اولین برد آسیایی استقلال، دومین برد متوالی آبی پوشان بود.
تیمی که فصل را با ناکامی های متعدد استارت زده بود بالاخره طلسم نبردن را شکست و حاشیه نسبتا امن رسید. برد برابر مس رفسنجان در هفته گذشته و اولین برد آسیایی پس از دو شکست تلخ در پایان دور رفت، کمی آرامش را به جمع آبی پوشان و هواداران این تیم آورد.
استقلال در دو بازی گذشته تیمی کاملا متفاوت از تمام هفته های گذشته خود نشان داد. اوج امید و انگیزه در دل هواداران با تیمی که دیگر روی اعصاب نیست و در خلق موقعیت خوب عمل می کند، تیمی هجومی و از طرفی حفاظت از دروازه و بسته نگه داشتن آن، تیمی دلنشین و قدرتمند است.
استقلال پس از تعطیلات فیفادی جان دوباره ای گرفت، تیمی که شاید تنها نیازش فاصله گرفتن از جو سنگین و تلخ این ناکامی ها بود که این تعطیلات فیفادی بهترین فرصت را در اختیارش گذاشت.
استقلال ساپینتو انگار تنها و تنها نیاز به صبر داشت تا با پشت سر گذاشتن زمان، بتواند همان نسخه قبلی و شفابخش خود در دور اول حضورش را در این فصل با نفرات جدید بپیچد. با این تفاوت که این بار هدف ساپینتو علاوه بر ارائه بازی زیبا و کسب سه امتیازها، لمس جام قهرمانی در سه ماراتن سخت و نفس گیر لیگ و جام حذفی و لیگ آسیا است!

2 آبان 1404

هر چند نیمه دوم دیگر بوی گل نداد، اما استقلال کار را در همان نیمه اول تمام کرد، دوگل زیبا و به موقع به ثمر رساند و به عنوان تیم برنده به رختکن رفت.
نیمه دوم هم موقعیت های دیگری بدست آورد اما در مهمترین هدف که همانا گل نخوردن و حفظ نتیجه است دو بازی متوالی است که رسیده است و دروازه اش را بسته نگه داشته و با همین هدف به برد و ۳ امتیاز شیرین رسید.
استقلال شب گذشته فوق العاده بود، آنقدر زیبا بازی کرد و تعداد حملاتش زیاد بود و دو گل زد و چهار پنج گل دیگر نزد، تا اینکه از رسیدن به یک برد و نتیجه پرگل جاماند اما یک شب به یادماندنی برای خود و بویژه هوادارانش ساخت.
به معنای واقعی تر استقلال آسیایی با برد شیرین خود جان گرفت و به هوادارانش پس از مدتها جان تازه ای داد تا دوباره روزهای اوج خود را استارت زده باشد.

1 آبان 1404

چقدر منتظر این لحظه و این زمان و دیدن بازی هایی به این زیبایی و دلنشینی و لذت بخشی بودیم.
بازی با کلی حملات خطرناک و آتشین و موقعیت هایی که اکثرا تبدیل به گل می شوند یعنی همین نیمه اول برابر الوحدات اردن.
واقعا یک نیمه لذت دیدیم، یک نیمه زیبایی، یک نیمه آرامش و یک نیمه افتخار.
تیمی که همیشه انتظارش را داشتیم که هم خوب و هجومی بازی کند و هم موقعیت خطرناک خلق کند و هم به قدر نیاز و کفایت گل بزند یعنی همین استقلال نیمه اول برابر الوحدات.
برای دیدن نیمه دوم این تیم هجومی و برنده و گلزن بی صبرانه منتظریم، امشب یکی از زیباترین شب ها و بازی های این فصل خواهد بود.

30 مهر 1404

شاید درست نباشد که قبل از بازی مهم امشب در آسیا بخواهیم ساپینتوی پرتغالی را به چالش بکشیم، هر چند چنین قصدی هم از نوشتن این مطلب در صبح روز مسابقه نداشته و نداریم.
اینکه ریکاردو ساپینتو نتیجه بازی برابر المحرق را که منجر به دومین شکست متوالی آسیایی شد عادلانه نمی داند، شک می کنیم که منظور ساپینتو از نتیجه عادلانه چیست؟
استقلال که ۷ مسابقه در لیگ را سپری کرده که ماحصل آنها تنها ۲ برد بوده و‌ در آسیا هم در هر ۲ بازی شکست خورده است و نتوانسته تعداد بردهایش را از عدد ۲ در مجموع ۹ بازی افزایش دهد چطور از نتیجه عادلانه حرف می زند؟
ای کاش آبی پوشان زیبا بازی می کردند آنگاه می شد به این دلخوش بود که استقلال با فراهم آوردن تعداد موقعیت های خطرناک فراوان از روی حادثه گل خورد و بازی را واگذار کرد آنگاه می شد محکم گفت که نتیجه عادلانه نبوده است اما وقتی استقلال در خلق موقعیت خطرناک عاجز می شود و روی اشتباه مدافع و دروازه بان شکست می خورد دیگر نمی توان گفت نتیجه عادلانه نبوده است...
حال خود حدیث مفصل بخوان...
هر چند آبی پوشان در بازی آخر برابر مس رفسنجان با ارائه یک بازی زیبا و پرموقعیت به برد اقتصادی رسید و توانست تا حدودی هوادارانش را دلگرم کند که امیدواریم در بازی امشب برابر الوحدات اردن هم این اتفاق برای دومین بازی پیاپی با دومین برد متوالی تکرار شود.

30 مهر 1404

هنوز یادمان نمی رود که برای آسیایی شدن در فصلی که پر بود از ناکامی و حسرت و اشک و آه چقدر تلاش کردیم، انگار خدا در آخرین لحظات نگاه ویژه ای به ما داشت، نگاه مهربانانه ای به استقلالی ها.
گل دقیقه آخر روزبه چشمی و قهرمانی پر استرس جام حذفی در فصلی که همه جور تلخی و حسرت و اعصاب خوردی و عجیب و غریب های بسیاری دیدیم لذت وصف ناپذیری داشت.
حال که آسیایی شدیم و خداوند نگاه ویژه ای به ما داشت پس چرا قدر این فرصت و هدیه ای که به ما داده شده است را ندانیم.
شکست ناباورانه و عجیب و غریب بازی اول برابر الوصل را هم اگر بخواهیم فاکتور بگیریم، شکست برابر المحرق هرگز قابل پذیرش نبود.
ایستادن در رده آخر بین چهار تیم در جدول با 8 گل خورده و تنها یک گل زده و بدون امتیاز برای استقلال و هواداران واقعا خجالت آور است و قرار نیست این دو شکست در بازی های رفت به سه شکست تبدیل شود و استقلال راهی جز بردن در بازی آخر دور رفت ندارد.
استقلال دومین میزبانی آسیایی اش را برابر تیمی به مراتب ضعیف تر از الوصل و المحرق انجام خواهد داد اما دست کم گرفتن همین تیم هم همچون دو بازی قبلی بسیار خطرناک و دلهره آور است.
استقلال برای اینکه همچنان در رقابت های آسیایی الیت 2 باقی بماند و به دور برگشت بیشتر امید داشته باشد باید اولین برد آسیایی اش را فردا شب برابر الوحدات اردن بدست بیاورد، بردی که برای آبی پوشان که استارت بردن های خود را از هفته گذشته در لیگ را به نمایش گذاشتند دور از دسترس نیست.
شکست و حتی تساوی در بازی فردا شب تنها و تنها یک معنا بیشتر نخواهد داشت و آن این است که ای کاش استقلال قهرمان جام حذفی نمی شد و به آسیا راه نمی یافت تا مایه آبروریزی هوادارانش نمی شد.
امیدواریم لااقل با این جمله کمی به استقلالی ها بربخورد و بیشتر حواسشان را به کسب برد جمع کنند چون چاره ای جز نتیجه برد و کسب سه امتیاز ندارند.

29 مهر 1404

درست است از برد شیرین برابر مس رفسنجان به وجد آمده ایم آن هم پس از هشت بازی حسرت برد داشتن، با شکست دیگر رقیبان و تثبیت رده سوم برای آبی پوشان کم کم خط امنیتی در راه ترسیم شدن است، اما نباید در باد یک برد آن هم پس از هشت هفته ناکامی بیش از یک روز یا دو روز بخوابیم، آن هم برای استقلالی که هنوز راه طول و درازی برای رسیدن به هدف که همانا قهرمانی است در پیش دارد.
بازی برابر مس رفسنجان را بردیم، با یک برد اقتصادی، موقعیت های فراوانی خلق کردیم اما از آنها استفاده نکردیم بیشتر از یک گل نزدیم و توانستیم بیش از 80 دقیقه هم از همان تک گل محافظت کنیم و به برد برسیم و این برای آبی پوشان ستودنی است، اما برای شادی برد همان یک روز کافی است، سه روز دیگر در آسیا بازی داریم و باید دو شکست قبلی را با یک برد شیرین جبران کنیم، باید خودمان را در آسیا ثابت کنیم، باید به همگان نشان دهیم که تیمی هستیم که قدر موقعیت هایمان را خوب می دانیم.
استقلال برای بردهای بعدی اش هم باید شادی کند، هر برد آبی پوشان جای خوشحالی دارد اما تنها یک روز پس از پایان هر بازی و چون در یک ماراتن و لیگ طولانی مدت حضور داریم باید به فکر جمع کردن امتیازهای بیشتر باشیم و فراموش نکنیم که همان گونه که شادی به خانه ما آمده است غم هم خیلی نزدیک به ماست، لااقل خودمان این را هشت هفته متوالی در این فصل و یک فصل کامل در فصل گذشته به خوبی تجربه کرده ایم پس شادی برای برد مس رفسنجان دیگر کافی است.

28 مهر 1404

درست است از برد شیرین برابر مس رفسنجان به وجد آمده ایم آن هم پس از هشت بازی حسرت برد داشتن، با شکست دیگر رقیبان و تثبیت رده سوم برای آبی پوشان کم کم خط امنیتی در راه ترسیم شدن است، اما نباید در باد یک برد آن هم پس از هشت هفته ناکامی بیش از یک روز یا دو روز بخوابیم، آن هم برای استقلالی که هنوز راه طول و درازی برای رسیدن به هدف که همانا قهرمانی است در پیش دارد.
بازی برابر مس رفسنجان را بردیم، با یک برد اقتصادی، موقعیت های فراوانی خلق کردیم اما از آنها استفاده نکردیم بیشتر از یک گل نزدیم و توانستیم بیش از 80 دقیقه هم از همان تک گل محافظت کنیم و به برد برسیم و این برای آبی پوشان ستودنی است، اما برای شادی برد همان یک روز کافی است، سه روز دیگر در آسیا بازی داریم و باید دو شکست قبلی را با یک برد شیرین جبران کنیم، باید خودمان را در آسیا ثابت کنیم، باید به همگان نشان دهیم که تیمی هستیم که قدر موقعیت هایمان را خوب می دانیم.
استقلال برای بردهای بعدی اش هم باید شادی کند، هر برد آبی پوشان جای خوشحالی دارد اما تنها یک روز پس از پایان هر بازی و چون در یک ماراتن و لیگ طولانی مدت حضور داریم باید به فکر جمع کردن امتیازهای بیشتر باشیم و فراموش نکنیم که همان گونه که شادی به خانه ما آمده است غم هم خیلی نزدیک به ماست، لااقل خودمان این را هشت هفته متوالی در این فصل و یک فصل کامل در فصل گذشته به خوبی تجربه کرده ایم پس شادی برای برد مس رفسنجان دیگر کافی است.

27 مهر 1404

ساپینتو پس از پایان محرومیت خود اولین بازی طعم شیرین برد را می چشد، دو بازی آسیایی که اجازه نشستن داشت دو خاطره تلخ دو شکست بد را تجربه کرد و این اولین برد با حضور سرمربی پرتغالی روی نیمکت تیم بود به همین خاطر یک لذت دیگری داشت.
لذتی که شکسته شدن طلسم هفت هفته ناکامی را نشان مان داد، لذتی که دوباره شادی های زیبای ساپینتو را نشان مان داد و این برد نباید هرگز فراموش مان شود، اصلا نباید راه بردن را فراموش کنیم، نباید فراموش کنیم که استقلال باید ببرد و گاهی در لابلای بردهای سریالی اش امکان دارد به تساوی برسد یا خدای ناکرده شکستی را متحمل شود، اما بردن راه و هدف همیشگی استقلال ساپینتو باید باشد.
قرار نیست پس از هفت هفته ناکامی با این برد آنچنان به خود قره شویم که یادمان برود که چقدر در ناکامی ها جست و خیز می زدیم، قرار نیست با این برد یادمان برود که چه هدفی داریم و حالا جای خوشحالی یک روزه نیست.
اتفاقا از ساپینتو می خواهیم که خوشحالی های منحصر به فرد خودش در پایان هر بازی با هر برد شیرین استقلال ادامه بدهد، اتفاقا این شادی های و خوشحالی ها را نیاز داریم، استقلال باید بردهایش را با هوادارانش جشن بگیرد و کسب هر سه امتیاز برای هر بازی پر اهمیت است و شادی نیاز دارد.
آری آقای ساپینتو سعی کن همیشه این خوشحالی ها را ادامه بدهید، استقلال دیگر نباید هرگز امتیاز از دست بدهد، استقلال باید همه سه امتیازهای لازم خود را کسب کند تا در اواسط یا انتهای فصل دیگر حسرت امتیازهای از دست رفته را نخورد، استقلال پس از مدتها برد و از این پس باید بردهایش را ادامه دهد و با هر بردش هواداران شاهد خوشحالی های منحصر به فرد سرمربی خارجی شان با تشویق های ایسلندی بازیکنانشان باشند.

27 مهر 1404

این برد را خیلی زودتر از این بازی باید کسب می کردیم، بردی که برایش شش هفته ناکامی آوردیم و تا انتهای جدول پایین آمدیم تا در هفته هفتم بدست آید تا به رده دوم جدول برسیم.
بردهای استقلال همیشه خوشحال کننده است، با هر برد استقلال سرمست می شویم و تا اوج خوشحالی می کنیم اما چنین بردهایی پس از هشت بازی ناکامی بسیار دلچسب تر می شوند، صعود چندین و چند پله ای و رسیدن به همان جایگاهی که متعلق به ماست خوشحالی مان را مضاعف می کند.
اما استقلال نیاز به افتادن در ریل بردهای متوالی دارد، با این برد شاید در پاییز برایمان بهار شد، اما تنها به همین یک برد دلخوش نیستیم، استقلال باید همچنان ببرد، هفته بعد، بازی بعدی و بازی های بعد و بعدتر آنقدر بردهایمان را تکرار کنیم تا فراموش کنیم که ناکامی وجود دارد، تا از یاد ببریم که روزها و هفته ها و فصل های تلخ و ناکامی ها را.
از این برد بسیار خوشحالیم هر چند معتقدیم که سهم استقلال و استقلالیها بسیار بالاتر از این است که از یک برد آن هم پس از هفته ها ناکامی اینطور سر ذوق بیاییم، اما برای رسیدن به بهترین هفته ها و بهترین بردها و بهترین جایگاه ها باید از یک جایی استارت زد و امیدواریم که این برد شروع اوج گیری استقلال تا انتهای فصل باشد و دیگر رنگ ناکامی و تساوی ها و شکست های بدموقع و روی اعصاب نبینیم.

26 مهر 1404

انگار تعطیلی 12 روزه فیفادی بسیار به موقع و به جا بود، تیمی که از فشردگی بازیها و تساوی ها و شکست های متوالی رنج می برد و هوادارانش در عذاب بودند به یک استراحت و یک تجدید قوای دوباره نیاز داشت تا بتواند دوباره به روز اول خود که همانا بردن بود برگردد.
برد چه پرگل باشد و چه اقتصادی برد است، هر چند در اواخر بازی و روی چند حمله خطرناک مسی ها چندین و چندبار دلمان لرزید و تا مرز سکته و ناراحتی پیش رفتیم و دوباره برگشتیم تا اینکه بالاخره برد یک بر صفر تا دقیقه 98 و سوت پایان داور ادامه پیدا کرد و قطعی شد.
استقلال فعلا به بردن ها نیاز دارد حتی اگر این بردها اقتصادی و با همان تک گل دقایق اولیه بازی باشد چه دقایق آخر بازی.
بردن های متوالی تا به یک جایگاه ثابت برسد، به یک روند قابل اطمینان و امید بخش آنگاه می توان از تیم انتظار بردهای پرگل داشت و از آن انتقاد دیگری کرد.
فعلا بر این استقلال انتقادی وارد نیست اگر نتیجه برد خود را همچنان در بازی های بعدی همین طور خوب تکرار کند، ببرد و ببرد و ببرد تا در بالای جدول به یک جایگاه و رده مطمئن برسد.

26 مهر 1404

پس از یک وقفه و تعطیلی بسیار به موقع و ضروری که اتفاق افتاد و باید آن را به فال نیک بگیریم، پس از ۱۲ روز ادامه لیگ را باید استارت بزنیم، از جمعه دیگر هیچ بهانه ای را نه از مدیریت و نه کادرفنی و نه بازیکنان نمی پذیریم، هر چه ناکامی و نتایج بد و طلسم نبردن ها بود در همان ۱۲ روز پیش باید تمام شده باشد و هواداران هر چند سخت همه آنچه که تا دیروز اتفاق افتاده را فراموش خواهند کرد و از روز جمعه و بازی با مس رفسنجان تنها و تنها برد می خواهند.
استقلال باید بردهایش را شروع کند و فکر تمام فرصت های گذشته را از ذهن خود خارج کند، کاری نداشته باشد که تراکتور صدرنشین تنها با ۲ یا ۳ امتیاز اختلاف نسبت به ما صدر جدول است یا اینکه پرسپولیس با هاشمیان هم اوضاعی بهتر از استقلال ندارند و هر چند در جدول بالاتر از ما هستند اما آنها هم ۵ هفته طعم برد را نچشیده اند.
نه کاری به هیچ کدام از رقیبان نداریم و تنها کارمان با استقلال است، دیگر چنین فرصت هایی هر هفته دست نمی دهند که فاصله را با صدر جدول کم و کمتر کنیم و حتی از آنها پیشی گرفته و خودمان صدرنشین شویم.
پس باید تنها و تنها ببریم و کاری به نتایج دیگر رقیبان نداشته باشیم.
استقلال با تمام نفراتش دیگر بهانه ای برای نبردن ندارد یعنی هوادار آبی دیگر علاقه ای به شنیدن بهانه ها پس از عدم نتیجه گرفتن ندارد.

25 مهر 1404

تعطیلی و توقف 12 روزه لیگ بهترین فرصت برای ریکاوری و استراحت و پیدا کردن دوباره خود خودمان است، اینکه هفته های متوالی یکی پس از دیگری می گذشتند و جز تساوی و شکست هیچ حاصل دیگری عایدمان نمی شد تنها و تنها می خواستیم از این نوارهای پی در پی و قطع نشده فرار کنیم، تنها به دنبال یک راه فرار بودیم برای اینکه دیگر تحمل تساوی های متوالی و شکست های روی اعصاب را نداشتیم و تعطیلی فیفادی بهترین فرصت برای قطع شدن نوار این ناکامی ها بود.
و بر یک چشم برهم زدن این 12 روز هم به پایان رسید و از فردا باید دوباره خودمان را در لیگ پیدا کنیم، از فردا دیگر نباید نه رنگ تساوی را ببینیم و نه شکست را متوجه شویم، از فردا شروع بردهایمان خواهد بود آن هم بدون رودرواسی... هر چقدر در این شش هفته تساوی دیدیم و شکست خوردیم و امتیاز از دست دادیم و در رده هشتم و نهم و دهم ایستادیم بس است.
هر چقدر تحمل کردیم و گفتیم صبوری می کنیم بس است، هر چند تا پایان نیم فصل اول باز هم تحمل می کنیم و صبوری می کنیم تا ببینیم از آن سو (یعنی طرف مقابل که استقلال باشد) آیا روزنه امیدی دیده می شود یا خیر؟ ما صبر و تحمل می کنیم از همین هفته هم صبر و تحمل می کنیم اما باید ببینیم آیا استقلال هم نسبت به قبل از این تعطیلات تفاوتی کرده است؟ آیا به برد اشتیاق پیدا کرده است؟ آیا تغییر محسوس در شیوه و سبک بازی اش دیده می شود؟
صبوری و تحمل هوادار تا جایی منطقی و درست است که تیم محبوبش را در حال پیشرفت و تلاش و تعصب و غیرت ببیند، نه اینکه همچنان تساوی های ناامید کننده و خدای ناکرده شکست های روی اعصاب را دوباره تکرار شده ببیند، آنگاه مطمئنا هیچ آدم عاقلی نمی گوید که همچنان صبر کنید و این تیم درست می شود، آن هم کی حتما نیم فصل دوم؟؟؟!!!
پس لطفا صدای هوادار را در نیاورید، تلاش خودتان را واقعی به کار گیرید تا هوادار با چشم و گوش و پوست و تمام وجودش آن را احساس و درک کند و ببیند، صدای هوادار را در نیاورید تا مشکلی برایتان اتفاق نیفتد، استقلال را واقعا استقلال کنید نه یک تیم معمولی که به میانه ها و انتهای جدول بیشتر علاقه دارد تا بالای جدول.

24 مهر 1404

درست است که استقلالی‌ها برای جانشینی ساپینتو فعلا گزینه مناسبی ندارند و با توجه به اتفاقات فصل گذشته و تغییرات متوالی هرگز نمی خواهند که دوباره تکرار شود و به همین خاطر با توجه به نتایج ضعیف شش هفته ابتدایی لیگ اما همچنان به او فرصت داده اند.
ساپینتو شاید بین ماندن و نتیجه گرفتن و برکناری و رفتن و گرفتن کل مبلغ قراردادش دو دل نباشد، اما خودش هم خوب می داند که اگر با تیم استقلال بتواند به نتیجه برسد هم صاحب کارنامه بهتری می شود و هم مشتری های بعدی را برای بدست آوردنش بیشتر متقاعد خواهد کرد.
هر چند برای استقلالی‌ها هم همین ساپینتو گزینه مناسبی است، پس با شروع و ادامه دوباره لیگ و همچنین پایان محرومیت این سرمربی و امکان نشستن اش روی نیمکت این بهترین فرصت برای نتیجه گیری است.
ساپینتو باید بداند برای اینکه همچنان محبوب باقی بماند باید نتیجه بگیرد، باید تیمش ببرد حتی اگر زیبا بازی نکند، فرصتی که حتی شاید آن را از روی ناچاری به سرمربی پرتغالی داده باشند بهتر است که به بدترین و زشت ترین شکل پاسخ داده نشود.
آقای ساپینتو قدر فرصتی که بهتان داده شده را بدانید، استقلال را تشنه بردن کنید و حریفان را از خودتان برسانید.

24 مهر 1404

مثل چنین تیتر و مطلبی را ابتدای شروع فصل برای ریکاردو ساپینتو نوشتیم اما دیر بسته شدن تیم و عدم هماهنگی نفرات جدید با نفرات قدیمی و برخی مسائل دیگر باعث عدم نتیجه گیری تیم در شش هفته ابتدای فصل و دو بازی مهم آسیایی شد.
هر چند پس از بازبینی های فراوان برخی از هواداران فرصت دادن دوباره به ساپینتو تا پایان نیم فصل اول را به مدیریت پیشنهاد دادند، اما ساپینتو باید بداند که بازی به بازی تا رسیدن به پایان نیم فصل برای او باید یک فرصت باشد، و هر نتیجه ای در این بازی ها جایگاه او بر روی نیمکت را مشخص خواهد کرد.
ساپینتو روی کاغذ و درون زمین تنها و تنها با بردن و رسیدن به بالای جدول می تواند همچنان تا پایان نیم فصل سرمربی استقلال باشد والا تکرار دوباره تساوی ها و شکست ها خیلی زودتر از آن مدت و فرصتی که به ایشان داده شده کم خواهد کرد.

23 مهر 1404

مگر می شود از این بازگشت خوشحال نباشیم، مگر می شود نیمکت بدون سرمربی را ماه ها تحمل کرد و بگوییم که هیچ اتفاقی نیفتاده است و بود و نبود ساپینتو روی نیمکت و لب خط هیچ تفاوتی برای دیگر دستیارانش و بازیکنان درون زمین ندارد، هر چند در دو بازی آسیایی ساپینتو را روی نیمکت داشتیم و حاصل آن دو شکست بد و تلخ آسیایی بود، آن به کنار، اما مطمئنا تیم نیاز به سرمربی دارد و نفر اولی که روی نیمکت بنشیند و لب خط او حرف آخر را بزند و بازیکنان درون زمین از او حرف شنوی کامل داشته باشند، با احترام به دستیاران خارجی و ایرانی ساپینتو اما این حرف شنوی در کنار زمین بین بازیکنان وجود نداشت و امیدواریم در بازی روز جمعه بازگشت دوباره ساپینتو لب خط با شکست طلسم نبردن های مان همراه باشد.

23 مهر 1404