توجهی نمی کنند.
این روزها حال هوادار استقلال اصلا خوب نیست، به واقع نمی دانیم دلیل بازگو کردن و پرداختن به اتفاقات سوخته ای که در زمان مدیریت هر کدام از این اشخاص رخ داده است چه سود و فایده ای برای باشگاه و تیم استقلال و بخصوص متوجه کردن هواداران آبی دارد؟
حرفها و صحبت هایی که پر واضح است ضد و نقیض است و همچنان هواداران آبی از صحت و سقم و واقعی بودن هیچ یک از گفته های علی خطیر و حجت کریمی اطمینان ندارند.
صحبت هایی که توسط این افراد بیان می شود و از سوی افراد دیگری قاطعانه رد می شود هوادار استقلال و حتی اذهان عمومی و اهالی فوتبال را بیش از پیش سردرگم کرده است که به واقع کدام یک راست می گوید و کدام یک دروغ؟ کدام فرد تصمیم دارد خودش را مدیر موفق و پاک و درستکاری معرفی کند و کدام یک واقعا دلسوز واقعی باشگاه و تیم استقلال است؟
نه به واقع هیچ کدام از مدیران و مسئولان سابق و کنونی باشگاه استقلال قبل از بیان هیچ یک از جملاتشان به حال بد هوادار تیم شان توجهی نکردند.
مصاحبه هایی که جز آه و افسوس و حسرت برای هواداران و دوستداران استقلال هیچ سود و فایده دیگری نداشته و نخواهد داشت.

خوب می دانیم همان طور که بسیاری منتظر بودند تا مدیرعامل استقلال سکوت چند ماهه اش را بشکند و در برنامه تلویزیونی آتش اختلاف ها را شعله ور کند تا خوراک خبری پیدا شود، حال هم بسیار مشتاق هستند تا سرمربی استقلال هم مقابله به مثل کند و با مصاحبه ای تلویزیونی هم این آتش افروخته شده را بالا ببرد و هم بحث و موضوع و خبر در این تعطیلی لیگ فراهم شود اما... .
اما اگر جواد نکونام خوب متوجه باشد که فرصت برای پاسخگویی و مقابله به مثل و حضور در این برنامه و آن برنامه را دارد و عجله ای برای انجام این کار وجود ندارد خوب می تواند با تمرکز بیشتر روی تیم خودش با فراغ بال در بهترین زمان و فرصت لازم حرفهایش را بزند و پاسخ هایش را با تامل و به دور از ناراحتی و خشم به زبان بیاورد.
فعلا هم نکونام و هم استقلال نیاز به فرصت دارند، نیاز به ساخته شدن، نیاز به آماده شدن آن هم با همین بضاعت و واقعا نتیجه گرفتن با همین داشته ها چقدر می تواند لذت بخش باشد.
نتیجه گیری و صدرنشینی و فتح بازی های بزرگ و ۶ امتیازی نکونام را هم برای تیمش و هم هواداران آبی تبدیل به فرشته نجاتی خواهد کرد که دیگر هیچکس حتی قدرت نزدیک شدن به آنها را هم نداشته باشد چه برسد به اینکه بخواهد علیه نکونام و تیمش مصاحبه ای داشته باشد.
نکونام باید به خودش فرصت بدهد تا اواسط نیم فصل و با یک توپی پر و کوله ای از نتایج درخشان در هر برنامه ای حضور پیدا کند و با افتخار از نتیجه گیری تیمش صحبت کند و قاطعانه همه را به نام خود بزند و کاری به هیچکس نداشته باشد.
والا حضور کنونی سرمربی استقلال آن هم تنها پس از چهار هفته این فصل برای پاسخگویی علیه مدیرعامل نه منطقی است و نه به صلاح است، و تنها با این کار می تواند دشمنان خود و استقلال را شاد کند و آتش این اختلاف ها را بیشتر و بیشتر کند که نه سودی برای خودش خواهد داشت و نه برای تیمش... نکونام همچنان باید به خود و تیمش فرصت بدهد فرصتی که منجر به نتیجه گیری شود.

📝 وقتی صدای خبرورزشی هم از مصاحبه های زنده و پشت سر هم مدیران سابق و کنونی باشگاه استقلال هم در آمد، و این تیتر واقعی و منطقی و حرف دل هواداران آبی را روی جلد کار کرد که بسیار بجا و به موقع و واقعی بود؛ کدام مشکل استقلال با این مصاحبه ها در تلویزیون حل شده که اینبار بخواهد حل شود؟

در یک هفته طوفانی حضور دو مدیرعامل یکی سابق و دیگری حال حاضر در برنامه های زنده تلویزیونی این وسوسه را به جواد نکونام وارد کرده است که او هم برای دفاع از حقانیت خود بخواهد در پاسخگویی برآید و در یکی از برنامه های زنده تلویزیونی حضور پیدا کند.
حضوری که پر واضح است در این دوره زمانی نه به سود تیم استقلال است و نه به سود خود نکونام.
اما اینکه این حق و اختیار طبیعی ای که سرمربی استقلال دارد تا پاسخ گفته های نادرست و شائبه دار مدیریت را بدهد تا بعدها در صورت بروز و رخ دادن هر اتفاقی مورد اتهام و تقصیر قرار نگیرد کاملا قانونی و منطقی است.
اما بارها و بارها گفتیم و نوشتیم که لااقل در اولین فصل و سال حضور جواد نکونام روی نیمکت استقلال بهترین و محکم ترین دفاع خصوصا در این چند هفته ابتدایی حتی تا پایان نیم فصل اول قدرت در نتیجه گیری و کسب حداکثری امتیازات توسط ایشان و تیمش است سپس مقابله به مثل با مصاحبه های زنده تلویزیونی.
جواد نکونام می تواند با نتایج مورد قبولی که بدست می آورد با زبان بی زبانی پاسخ محکمی به حرفها و اتهاماتی داده باشد که به او ناجوانمردانه تحمیل شده است.
پس از آن سرمربی استقلال می تواند با کوله باری از نتایج درخشان با فراغ بال بهتری از خودش و تیمش دفاع کند آنگاه مطمئنا هم تیم استقلال به آرامش نسبی رسیده و هم هواداران آبی با رضایت مندی بیشتر از کادرفنی تیم محبوب خود بیشتر حمایت خواهند کرد.
پس حالا قرار نیست نکونام از حق طبیعی خود استفاده کند و با یک اشتباه خود را به موج فریب خورده ای بسپارد که برای اثبات حقانیت خود حتی حاضرند ناآرامی استقلال را هم شاهد باشند.

تا وقتی حرفهایی برای گفتن باشد و تا وقتی راه حل درست و حسابی و قاطع برای رفع مشکلات نباشد، نه زبانی بسته خواهد شد، نه حرفها تمام می شوند و نه حاشیه ها تمامی پیدا می کنند.
اینکه چرا مدیری پس از چند ماه از استعفایش باز در یک برنامه زنده تلویزیونی دعوت می شود تا از خود و مدیریت زمان خود دفاع کند و در مورد اوضاع کنونی باشگاه استقلال نظر بدهد واقعا سؤالی عجیب و پاسخی بسیار روشن دارد.. اینکه مدیری دیگر پس از سالها از برکناری اش از مدیریت باشگاه استقلال در شبکه های مجازی علیه مدیران وقت پست می گذارد و از عشق و علاقه خود به استقلال و هوادارانش می گوید باز عجیب و غیر قابل باور است.
آری تا زمانی که همچنان مدیران گذشته باشگاه استقلال که صد البته در جریان این مشکلات و اتفاقات تلخ و به هم پیچیده و کمی لاینحل قرار دارند و خود یکی از مسببان همین آشفته بازار این روزهای باشگاه استقلال هستند همچنان خود و مدیریت دوران خود را درست ترین و بی عیب ترین و پاک ترین مدیریت دوران باشگاه استقلال قلمداد می کنند هیچ مشکلی حل نخواهد شد.
تا زمانی که مدیران سابق همچنان برای نشستن روی این صندلی و پشت این میز مدیریتی اشتیاق دارند قرار نیست نه حاشیه ای کم شود و نه اوضاع و احوال باشگاه و تیم استقلال بهتر و آرام تر از گذشته شود.
اما همچنان نمی دانیم اشتیاق و علاقه صدا و سیما و برنامه هایش به دعوت از مدیران سابق باشگاه استقلال و بیان اتفاقات تلخ آن زمان ها و دفاع کردن از شخصیت خودشان و کوبیدن مدیریت حال حاضر چیست کاملا واضح است اما قابل قبول نیست.
اینکه چرا همه حاشیه ها باید برای باشگاه استقلال باشد و چرا باید مدیران همچنان حرفهای بسیاری برای گفتن داشته باشند که در زمان مدیریت خودشان هیچ کدام از این حرفها را هرگز بیان نمی کردند و این همه اختلاف در بیان ها و عملکردها وجود دارند که هنوز نه اهالی فوتبال و نه هواداران استقلال بر راستگویی و درست گویی هیچ کدام از مدیران سابق و حال حاضر باشگاه و تیم محبوبشان یقین و اطمینان و اعتماد ندارد کار را بسیار سخت تر و عجیب تر کرده است.

جار و جنجال و ناآرامی و درست کردن حاشیه های تازه همیشه هستند، همیشه می توانند باشند، همیشه می توان آنها را سریع ایجاد کرد. اما هنر اصلی در مقابله و ایستادگی و سپس دوری و حتی فرار از همه آنهاست.
در اینکه اوضاع این فصل باشگاه و تیم استقلال سخت تر و مشکل دارتر و خطرناک تر از فصل های گذشته است شکی نیست و این را حتی در گفته های علی خطیر مدیرعامل این باشگاه می توان فهمید و متوجه شد.
اما اینکه بخواهیم با تمامی این مشکلات و موانع و سنگ اندازی ها آرام باشیم و این آرامش را به تیم منتقل کنیم بسیار سخت است، بسیار کار دارد اما امری محال و ناشدنی نیست.
وقتی نمی توان از مشکلات کم کرد لااقل می توان مشکلی تازه بر مشکلات قبلی اضافه نکرد، می توان مشکلات را مدیریت کرد و از پس این مدیریت به یک آرامش نسبی رسید و با دستیابی به همین مقدار آرامش نسبی به موفقیت رسید.
بله می توان، خیلی خوب هم می توان.. این جملات تنها روی کاغذ زیبا و خواندشان لذت بخش نیست بلکه در عمل هم می توان آنها را ایجاد کرد، آنها را ساخت.
پس واقعا باشگاه و تیم استقلال این فصل با تفکر درست و منطقی و به دور از تنش و دعوا و فریادهای بی صدایتان (منظور علی خطیر و جواد نکونام است) به آرامش خواهد رسید.
فعلا آرامش درونی باشگاه در رفتار و برخورد و بیان و کلام این دو نفر بستگی دارد، آرامشی که فصل هاست به همین دلایل از استقلال دور شده و باعث همین عدم نتیجه گیری و سپس عدم موفقیت شده است و اگر بخواهد این فصل هم می تواند مثل چند فصل گذشته با ناآرامی و تنش ها و دعواهای آشکار بگذرد باز باید شاهد تمدید این عدم موفقیت ها باشیم.
عدم موفقیتی که بسیار باعث آزار و ناراحتی و سرخوردگی هواداران آبی شده است بویژه وقتی که در طرف مقابل شاهد موفقیت های متوالی رقیب دیرینه خود هم بوده اند بیشتر شده است.

برخی اوقات سکوت باید کرد هر چند شاید جای سکوت نباشد، برخی زمان ها باید در اوج انفجار چشم ها را بست و زبان به دندان گرفت.
علی خطیر بالاخره چند روز پیش سکوت رسانه ای خود را شکست و در برنامه زنده تلویزیونی بیش از ۹۰ دقیقه صحبت کرد، در تمام صحبت هایش حتی با تظاهر کاملا اختلافش با سرمربی عیان بود و حتی خود به آن اعتراف کرد.
در برخی صحبت ها دوگانگی در پاسخگویی این جمله تازه را از مدیرعامل استقلال کشف کرد که به واقع چه کسی راست می گوید؟ حق و حقیقت با کیست که ایشان در برابر اکثر سوال ها اینگونه پاسخ می داد.. هم من راست می گویم و هم جواد نکونام.
پس در واقع در اینجا کسی دروغ و پنهان کاری ندارد. یعنی در اینجا هم مدیریت درست می گوید و هم سرمربی خارج از واقعیت بیان نکرده پس این همه اختلاف نظر، اختلاف در برنامه، مشکلات یارگیری و...و... برای چیست؟
در جمله پایانی علی خطیر که هم نشان از قاطعیت ایشان داشت و هم ترسی پنهان شده از جنجالی دوباره علیه خودشان اینکه بهتر است سرمربی در حیطه وظایف فنی اش عمل کند و مدیرعامل هم در حیطه مدیریتی خود عمل می کند و هر دو یک هدف خواهند داشت آن هم موفقیت استقلال است.
از گوشه و کنار شنیده می شود که نکونام تصمیم دارد هفته آینده در همان برنامه زنده تلویزیونی که خطیر در آن حضور پیدا کرد برای دفاع از خود و پاسخ به برخی شائبه ها حضور پیدا کند اما... .
اما به نظرمان این هرگز درست نیست، قرار نیست هر گفته ای پاسخی داشته باشد و قرار نیست حتما برنده یکی از اختلاف ها خود برتری اش را به اثبات برساند.
بهترین راه دفاع و بهترین راه ثابت کردن حقانیت خودتان همین عمل کردن به وظایف خودتان است.
نکونام هم اگر تصمیم دارد در اولین فصل حضورش تا آخر فصل همچنان روی نیمکت تیم استقلال بنشیند خودش را در درون زمین به اثبات برساند همانطور که در این چهار هفته شروع فصل نشان داده که با تمام سختی ها و فشارها و سنگ اندازی ها و نخواستن های پنهانی توانسته با تیمش موفق باشد دل هواداران آبی را شاد کند.
آقای نکونام برای اثبات خودش باید خیلی مواظب تیمش باشد، باید خیلی مواظب رفتار و کلام و برخوردهایش باشد تا یک حضور ماندگار و موفق و خاطره انگیز داشته باشد.
وقت برای پاسخ دادن بسیار است اما شناخت زمان مناسب برای پاسخ دادن و اثبات حقانیت با کسب نتایج درخشان از هر پاسخگویی کلامی بهتر و مناسب تر و لذت بخش تر است.

اختلاف نظر و سلیقه بین مدیریت و سرمربی در تمام گفته های بیش یک ساعت و نیم ایشان در فوتبال برتر به وضوح آشکار بود و موج می زد.
اختلافی که به واقع بیننده و بویژه هوادار استقلال را بسیار آزار می داد.
از ابتدای گفتگو تا انتهای آن تنها به دنبال یک حرف و جمله مثبت بین مدیرعامل و سرمربی در گفته های علی خطیر می گشتیم اما به واقع پیدا نمی کردیم.
اوج گفته های ایشان هم راست و درست گفتن صحبت های خودشان به عنوان مدیرعامل بود و درست و راست گفتن صحبت های سرمربی تیم که جواد نکونام باشد و در این بین هیچ کدام از دو طرف دروغ و پنهان کاری نکرده و نمی کنند.
ایشان خط مشی و تفکر سرمربی تیمش در کسب برد و رسیدن به موفقیت که همانا قهرمانی فصل است درست می دانند و یکی از مطالبه های بحق نکونام می دانند و از طرفی ساختار مدیریتی خودشان که هر تعریفی ایشان از آن دارد را درست می دانند و تعریف ایشان از موفقیت هم یک تعریف مدیریتی است که ظاهرا برای این فصل و فصل های بعدی قابل انجام و به تحقق رسیدن نیست.
یک ساعت و نیم پای صحبت های مدیرعامل استقلال نشستیم و مثل تمام دفعات گذشته با مصاحبه ها و گفتگوهای زنده مدیران عامل قبلی باشگاه استقلال افسوس خوردیم و از ته دل آه کشیدیم.
مدیرانی که در برنامه های تلویزیونی قشنگ و زیبا و از نظر خودشان لذت بخش و مرتب حرف می زنند اما در واقعیت همه چیز برعکس است و لااقل آن چیزی نیست که ما لااقل به آن نگاه می کنیم.
مدیران عاملی که خودشان و خط مشی شان را درست و بی عیب و نقص و پاک و مقدس می دانند اما با گذران زمان و پس از سالها داستان مدیریتی شان مشخص و معلوم می شود.
خطیر و نکونام هم داستان این فصل باشگاه و تیم استقلال هستند برای رسیدن به موفقیت، موفقیتی که از نظر و نگاه هر دو طرف دو تعریف و مسیر جدا دارد، حال باید بنشینیم و ببینیم این دو تعریف جدا کی به نتیجه خواهند رسید، نتیجه ای که موفقیت واقعی استقلال را به همراه داشته باشد.

📝 بیچاره باشگاه و تیم استقلال با مدیرانی که فقط تنها بلد بودند زیبا و قشنگ و مرتب حرف بزنند اما نه زیبا عمل می کردند و نه قشنگ و مرتب همه چیز را به مدیران بعدی تحویل دادند!!!!

داستان مدیرانی که می آمدند و زیبا حرف می زدند و درددل گونه خود را با هوادار استقلال یکی می کردند و از مشکلات می گفتند و خود را فرشته نجات معرفی می کردند و پس از مدتی وقتی که رفتند تازه خرابه هایی که تحویل دادند مشخص شدند، مدیرانی که تنها در حرف زدن و مصاحبه کردن استاد بودند و نمره قبولی با معدل بالا گرفتند اما در عمل شکست خورده و بازنده ای بیش نبودند هر یک پس از مدتی جای خود را به دیگری داد اما خرابه ها هیچ گاه نه ترمیم شدند و نه بازسازی و نه پایان یافتند.

بالاخره روز موعود فرا رسید و علی خطیر مدیرعامل باشگاه استقلال زبان به دهان گشود و حرفهایش را رک و راست به زبان آورد.
حرفهایی که تعدادی از آنها برای اهالی فوتبال و بویژه هواداران آبی تازگی نداشت از یک فصل نقل و انتقالات ضعیف تا اختلاف نظر و سلیقه اش با نکونام و از بدهی ها و شکایت ها و تعدادی دیگر در عین تازگی باز هم برای هواداران آبی قانع کننده نبود.
خطیر آمده بود که از خودش بگوید، از اوضاع ناآرامی که طی حداقل دو سه فصل گذشته روی هم تلمبار شده بودند بگوید، از سکوتش که هفته ها و ماه ها روی اعصاب بود اما بالاخره مشخص شد که چه دلیلی داشت، دلیلی که هنوز برای هواداران آبی باز قانع کننده نیست.
از ابتدای گفتگو بارها و بارها اختلاف نظرها و تنش و ناآرامی بین مدیرعامل و سرمربی به وضوح دیده می شد، گفته های خطیر از یک سو، و گفته های قبلی نکونام از سویی دیگر مشخص بود که دو مسیر جدا از هم وجود دارند که شاید مجبور باشند با یک هدف حرکت کنند اما شاید حرکتی که هیچگاه به مقصد ایده آل یکدیگر نرسد.
در لابلای گفته های خطیر بارها و بارها این اختلاف ها به وضوح دیده شد، اختلافی که هر چقدر در صحبت ها ناراحت کننده و تلخ بود چندین برابرش در واقعیت و درون باشگاه و تیم آزار دهنده و مطمئنا به ضرر تیم استقلال خواهد بود.
خطیر حرفهایش را گفت، حرفهای راستی که هم برای خودش راست بود و هم حرفهای سرمربی اش را راست می دانست و راست هایی که اهالی فوتبال می مانند و هواداران آبی که بدانند بین دو راست کدام حرفها راست تر هستند و کدام یک تنها برای دل خوش کردن طرف مقابل بیان می شوند.
خطیر پس از چند ساعت گفتگو باز به میز و صندلی مدیریت خود در باشگاه استقلال برگشت و هواداران آبی ماندند و بسیاری واقعیت هایی که گفته شد اما راهکاری برای آنها دیده نمی شود.
خطیر از هر دری سخن گفت و به معنای واقعی زبان گشود تا پس از ماه ها از سکوت خود بیرون آمده باشد اما بنا به گفته خودش همچنان از این پس هم در سکوت خواهد رفت تا آرامش استقلال از اختلاف هایش برهم نخورد.
آرامشی که چه با سکوت و چه با فریاد نه نگه داشته خواهد شد و نه از بین خواهد رفت، مهمتر از سکوت پیدا کردن راه حلی برای رسیدن به آرامش است.

نمی دانم آیا هواداری آخرین حضور تیم محبوبش را در لیگ قهرمانان آسیا به خاطر دارد یا خیر؟
وقتی پس از دو قهرمانی یکی در جام حذفی و دیگری در لیگ برتر با هزار شوق و اشتیاق برای حضور دوباره در لیگ قهرمانان آسیا باشید و همیشه حرف از کسب ستاره سوم دارید به یکباره شما را از حضور در لیگ قهرمانان محروم می کنند چه حس و حالی به شما دست می دهد؟
وقتی ابتدا پنجره نقل و انتقالات تیم تان بسته می شود و دیگر نمی توانید برای چندین ماه و یک نیم فصل تا باز پس گیری شکایت و پرداخت بدهی ها یارگیری کنید و مهره های مورد نظر خودتان را جذب کنید تا یک تیم قدرتمند داشته باشید چه حسی پیدا می کنید؟
اینکه برای دومین فصل متوالی باز بخاطر بزرگترین و سنگین ترین بدهی شاید تاریخ باشگاه بخاطر تعلل و وقت تلف کردن های مسئولان و بسیاری افراد دیگر از حضور در لیگ قهرمانان محروم می شوید این عذاب آورترین و ناراحت کننده ترین اتفاق ممکن برایتان خواهد بود.
تیمی با هزار سختی در لیگ با بسته شدن پنجره نقل وانتقالات و بسیاری سنگ اندازی های دیگر به قهرمانی لیگ می رسد و مشتاق برای حضور در آسیاست اما به یکباره باز با محرومیت از حضور در آن رقابت مواجه می شود.
حال یا بخاطر شکایت، یا بخاطر عدم داشتن مجوز حرفه ای و...و... که همگی بخاطر بی درایتی و به کفایتی افرادی بوجود آمده اند که در رأس کار مدیریتی باشگاه قرار گرفته اند و پس از مدتی خود را مبری از هرگونه تقصیر می دانند اما چه سود و چه حاصل از افسوس و حسرت های دوباره.
از آخرین حضور آبی پوشان استقلال در آسیا نمی دانیم چند فصل می گذرد، شاید سه فصل شاید هم بیشتر و دو فصلی که استقلال از حق طبیعی خود محروم مانده، واقعا نمی دانیم استقلال آسیا را دوباره چه زمانی به چشم خود می بیند و در آن آقایی خواهد کرد؟ آسیا هم چه زمانی چشمم به حضور تیم استقلال دوباره روشن می شود؟

📝 انگار قرار نیست این بدهی ها و این شکایت ها دست از سر استقلال بردارند، تا مدتی از آن بدهی و شکایت راحت می شویم باید منتظر شکایت و پرداخت بدهی بعدی باشیم و همچنان این داستان ادامه دارد و این استقلال بیچاره است که باید با پنجره بسته و حذف از آسیا فصل های خود را با ناامیدی سپری کند.

استقلال و هوادارانش پس از فصل ها با تسویه بدهی استراماچونی و دستیارانش و باز پس گرفتن شکایتی که باعث حذف آبی پوشان از حضور در لیگ قهرمانان آسیا شد تازه می خواستند نفسی به راحتی بکشند که انگار شکایت بعدی برای پرداخت بدهی دیگری باز آسایش و آرامش نسبی را از استقلالی ها گرفته است.
اینبار بدهی و شکایت عزیز اومانوف و سیلوا و کم کم بدهی و شکایت ساپینتو. انگار قرار نیست نه استقلال و نه هوادارانش تا فصل ها و سالها رنگ آرامش به خود بگیرد. انگار قرار نیست هواداران دیگر اسمی از بدهی و شکایت و بسته شدن پنجره نقل و انتقالات و ممنوعیت حضور در لیگ قهرمانان آسیا را نشنوند.
استقلال نه تنها بدهی استراماچونی بلکه از هر بازیکن خارجی خود که چه یک فصل و چه یک نیم فصل و حتی یک بازی که با پیراهن آبی انجام داده بدهی دارد، بدهی های چند ده یا چند صد هزار دلاری که هر ساعت و هر روز در حال افزایش قیمت است دارند.
اینبار هم نوبت بدهی عزیز اومانوفی شد که در فصل و سال آخر حضورش با بی مهری فرهاد مجیدی مواجه شد و نزدیک به یک فصل تنها روی نیمکت بود یا روی سکوها و حال برای دریافت مطالبات خود به فیفا متوسل شده است و این یعنی یک شکایت دیگر برای دریافت مطالبات در موعد تعیین شده.
پر واضح است که پس از این باید منتظر شکایت سیلوا و سپس ساپینتو و دستیارانش و همین طور خارجی های دیگر شد که قرار نیست دست از سر استقلال بردارند و تا زمانی که فکر عاجل و درست و منطقی برای بازپرداخت به موقع بدهی های ارزی هر کدام از خارجی های آبی نشود قرار نیست حالا حالاها بدهی ها تمام شوند.
قرار نیست حالا حالاها این شکایت ها، این فشارها از سوی فیفا، این محرومیت ها دست از سر استقلال برداشته شوند.. بدهی هایی که حق طبیعی و مسلم بازیکن است و شاید چون این بازیکن خارجی است توانایی شکایت و بازپس گیری مطالبات و حقوق بحق خود را از سوی فیفا داشته باشد اما بازیکنان داخلی که همچون آنها با مطالبات معوقه بسیاری مواجه هستند آنان هم طلبکاران قدیمی و همیشگی تیمی هستند که قرار نیست رنگ آرامش به خود بگیرد.

بسیاری منتظر نشسته اند تا به صحبت های مدیرعامل استقلال گوش فرا بدهند و از میان گفته هایش سؤالات مختلف و چالشی را مطرح کنند، البته اگر مصاحبه علی خطیر رودررو و در حضور خبرنگاران و اصحاب رسانه باشد.
اما اینکه حالا واقعا زمان حرف زدن است و بیان مشکلات و دلایل این آشفته بازار واقعا مشخص نیست؟ آن زمانی که هنوز فصل شروع نشده و استقلال در نقل و انتقالات هیچ قدم مفیدی برنداشته بود زمان صحبت کردن نبود؟ آن زمان که همه به دنبال بستن یک تیم قدرتمند بودند و در بازار نقل و انتقالات بهترین ها را برای خود گلچین می کردند استقلال و عملکرد علی خطیر کجا بودند؟
اگر قرار است که آقای خطیر با توجیهات خاص مدیریتی خود همه چیز را عادی و آرام جلوه دهد و اوضاع نابسامان و آشفته تیم را در پس نتایج و بردهای چند هفته گذشته پنهان کند پس همان بهتر که ایشان حرفی نزنند و اصلا مصاحبه ای انجام ندهند اما اگر مدیریت باشگاه برای این اوضاع صحبتی قانع کننده دارند که خودشان را مبری از گناه و تقصیر معرفی کنند بسم الله بیان کنند تا هم اهالی رسانه و خبرنگاران و هم هواداران استقلال از آن به درستی اطلاع پیدا کنند.
متاسفانه مدیریت باشگاه در گذشته چه زمان حجت کریمی و چه فتح الله زاده و چه خلیل زاده و مددی و سعادتمند و...و... مصاحبه های رنگارنگ و زیبا و در خواندن و شنیدن آنها لذت بخشی را ترتیب می دادند اما در واقعیت هیچ کدام از گفته ها و صحبت هایشان نه عملی می شد و نه در عمل دیده می شد به همین خاطر غرض از مصاحبه نه تنها بیان مشکل و حل مشکل باید صورت بگیرد بلکه در واقعیت باید که یک کار مثبت و درست و واقعی هم به چشم دیده شود تا از تئوری به عملی تغییری صورت بگیرد یا ... .
ما هم منتظر مصاحبه علی خطیر در این تعطیلی چند هفته ای لیگ برتر هستیم اما به شرط اینکه شیوه مصاحبه ایشان متفاوت از تمام مدیران گذشته باشد و واقعا گفته هایشان در واقعیت هم همان چیز باشد و تنها با جملات قشنگ و زیبا و ترتیب بندی موضوعات هواداران و خبرنگاران را مشغول خود نکند که نه هوادار و نه خبرنگار هرگز دوست ندارد بازیچه یک مصاحبه مصنوعی فقط برای فرار از پاسخگویی باشند.

نه لطفا گول تیتر را نخورید و خیلی زود از کوره در نروید، اتفاقا علی خطیر هم در بوجود آمدن شرایط بد کنونی باشگاه و تیم استقلال مقصر است اما تمام تقصیرها شامل ایشان نمی شود حال خیال تان راحت شد.
پر واضح است وقتی فردی پست مدیرعاملی باشگاهی آن هم استقلال را می پذیرد خوب می داند که تنها پذیرفتن پست و سمت در باشگاه بزرگی چون استقلال چاره نیست، قبول کردن تمام شرایط سخت و تعهد دادن به رفع مشکلات و عبور به سلامت از این شرایط بدون هیچ تلفاتی از وظایف یک مدیرعامل در باشگاه استقلال است.
حال نمی دانیم هفته آینده قرار است چه جملات و چه حرفهایی را در مصاحبه ای که وعده اش را به اهالی رسانه داده به زبان بیاورد اما هیچ گفته و هیچ جمله ای هرگز نمی تواند توجیه یک فصل نقل و انتقالات شکست خورده برای استقلال باشد.
هیچ جمله ای و بهانه ای نمی تواند حال و روز آشفته باشگاه و تیم استقلال را از زمان حضور ایشان تاکنون را توجیه یا درمان کند.
اگر قرار بود علی خطیر بیاید و ادامه راه حجت کریمی را در پی بگیرد پس چرا کریمی را برکنار کردند؟ اگر قرار است همان رویه فتحی و خلیل زاده و...و... ای که خود جناب خطیر قائم مقام و دست راست این افراد در چند فصل گذشته بود پس چه نیازی به بازگشت دوباره و انتخاب ایشان بود.
انگار آقایان مسئول بالا دستی مشکل باشگاه استقلال را تنها در تغییر افراد و اشخاص و اسم ها می دانند که هی هر چند وقت یکبار حتی در هر سال چند بار دست به تغییر هیات مدیره و سپس مدبرعامل باشگاه می زنند و هیچ مشکلی که حل نمی شود یک طرف، مشکلات تازه تر و بیشتری هم به مشکلات قبلی افزوده می شوند.
نه علی خطیر به تنهایی مقصر حال و روز این فصل تیم استقلال نیست و مسئولانی که تنها بلدند افراد را جا به جا کنند و به فکر کارنامه و توانایی و قابلیت آنها نیستند و در این راه پرخطر حتی حاضر نمی شوند کمکی به مدیریت باشگاه کنند از مقصران بزرگ آشفته بازار این فصل و چند فصل اخیر در باشگاه استقلال هستند.