ساده ترین راه برای فرار از پاسخگویی برای مدیران باشگاه خیلی راحت برکناری ساپینتو و دستیارانش می باشد، اما آیا تنها برکناری ساپینتو راه گشا است؟ آیا همین که ساپینتو کنار بکشد و دوباره به پروسه مربی موقت برای چند بازی و سپس دنبال یک سرمربی خارجی یا ایرانی دائمی گشتن که همان هم حدود یکی دوماه زمان خواهد برد کافی است.
مطمئنا خیر، هر چند از نتایج هفت هفته گذشته ناراضی هستیم، هر چند هر هفته بهترین فرصت برای رسیدن به صدر را با یک تساوی و ناکامی دیگر از دست می دهیم اما باز هم از تغییر بدون برنامه و بدون فکر و بدون هدف می ترسیم.
ترسی که کاملا عاقلانه است، خوب می دانیم که فعلا جانشین مطمئن و قابل اتکایی برای ساپینتو وجود ندارد، هیچ تضمینی هم برای نتیجه گیری سرمربی بعدی پس از ساپینتو وجود ندارد چون اگر داشت، نکونام را در هفته پنجم فصل گذشته از دست نمی دادیم و دلخوش به موسیمانه شویم، بختیاری زاده را از دست نمی دادیم و دلخوش به پوژوویچ شویم و در آخر هم با این همه تغییر بدترین نتایج را گرفتیم و... .
وقتی یک فصل را با تمام تغییرات و کارهایی که می شد انجام داد و انجام داده شد و به قولی آزمایش های فراوانی انجام دادیم دیگر قرار نیست باز تجربه های تلخ گذشته را تکرار کنیم.
ساپینتو خوب یا بد چه در اخلاق و چه در عملکرد فنی فعلا تا پایان نیم فصل راه حلی برای تغییر او وجود ندارد لااقل تا زمانی که سرمربی لایقی برای نیمکت استقلال پیدا نشود حق تغییر بدون برنامه و بدون فکر و بدون هدف را نداریم، کاری که فصل گذشته مدیران باشگاه تا می توانستند انجام دادند و نتیجه اش را هم دیدند.

14 مهر 1404

باز هم امیدوارانه حرف زدیم و تیتر زدیم و نوشتیم اما انگار برای تیم استقلال هیچ چیزی فایده ندارد.
هفتمین بازی متوالی و باز در تهران توانایی شکست دادن چادرملو را نداشتیم، اتفاقا بازی عقب افتاده را توانستیم به تساوی بکشانیم تا در زمین خودمان از شکست دیگری فرار کنیم.
نه، فرصت دادن به این تیم فایده ندارد، این تیم پر از ستاره نمی تواند ببرد و این بزرگترین مشکل و ضعف است...
فرصت ها همین طور می آیند و می روند و استقلال یکی یکی آنها را پس می زند.
اصلا استقلال نباید خودش را با تراکتور و گل گهر و پرسپولیس مقایسه کند، اصلا استقلال نباید بگوید چون آنها نتیجه نگرفته اند پس خب ما هم نتیجه نگرفته ایم، پس همه تیم ها در یک سطح هستند و استقلال هنوز ناامید نیست.
آخر این چه استدلالی است، اتفاقا حالا و در این هفته ها که تیم های مدعی دیگر در حال امتیاز دادن هستند و فاصله استقلال با صدر جدول تنها ۳ امتیاز ناقابل (البته اینبار باید صراحتا و بی تعارف بنویسیم خیلی هم قابل) بهترین زمان برای یکی دو برد متوالی است تا از بحران خارج و نفسی به آرامی بکشیم.
استقلال امتیاز از دست می دهد و آخر فصل را نمی بیند و این را زمانی درک خواهد کرد که دیگر کار از کار گذشته و با صدر فاصله و اختلاف بسیار دارد و قید قهرمانی را زده است.
استقلال شاید هفت هفته است که در حسرت برد قرار گرفته است اما این طلسم نبردن باید به زودی از بین برود و تنها راه آن هم اعتماد به نفس و فهمیدن موقعیت کنونی است.
این درد بزرگ که هر هفته گریبان استقلال را گرفته است تنها و تنها درمانش نزد خود استقلالی‌ها است و کسی از بیرون قرار نیست آن را تزریق کند.
هر زمان استقلال متوجه این موضوع شد مطمئنا دوباره به روزهای اوج خود باز خواهد گشت، حال می پرسید چه زمانی؟ استقلال پاسخ آن را خواهد داد.

14 مهر 1404

قرار نبود دیگر از این جملات حمایتی بنویسیم اینبار هم بر قول و قرار و تصمیم مان هستیم، ما هر چه حمایت کردیم از سمت دیگر عدم نتیجه گیری دیدیم و دیگر استقلالیها را برای این بازی به حال خودشان گذاشته ایم، دیگر این بازی با خود استقلالیها می خواهند همچنان مساوی کنند، دوست دارند سه باره شکست بخورند، یا اگر لطف کنند و پس از ۲ ماه یعنی ۵ بازی ببرند آنگاه با همین یک بردن می تواند به صدر نزدیک شود و حتی در صدر بایستد بر عهده خودشان.
هوادار هم کار خودش را خواهد کرد، پس امشب حال و هوای استقلال و استقلالیها دو سمت بیشتر ندارد، یا همچنان غمگین خواهند بود و اتفاقات بد و تکراری رخ خواهد داد یا با یک برد پس از ماه‌ها یک آرامش نسبی و شادی به جمع آنها اضافه خواهد شد.
باید نشست و منتظر ماند و دید استقلال کدام یک را انتخاب خواهد کرد؟

13 مهر 1404

تساوی تراکتور و گل گهر بهترین فرصت دوباره ای است با استقلالیها با یک برد حیاتی و بسیار به موقع از اواسط جدول به بالای جدول صعود خواهد کرد.
استقلال اگر ببرد هم به صدر خواهد رسید و هم طلسم ناکامی های پنج هفته گذشته را بشکند و هم به اولین شب آرامش خود برسد.
حال استقلال می ماند که ثابت کند چند مرده حلاج است، استقلال باید ثابت کند که تصمیم دارد به روزهای اوج خود بازگردد.
دیگر این هفته نمی‌خواهیم امیدواری بدهیم، حال این هفته و برابر چادرملو از استقلالیها می خواهیم خودشان را با برد به موقع به هواداران ثابت کنند.
هوادار دیگر از تساوی و شکست های متوالی خسته شده است، شما می توانید با برد مقداری از خستگی ها و سنگینی قلب پر دردشان را کاهش دهید.
تا فردا شب منتظریم ببینیم...

12 مهر 1404

شاید با خواندن این مطلب به نویسنده مطلب خرده بگیرید و اعتراض کنید و سؤال بپرسید که اگر نتایج ضعیف ساپینتو همین طور یک بازی و دو بازی و چند بازی دیگر ادامه پیدا کند آیا باز هم شما از ایشان روی نیمکت استقلال حمایت خواهید کرد؟ که باید در اینجا پاسخ دهیم که خیر، هیچ عقل سلیمی از یک سرمربی ناکام و ناموفق حمایت نخواهد کرد، اما مطمئنا بین انتخاب بد و بدتر ما مجبور به پذیرفتن انتخاب بد هستیم تا اوضاع بدتر نشود.
اگر قرار است ساپینتو بازی بعدی اخراج شود و مربی موقت همچون خسرو حیدری یکی دو بازی بعدی جانشین او شود و مدیران به دنبال سرمربی جانشین هفته های متوالی وقت تلف کنند و آخر هم یک سرمربی به درد نخور دیگری را جایگزین ساپینتو کنند، پس قطعا معتقد هستیم همین ساپینتو تا پایان نیم فصل با هر نتیجه ای بماند بسیار بهتر است، اگر خدای ناکرده قرار بر از دست دادن جام در این فصل باشد چه با ساپینتو در یک نیم فصل و چه با یکی دو و سه سرمربی تا پایان فصل هیچ تفاوتی نمی کند، پس درس گرفتن از اتفاقات و انتخاب های اشتباه فصل گذشته کجا رفته است؟
هر زمان مدیران باشگاه به یک نتیجه قاطعانه رسیدند که دنبال یک جانشین مطمئن و امتحان پس داده برای ساپینتو هستند، (که حداقل در فصل گذشته خوب دیدیم که اینطور نبوده اند) هرگز دست به تغییر سرمربی و افتادن در چاه های متعدد انتخاب های اشتباه دیگر نخواهیم بود.

12 مهر 1404

آقای حیدری عزیز؛ چطور با صراحت می گویی فکر نمی کنم کم کاری در تیم باشد و همه بازیکنان می خواهند کاری انجام دهند، اگر شما این عدم نتیجه گیری در پنج بازی متوالی را کم کاری نمی دانید پس حتما کم کاری از سوی کادرفنی و از جمله شما به عنوان دستیار ایرانی ساپینتو خواهد بود، یا شاید شما هم خودتان را از کم کاری مبری می دارید، پس حتما کم کاری از سوی هواداران آبی و روی سکوها بوده است.. آخر برادر من، آقای دستیار ایرانی، چطور می گویید کم کاری؟! و اگر بخواهیم جمله تان را طور دیگری تفسیر و تغییر بدهیم و بگوییم که کم کاری خیر! این تمام توان بازیکنان است که باز هم شرمنده شما می شویم و باید تند و محکم از شما و کادرفنی و بالاخص بازیکنان گله و اعتراض کنیم که هرگز نمی پذیریم تمام حد و توان و داشته های این بازیکنان همین است که در زمین می بینیم، پس اگر اینطور باشد هیچ کدام از بازیکنان از آدان درون دروازه گرفته تا نازون و سحرخیزان و... در خط حمله در حد و اندازه این پیراهن استقلال نیستند، پس شما نه کم کاری بازیکنان را قبول دارید و نه توان و انرژی همین اندازه ای آنها را که در حد و اندازه های استقلال قطعا نخواهند بود...؟! پس لطفا شما پیدا کنید دلیل عدم نتیجه گیری در پنج بازی متوالی قبلی را و پاسخ اش را به ما (هواداران) بدهید... بسیار منتظریم!

12 مهر 1404

... و قاعدتا پس از مصاحبه تلویزیونی شب گذشته سمیعی در شبهای فوتبالی در مورد جواد نکونام، مخالف اخراج ساپینتو هستیم، افرادی که به هر دلیلی می خواهند تمامی تقصیرها را گردن کادرفنی بیندازند و از جابه جایی سرمربی به مال و منالی برسند سخت در اشتباهند، همان طور که با اخراج جواد نکونام و سپس موسیمانه و سپس بختیاری زاده و ...و... بدترین و کابوس بارترین فصل تاریخ باشگاه استقلال را در فصل گذشته شاهد بودیم، هرگز به خود اجازه نمی دهیم که با گذاشتن هشتگ #اخراج_ساپینتو یا #برکناری_ساپینتو و... و... باز خودمان خودمان را به چاه بزرگتری بیندازیم، درست است که شاید ساپینتو در این فصل به درد استقلال نخورده است البته تاکنون.. اما مطمئنا اگر قرار است اتفاقات فصل گذشته و همین طور کپی برداری شده و بدون تغییر در این فصل هم اجرایی شود ما در اینجا مخالف 100% برکناری ساپینتو هستیم، پس قاعدتا باید ترکش های بعدی اخراج این سرمربی و پرداخت کامل مبلغ قرارداد و دوباره انتخاب یک سرمربی به درد نخور دیگر برای ادامه بازی ها و... همه اتفاقات فصل گذشته را رقم بزنید و هوادار همین طور ساکت نظاره گر باشد.. خیر! ما این فصل محکم پای اعتقاد و حرف خود ایستاده ایم و حزب باد هم نمی شویم.

12 مهر 1404

این روزها سرمربی پرتغالی استقلال بیش از همیشه به درب خروج نزدیک شده است.
نه می خواهیم احساسی نظر بدهیم و نه آنقدر منطقی که انگار هیچ اتفاق تلخی نیفتاده است. اسم ما هوادار استقلال است و این روزها هواداران آبی به دو دسته کلی تقسیم شده اند.
یک تعداد با دیدن این اوضاع، اخراج سرمربی را می خواهند و عده دیگر، همچنان دنبال دادن فرصت بیشتر به این کادرفنی هستند. البته یک گروه سوم هم همیشه هست که هیچ نظری ندارند و واقعا نمی دانند چه بگویند.
آری اخراج ساده ترین راه حل است. خیلی ساده می توان ساپینتو را اخراج کرد و خسرو حیدری یا هر سرمربی ایرانی دیگر را بصورت موقت روی نیمکت نشاند و دوباره رفت برای پروسه انتخاب سرمربی خارجی اما آیا اوضاع درست می شود؟ اصلا ما برای درست شدن اوضاع، قصد اخراج سرمربی حال حاضر را داریم؟
چه تضمینی وجود دارد که سرمربی بعدی موفق شود؟ مگر سال قبل ۶ بار تغییر را امتحان نکردیم؟ اوضاع بحرانی تر نشد؟ ای کاش هوادار استقلال فصل گذشته را خوب دوباره در ذهن خود مرور و یادش بیاید که چطور نکونام در هفته پنجم با فریاد حیا کن رها کن روبرو شد. پس از او اوضاع همین طور بد و بدتر شد و هرگز استقلال رنگ آرامش و خوشبختی به خود ندید که ندید...
آیا قرار است این فصل دوباره همان اتفاقات تلخ فصل گذشته را تکرار کنیم؟ هنوز شاید بتوان به ساپینتو فرصت داد. شاید اوضاع درست شود و شاید نه، اما هرگز برای اخراج –که خانه آخر است- دیر نمی شود. در حال حاضر اخراج ساپینتو و گشتن دنبال یک سرمربی خارجی قطعا اوضاع را بدتر خواهد کرد و خیلی زود دیر می شود!
اینکه با سرمربی دیگر مذاکره نمی کنیم تا تمرکز سرمربی حال حاضر از بین نرود هم حرف کاملا غلطی است که تنها می تواند مخاطب را گول بزند. در واقعیت برای اینکه بتوان سرمربی ناکام را اخراج کرد، باید اول دنبال یک جانشین شایسته و مطمئن بود و برای این کار باید مذاکره های پنهان انجام بگیرد.

12 مهر 1404

مجبوریم به ساپینتو همچنان زمان بدهیم و امیدوار باشیم تا اوضاع بهتر شود و از این ناکامی ها که با آنها غریبه هم نیستیم و فصل گذشته با تمام وجودمان تجربه اش کردیم عبور کنیم.
مجبوریم به ساپینتو حداقل چند بازی دیگر زمان دهیم و امید داشته باشیم روی نوار برد قرار بگیریم.
شاید در این برهه زمانی ساده ترین راه برکناری سرمربی خارجی و روی آوردن به مربی موقت باشد و تلف کردن دوباره چند هفته ای و یکماهه و... برای مذاکره و تفاهم با سرمربی جدید بعدی که آن هم معلوم نیست بتواند در اواسط فصل که بهانه اش با اولین ناکامی و شکست این باشد که او تیم را نبسته است می شود همان آش و همان کاسه تغییرات متعدد و بی فایده و بد و بدتر روی نیمکت فصل گذشته.
پس بهتر است تا زمانی که سرمربی مطمئنی را برای جانشینی ساپینتو پیدا نکرده ایم دست به خودکشی احمقانه ای که فصل گذشته ۵ بار تجربه اش کردیم نزنیم.
ساپینتو شاید انتخابی بین بد و بدتر باشد و ما طبیعتا انتخاب بدتر را هرگز دوست نداریم.

11 مهر 1404

انگار سرنوشت ساپینتو هم مثل سرنوشت سکومورخوف در دومین فصل حضور دوباره اش روی نیمکت استقلال متزلزل و آشفته شده است.
عدم نتیجه گیری در هفته های اول خیلی زود خیال های قشنگ و رنگارنگ ساپینتو برای حضور موفقیت آمیز را نقش بر آب کرد.
حال فرصت یک بازی برای ادامه دادن روی نیمکت استقلال سرنوشت این نیمکت را سخت تر کرده است.
هر چند از نتایج ۵ هفته ابتدایی راضی نیستیم اما آیا برای ساپینتو دنبال جانشین مطمئنی هستند یا تنها برای فرار از پاسخگویی و رسیدن به راه حل برای برکناری ساپینتو پس از عدم نتیجه گیری در بازی بعدی به توافق رسیده اند؟!
آیا اتفاقات تلخ تغییرات متوالی و پرتعداد فصل گذشته روی نیمکت درس عبرت نشد؟ نمی دانیم چه بگوییم..

11 مهر 1404

مدتهاست کارمان شده حسرت خوردن برای دیدن یک بازی زیبا از تیم محبوبمان استقلال.. مدتهاست کارمان شده آرزوی دیدن یک بازی با آرامش تیم محبوبمان استقلال... آنقدر که استرس و اضطراب و فشارهای عصبی را در هر بازی چه قبل بازی و چه حین بازی و بیشتر بعد از بازی تحمل می کنیم که دیگر نایی برای صحبت نداریم.
قرار نبود این فصل هم مثل فصل گذشته پر از ناکامی باشد، قرار نبود این فصل هم مثل فصل گذشته با چند نتیجه ضعیف و تلخ متوالی و پشت سر هم دوباره برای برکناری سرمربی با هم متفق شویم.
قرار بود این فصل دیگر خود خود واقعی استقلال را ببینیم، قرار بود از هفته اول و شکست دادن قهرمان یعنی تراکتور استارت بردهایمان را یکی پس از دیگری بزنیم، نه اینکه تنها بردمان تا 5 هفته ابتدای لیگ تنها همان بازی اول باشد و چهار بازی در حسرت برد دوم مان باشیم.
قرار نبود لیگ دو آسیا برایمان تبدیل به کابوس و عذاب شود، همان لیگی که با قهرمانی در جام حذفی پز حضور دوباره در آسیا را به رقیب دیرینه می دادیم و آنها را حسرت زده حضور دوباره در آسیا می شمردیم، اما چه اتفاقی افتاده، دو بازی آسیایی مان و دو شکست متوالی حاصل کارمان شد، طوری که دیگر خودمان روی کری خواندن حضور دوباره در آسیا را نداریم.
استقلال نه این فصل و نه فصل گذشته بلکه مدتهاست که دیگر پیدا نیست و این فصل ها تنها نام بزرگ خود را یدک می کشد والا نه در قامت مدیریت و نه در قامت کادرفنی روی نیمکت و نه بازیکنان درون زمین، هیچ کدام لیاقت خودشان را به حضور در باشگاه استقلال و پوشیدن پیراهن آبی و خوشرنگ آن ثابت نکردند.
استقلال مدتهاست که دیگر خودش نیست و به قول گفتنی گم شده است، آنقدر خود را گم کرده است و دیگر هیچ تیمی ترسی برای رویارویی با آن ندارد، اتفاقا تیم های حریف آرزویشان است که مقابل استقلال قرار بگیرند و از این تیم حداکثر امتیاز را بگیرند و این عذاب آورترین اتفاقی است که هوادار استقلال آن را به چشم خود می بیند و تجربه می کند و می شکند.

10 مهر 1404

نه آقای ساپینتو تشخیص اینکه این نتیجه عادلانه بود یا نبود دیگر با شما نیست... استقلال در این بازی حرفی برای گفتن نداشت و حتی اگر با همین تک گل شکست هم نمی خورد، تساوی بدون گل در شهر قدس هم برای تیم استقلال قابل قبول نبود...
نه آقای ساپینتو تشخیص اینکه بازی خوبی ارائه دادید و مستحق این نتیجه نبودید هم دیگر با شما نیست... هوادار استقلال اصلا بازی ای از تیم محبوبش ندید که شما از خوب بودن این بازی می گویید و از بازیکنانتان در کل راضی هستید... اصلا استقلال فوتبال بازی نکرد، فوتبالی که در آن سرتاسر موقعیت خطرناک باشد و تنها از روی بدشانسی و حتی کم دقتی تبدیل به گل نشده اند اصلا نبود...
استقلال حتی توانایی خلق موقعیت هم نداشت، اتفاقا موقعیت های خطرناک و در چارچوب تیم بحرینی خیلی بیشتر از استقلال بود و این برای تیمی که در خانه بازی می کند هرگز عملکرد رضایت بخشی نیست... پس تساوی با شکست هرگز تفاوتی در حال استقلال و هوادارش نمی کرد که شما نتیجه شکست را انتخاب کردید و هیچ امیدی برای به تساوی کشیده شدن بازی هم نداشتید...
نمی دانیم آیا انتخاب تحمیلی شما به استقلال اشتباه بود یا اینکه استقلال بدون شما هم همین نتایج را می گرفت و تفاوتی به حضور یا عدم حضور شما نداشت؟ اما این را خوب می دانیم که استقلال آنقدر بیمار شده است که سخت امیدی به بهبودی و سلامتش داریم حال چه با شما و چه بدون شما... فقط همین.

10 مهر 1404

واقعا چیکار کردید؟ اصلا خودتون فهمیدید که چیکار کردید؟ اون از بازی اول آسیایی که افتضاح بزرگی به پا کردید و این هم از بازی دوم آسیایی که مثلا قصد داشتید که جبران مافات کنید اما هیچ تفاوتی با قبل نداشتید... واقعا خجالت آور است، واقعا تاسف بار است، وظیفه مای هوادار حمایت کردن قبل از بازی بود و این هم وظیفه ای که شما در قبال حمایت های ما انجام دادید و نتیجه اش تنها شکست بود... دستتان درد نکند، ثابت کردید که این پیراهن برای بسیاری از شما بزرگ است، (واقعا داریم حرفهای تکراری بسیاری می زنیم) همین حرفها را آخر فصل گذشته در زمان بوژوویچ زدیم، قبل از او در زمان بختیاری زاده زدیم، چند بازی قبل تر از آن در زمان موسیمانه و زودتر از او نکونام و همین طور قبل و قبل ترها...
داستان نه با نکونام حل شد و به عاقبت بخیری رسید و نه با موسیمانه، نه با بختیاری زاده و نه با پوژوویچ و نه حتی با ساپینتو...
داستان ها نه با تاجرنیا به نتیجه می رسد و نه با نظری جویباری به نتیجه رسید و نه قبل تر از او با سمیعی و نه قبل ترها با خطیر و کریمی و...و... .
این استقلال بیمار شده توسط بسیاری است که قصد درمان شدن ندارد، قصد بهتر شدن ندارد، قصد بلند شدن از رختخواب را دارد، قصد این را ندارد که سالم شود، که سرحال شود که باز برگردد به اصل واقعی خودش و همین درد است..
خسته شدیم... واقعا خسته شدیم... شاید بگویید خیلی زود است برای خستگی آن هم در ابتدای فصل.. اما خستگی ما از فصل گذشته است، از آن فصل به این فصل ادامه پیدا کرده و حتی قهرمانی جام حذفی که برایمان واقعا به موقع بود اما تنها توانست حالمان را برای چند روز و چند هفته خوب کند اما باز این بیماری برگشت...
خسته شدیم از هر چقدر نوشتن... خسته شدیم از اینکه دوست داشتیم همیشه حمایت کنیم اما پاسخی برای این حمایت مان نمی بینیم... اینکه دوست داشتیم این فصل دیگر مثل فصل گذشته پر از ناکامی شروع نشود اما شروع شد... اما همین طور ادامه پیدا کرد و .... .

10 مهر 1404

واقعا این بود اون بازی ای که یک هفته منتظرش بودیم تا شکست سنگین برابر الوصل را جبران کنیم؟!!!
نه نه اصلا نه تنها راضی کننده نبودیم بلکه حتی دل خوش کننده هم نشدیم که حالا که لااقل گل نمی زنیم قشنگ بازی می کنیم، اما اصلا بازی قشنگ هم در برنامه نیست، اگر مثل بازی با شمس آذر بودیم شاید اتفاق بهتری می افتاد.
نمی دانیم مشکل این تیم کجاست که ساپینتو باید بهتر و بیشتر از ما بداند، پس از او می خواهیم که راه حلی برای فرار از این حسرت پیدا کند، اینجا نه خوب بازی می کنیم، نه دلگرم بازی می کنیم، نه گل می زنیم و از آن سو هر لحظه امکان دارد دروازه مان باز شود.
استقلال نه در لیگ و نه در آسیا هنوز خودش را پیدا نکرده است، نمی دانیم چند بازی دیگر باید بگذرد تا استقلال به خودباوری برسد، به جایی برسد که بداند از این فوتبال چه می خواهد؟ چرا در لیگ بازی می کند؟ فلسفه ورودش در لیگ 2 آسیا چیست؟ به کدام سمت حرکت می کند و به چه هدفی فکر می کند؟

9 مهر 1404

در دهه های 70 و 80 این اوضاع را به این مقدار طولانی مدت نداشتیم، شاید هر فصل قهرمان نمی شدیم، اما یک فصل در میان یا قهرمان لیگ می شدیم یا قهرمان جام حذفی و در آسیا هم حتی به مرحله های بالاتر صعود می کردیم اما از دهه 90 به این سمت دیگر رنگ قهرمانی هرگز دیده نشد.. دیگر برای قهرمان شدن باید آرزو داشت، حالا مدتی است که این هوادار در اوج ناامیدی مجبور است که به تیمش امید دهد تا از این ناکامی ها بیرون بیاید، با توجه به تمام اتفاقات تلخ فصل گذشته که شاید تلخ ترین و طولانی ترین لیگ یک دهه گذشته را در دوره هواداری مان گذراندیم و دیگر نمی خواهیم هرگز آن را تکرار شده ببینیم، مجبوریم تا به تیم مان در این فصل امید بدهیم..
امید بدهیم که این روزها و هفته ها و ماه ها خیلی زود تمام می شوند، امید و قوت قلب می دهیم و محکم حمایت می کنیم تا این بازیکنان و کادرفنی به خودشان بیایند و به اصل خود بازگردند، اصل قدرت، اصل غیرت، و اصل بردن، شاید اینبار برعکس فصل گذشته و برعکس تمام یک دهه گذشته جواب بدهد... ما که امیدواریم..

9 مهر 1404