چه فایده... دیگه نباید حسرت گذشته را خورد، ای کاش می شد از این حسرت ها یک درس گرفت، از این حسرت ها یک آینه عبرت ساخت، اما تنها ما از این حسرت ها توانسته ایم کپی برداری کنیم و همین طور بین فصل های بعدی گسترش اش دهیم، از این حیف ها و صد حیف ها کم نداشتیم، از فصلی که استراماچونی رفت، از فصلی که شفر را در دو هفته پایانی خودمان کنارش زدیم، از فصلی که ساپینتو بود و با محرومیت بلند مدتش او را هم کنار زدیم و تا امروز که برای نکونام حتی به اندازه یک نیم فصل (تا نیم فصل اول) صبر نکردیم، و باز می گوییم که اگر به ابتدای فصل برمی گشتیم شاید هیچ کدام از این اتفاقاتی را که خودمان مطالبه گر آنها بودیم را دیگر مطالبه نمی کردیم... و باز حسرت و باز افسوس و تکرار دوباره تمام اتفاقات..

17 فروردین 1404

با اینکه هنوز شش بازی تا پایان این فصل کابوس وار و بد یمن هنوز زمان باقی است اما دیگر برای استقلال این فصل هیچ هدفی ندارد، نه بالای جدول و نه انتهای جدول و سقوط... استقلال از شروع نیم فصل دوم هرگز از جایگاه نهمی و دهمی خود نه بالا رفته است و نه پایین تر و انگار با این جایگاه برای یک نیم فصل قرارداد امضاء کرده است.
هنوز هواداران آبی در شوک آمدن پوژوویچ هستند، همان طور که از آمدن سرمربی آفریقایی شوک زده بودند، یک مجموع اشتباهات پشت سر هم باعث ایجاد این همه مشکل و غلط ها و در پایان یک نتیجه بد شده است که البته هیچ کدام از مسئولان و مدیران باشگاه هم به این موضوع اعتراف نمی کنند.
شاید اگر به ابتدای فصل برگردیم و به پایان فصل هم علم و آگاهی داشتیم هرگز موافق برکناری جواد نکونام نمی شدیم، شاید با جواد نکونام نتایج مان بهتر از امروز می شد و جایگاه مان در جدول حداقل نهمی نبود، شاید به ابتدای فصل برگردیم حداقل به جانشینی سهراب بختیاری زاده خرده وارد نمی کردیم و می گذاشتیم تا کارش را ادامه دهد.
اما یک مشت اشتباهات پشت سر هم و انتخاب های اشتباه باعث شد تا استقلال بدترین فصل تاریخ خود را سپری کند، شاید عده ای فصل 86-87 را بدترین فصل بدانند، فصلی که با ناصر حجازی شروع شد، به هفته دهم نرسیده با فیروز کریمی ادامه داده شد، به هفته آخر نرسیده نیمکت استقلال بدون سرمربی ماند و رده سیزدهم جدول سهم استقلالی ها شد.
اما اگر بیشتر به تغییرات و اوضاع و احوال این فصل استقلال دقت کنیم، پر واضح است که این فصل از نظر نتیجه و از نظر تعداد تغییرات اوضاعی به مراتب سخت تر و وخیم تر از فصل 87-86 را سپری کردیم، استقلال این فصل تنها شش برد داشته است، با تغییر چهار سرمربی، با تغییر دو مدیر...
شاید اگر به ابتدای فصل برمی گشتیم خواهان این همه تغییر نمی شدیم... برخی تغییراتی که خود ما مطالبه کردیم و برخی تغییرات دیگر که بر ما و تیم مان تحمیل شد و این سرنوشت این فصل ماست...

17 فروردین 1404

📝 هوادار استقلال دیگر از دیدن تیمش کلافه شده است، به سطوح آمده است، دیگر نه نای فریاد زدن دارد، نه نای اعتراض و نه گلایه و نه هیچ چیز دیگری. این فصل طوری برای هوادار آبی سپری شد که به اندازه ده فصل رنج و عذاب و سختی را به چشم دید و با تمام وجودش تجربه کرد.
حال تنها از خدا یک درخواست دارد و آن این است که کاش این فصل همین امروز به پایان برسد، این هوادار دیگر تحمل ۶ هفته باقیمانده را ندارد، باور کنید که ندارد.

17 فروردین 1404

استقلال بازهم باخت، این بار به تراکتور در تبریز ....
استقلالیها همچنان در حسرت برد به سر می برند، پس از رفتن موسیمانه به خیال اینکه اوضاع بهتر از قبل خواهد شد استقلال در به در دنبال سرمربی جدید گشت اما به سرمربی مستعفی استقلال خوزستان رسید.
پس از آمدن بوژوویچ استقلال دیگر رنگ برد به خود ندید، اوضاع آشکارا بدتر و اسفناک تر از دوران موسیمانه شده است.
لااقل موسیمانه در پس تساوی های طولانی و دنباله دارش چند برد معجزه آسا بدست می آورد، اما اوضاع استقلال در شش بازی که بوژوویچ روی نیمکت نشسته، بدتر از گذشته شده که بهتر نشده است.
استقلالیها انگار طولانی ترین فصل تمام دوران خود را تجربه می کنند، فصلی که بیشترین تغییرات در تمامی ارکان و قسمت های باشگاه و تیم به جای اینکه اوضاع را بهتر کند، بد و بدتر کرد به طوری که یک لحظه هوادار استقلال پیش خود می گوید پس این فصل انگار تصمیمی بر تمام شدن ندارد؟
استقلال همچنان می بازد حتی بدتر از تساوی های دنباله دار موسیمانه، با بوژوویچ به تیمی در حسرت برد تبدیل شده است. در مورد استقلال این فصل دیگر بیش از این نمی توان نوشت که استقلالی‌ها تنها آرزوی پایان این فصل را دارند و بس... .

16 فروردین 1404

شش بازی است روی نیمکت نشسته دریغ از یک برد، دریغ از یک نتیجه مثبت، دریغ از یک بازی امیدوار کننده، استقلال از رده نهم که بالاتر نرفته هیچ، با شکست ها و تساوی های دنباله دارش به رده دهم هم سقوط کرده است.
از همان ابتدا هم مشخص بود که مربی ناکارآمد و به درد نخور استقلال خوزستان به درد استقلال تهران هم نمی خورد.
در معادله پوژوویچ و استقلال این پوژوویچ بود که به آرزوی خود رسید و سودش را برد، توانست با هیچ پشتوانه و کارنامه مورد قبولی به نیمکت بزرگ استقلال برسد و در نگاه ها مورد توجه قرار بگیرد، مبلغ قراردادش را تمام و کمال بگیرد و در پایان فصل با خیالی راحت از استقلال جدا شود اما استقلالی در فصلی که چهار سرمربی را پشت سر هم روی نیمکت خود تغییر داد بازنده اصلی بود.
آقای پوژوویچ شما برای نیمکت استقلال خوزستان هم کوچک بوده و ناکارآمد چه برسد که به نیمکت استقلال برسی، البته تقصیر شما نیست که امروز در این جایگاه هستی مقصر اصلی کسانی هستند که برای سیاه کردن روزگار استقلال شما را به این تیم پیشنهاد دادند و آنانی که شما را پذیرفتند است.
شما کمترین تقصیر را در آمدن به استقلال داشتید.
یک سرمربی که بسیار پایین تر از موسیمانه و حتی بختیاری زاده بود.

16 فروردین 1404

ببخشید که حرفی برای گفتن نداریم، استقلال مان همچنان نمی برد، همچنان می بازد یا گاهی مساوی می کند.. هر چقدر در زمان موسیمانه به تیم تساوی ها مشهور شده بودیم حال با پوژوویچ به تیم در حسرت برد و تیم ناکامی های دنباله دار تغییر نام داده است.
واقعا خسته شدیم، دیگر حوصله نوشتن نداریم، نه حوصله توجیه نتایج و نه حوصله شلاق زدن به این تیم با زبان نوشتن داریم، فقط از خدا می خواهیم این فصل دیگر تمام شود، چقدر تساوی، چقدر شکست، چقدر مضحکه خاص و عام شدن، دیگر حرفی برای گفتن نداریم.
پس به ما بابت ننوشتن ایراد نگیرید، این تیم دیگر حتی جایی برای حمایت هم باقی نگذاشته است.

15 فروردین 1404

اگر انتقادی می کنیم، اگر از اوضاع همچنان ناراحت هستیم، هیچ منافاتی با دوست داشتن مان نسبت به تیم محبوبمان استقلال ندارد.
ما استقلال را دوست داریم حتی اگر در پایان فصل خدای ناکرده به دسته پایین تر سقوط کند، ما به این سادگی ها و حتی سخت تر از این اوضاع هم استقلال مان را نه تنها می گذاریم و نه رهایش می کنیم.. اما حق انتقاد داریم، حق اشک ریختن داریم، حق شکسته شدن دلمان را داریم اما ما با این شکسته شدن کم نمی آوریم بلکه قوی تر و محکم تر می شویم اما از طرفی هم واقعا دوست داریم این فصل های طولانی مدت و ادامه دار ناکامی هایمان تمام شود...
آیا این حق را نداریم؟!

10 فروردین 1404

تیم مان را، استقلال مان را، همچنان دوست داریم حتی در این فصلی که سهم مان تنها و تنها کابوس و ناراحتی و تلخی بوده است، حتی در فصلی که افسوس و حسرت رسیدن به صدر جدول برایمان مثل یک آرزو بود، در فصلی که انگار برایمان از انتهای جدول آغاز شد تا این هفته که به رده نهم جدول رسیده ایم.
استقلال مان را همچنان دوست داریم، برایمان هر بازی نوید یک برد دارد حتی اگر در پایان بازی باید به تساوی ها و شکست ها مجبور شویم.
هوادار هستیم و استقلال مان را همه جوره دوست داریم و هواخواه روزها و هفته ها و ماه ها و فصل های ناکامی اش هستیم و تنهایش نمی گذاریم اما همه اینها به این معنی نیست که سکوت کنیم، چشم پوشی کنیم و چشم بسته جلو برویم.
اسم مان هوادار است، تعریف می کنیم، تشویق می کنیم، انتقاد می کنیم، اعتراض و گلایه می کنیم اما همه چیز در جا و مکان خود.
اینجا ما در کانال آبی پوشان هوادار و طرفدار یک روزه و دو روزه و یکماهه و یکساله استقلال نیستیم، بلکه نزدیک به سه دهه است که هوادار آبی هستیم و آنقدر سرد و گرم چشیده هستیم که بدانیم چه حرفی را در کجا و چه زمانی بزنیم، پس ما نقد مصلحانه می کنیم.

10 فروردین 1404

استارت سال جدید هم با یک بازی ناامید کننده و تساوی خانگی ناامید نکنند تر زده شد، در شبی که امیدوار بودیم متفاوت تر از تمام هفته های گذشته باشد و سال جدید تیمی جدید و‌متفاوت ببینیم اما انگار امید الکی داشتیم، انگار نباید توقع و انتظار جدید شدن تفکر تیمی با جدید شدن سال شمسی داشته باشیم.
اصلا مگر چه فرقی می کند، تنها سال شمسی نو شده است، استقلال و اصلا لیگ که نو نشده است، این استقلال همان استقلالی است که ۲۲ هفته از لیگ را سپری کرده است و جایگاهش رده نهمی جدول است، پس چه توقعی دارید که استقلال در ۶، ۷ هفته پایانی متحول شود و هر ۷ بازی پایانی خود را طوفانی با ۷ برد به پایان برساند؟!
زهی خیال باطل، اصلا این یک انتظار ناشدنی و محال برای این تیم است، هوادار استقلال تنها و تنها باید دعا کند که این ۷ هفته پایانی هم به هر صورت و ترتیبی که هست هر چه سریع تر به پایان برسد، خرداد از راه برسد و دفتر این فصل منحوس بسته شود، فقط همین.
استقلال انگار قرار نبود با نو شدن سال جدید خود نیز رخت نو بر تن کند و سال جدید را با یک برد شیرین شروع کند.
تمام، دیگر برای ۷ هفته پایانی هیچ توقعی از این استقلال و بازیکنانش نداریم، همین که سقوط نکنیم باید خدا را شکر کنیم.

10 فروردین 1404

فروردین 1404

🎂 آوای آبی ۱۵ ساله شد

چقدر زود بر یک چشم بر هم زدن از چهارده سالگی به پانزده سالگی رسیدیم، انگار همین دیروز بود که اوایل فروردین در حال نوشتن مقاله چهارده سالگی آوای آبی بودم و حال ۳۶۵ روز گذشت و آوای آبی به همان اندازه بزرگ شد. نوشتن برای استقلال عشق وصف ناشدنی است که در هیچ جمله و صفحه و کتابی نمی گنجد. عشق به استقلال را یکی با حضور در استادیوم نشان می دهد، یکی با حضور در صفحات مجازی و یکی دیگر با نوشتن برای آن به اثبات می رساند. آوای آبی صفحه اختصاصی هوادار متعصب استقلال به ۱۵ مین سال فعالیت خود در فضای مجازی رسید. اما عشق ورزی اینجانب به تیم محبوب استقلال قبل از راه اندازی صفحه مجازی در زمانی که هنوز اینترنت و شبکه های اجتماعی به این گستردگی و فراگیری نبودند در روزنامه ها و هفته نامه ها و نشریات کاغذی آبی و هواداری شروع شده بود. آوای آبی که پیش روی شماست گوشه ای یا نیمی از سال‌های فعالیت بنده است که از سال ۱۳۷۸ نوشتن برای استقلال را آغاز کرده است.

کابوس های دنباله دار و ناتمام مان آنقدر پشت سر هم تکرار شدند که دیگر ما را از گذشته خوبمان جدا کردند، اگر بگوییم کخ در این یکسال به اندازه ۱۰ سال عذاب کشیدیم و خون دل خوردیم و در نهایت پیر شدیم اغراق نکرده و دروغ نگفته ایم.
چه اواخر فصل گذشته که با تساوی بد برابر نساجی هم صدر را از دست دادیم و هم قهرمانی پرید و چه این فصل که همه با هدف جبران از دست رفتن جام فصل گذشته استارت زدند و چقدر خوشبین بودند که اول نکونام رفت، سپس سمیعی و شهریاری رفتند، سپس مربی خارجی آمد و خیلی زود رفت و سپس باز مربی موقت و سپس تاجرنیا و نظری جویباری و سوپرایزشان در آوردن مربی خارجی بزرگ که در آخر مربی استقلال خوزستان از آب در آمد.
خیلی زود از کورس قهرمانی و مدعیان این فصل خارج شدیم و هرگز طعم صدرنشینی را نچشیدیم و حذف از آسیا بدست النصری ها یکی پس از دیگری کابوس های طولانی مان. ا همین طور ادامه دار کردند.
حال نمی دانیم بگوییم این فصل که تمام شد هر چند هنوز جام حذفی را پیش رو داریم و دوست داریم برایش امیدوار باشیم اما امیدوار به فصل بعد برایمان هنوز سخت است.
همان طور که به شهریاری و سمیعی امید نداشتیم به تاجرنیا و نظری جویباری هم امید نداریم.
نمی دانیم چطور می توانیم به کسانی امید داشته باشیم که می دانیم هرگز بوی امید نمی دهند.
سال ۱۴۰۳ برو هر چه زودتر برو که دیگه دوستت نداشتیم، و تا ابد برایمان به عنوان یک سال تلخ و بد و ناراحت کننده در ذهن خواهی ماند، اما از سال ۱۴۰۴ خبر نداریم...

29 اسفند 1403

اسفندماه برای استقلالی‌ها هم به بدترین شکل ممکن به پایان رسید اما خدا را شکر که این سال افتضاح تمام شد
دو شکست و دو تساوی با حسرت برد، این کارنامه آخرین ماه سالی است که به سال افتضاح آبی‌ها معروف شد.
اگر در یک جمله بخواهیم استقلال امسال را تعریف کنیم، تنها می توانیم این تیم را بی برنامه، گاهی بدشانس و بیشتر بی کیفیت دانست.
استقلالی ها در این سال هر اتفاقی را که فکرش را بکنید تجربه کردند. از تغییر در راس هلدینگ گرفته تا تغییر نماینده هلدینگ، تغییر هیات مدیره و مدیرعامل و تغییر چندین باره سرمربی..
تنها تغییری که کاش آبی ها می توانستند انجام دهند تغییر بازیکنان بود که اگر می شد به بهترین شکل انجامش می دادند.
سال ۱۴۰۳ برای استقلال تمام شد اما فصل هنوز برایش ادامه دارد. هر چند امیدی به حضور در جمع مدعیان و کسب جام نیست اما خدا را شکر که سال افتضاح استقلال تمام شد.

27 اسفند 1403

تکلیف این فصل استقلالی‌ها مشخص است و حتی اگر تا آخر فصل هم هر سرمربی دیگری روی نیمکت استقلال بنشیند هم اوضاع آبی‌ها از این وضعیت بهتر نمی شود که نمی شود.
بهانه ای که وارد است و از سوی هر سرمربی تازه واردی هم شنیده می شود اینکه تیم را در اواسط یا اواخر فصل تحویل گرفته و نمی تواند تفکرات خود را روی بازیکنان پیاده کند و نیاز به زمان بیشتری دارد.
از نکونام و بختیاری زاده گرفته تا موسیمانه و حالا هم بوژوویچ که در چهار بازی گذشته هنوز موفق به کسب اولین برد خود نشده برای نیمکت آبی‌ها مربی نشدند.
انگار فراتر از مشکل فنی که استقلالی‌ها هنوز در ۲۳ هفته هنوز نتوانسته اند آن را حل کنند مشکلات بیرونی و بالای سر تیم مهم تر از درون زمین بوده است.
هواداران آبی بسیار منتظر پایان این فصل هستند تا برای فصل نقل و انتقالات و آماده سازی برای فصل آینده دیگر اتفاقات تلخ این فصل تکرار نشود.
هواداران آبی امیدوارند این فصل کابوس وار و عذاب آور در همین سال ۱۴۰۳ بماند و سال جدید استقلالی متفاوت از این سالی که می گذرد داشته باشیم.

27 اسفند 1403

اگر در چند کلمه و یک جمله بخواهیم استقلال امسال را تعریف کنیم تنها می توانیم این تیم را بی برنامه، گاهی بدشانس و بیشتر بی کیفیت دانست.
استقلالی که این فصل برای جبران از دست رفتن جام فصل گذشته پای به لیگ گذاشت اما از همان ابتدا تیمی بی برنامه، بدشانس در گلزنی و بی کیفیت در نتیجه نشان داد و حتی حسرت یکبار صدرنشینی این فصل را بر دل خود و هوادارانش گذاشت.
استقلال این فصل آنقدر در دل خود تغییرات دید که به جای اینکه این تغییرات بخواهد پله ای باشد برای پیشرفت و صعود این تیم، همه و همه برایش برعکس عمل کرد.
بالاخره استقلال سال ۱۴۰۳ را با چهار نتیجه ناامید کننده در لیگ و آسیا به پایان برد تا همچنان هوادارانش را در حسرت برد در تمام فصل قرار دهد.. حسرتی که امسال برای آبی پوشان و هواداران بی پایان بود...

26 اسفند 1403

یک نیمه بسیار سرد و بی روح و خسته کننده‌، دریغ از حتی یک موقعیت، دریغ حتی یک گل این استقلال چه با موسیمانه چه با سهراب و چه با بوژوویچ هنوز چنگی به دل نمی زند.. در ایجاد موقعیت ضعیف است، حتی در دفاع از دروازه خودی، به همین خاطر همچنان باید در حسرت دیدن یک گل استقلال بمانیم.

26 اسفند 1403