زیاد به این سکوت این روزها و هفته ها دل خوش نکنید، هنوز ساپینتو گرم حضور دوباره اش روی نیمکت استقلال است و از اصل ماجرا و اوضاعی که قرار است برای او و تیمش پیش بیاید خبر ندارد، اما وای به آن روزی که ساپینتو هم از این اوضاع به فغان بیاید آنگاه به جویباری دیگر می تواند جلودارش باشد و نه تاجرنیا و نه هیات مدیره.
مطمئنا ساپینتو هم از نتایجی که بعدها بدست خواهند آمد و ناکامی هایی که با تساوی های دنباله دار یا شکست های فراوان پیش بینی خواهند شد هرگز خوشش نخواهد آمد و برای اینکه جایگاه و صندلی اش را روی نیمکت استقلال متزلزل نبیند مطمئنا زبان به اعتراض و شکایت باز خواهد کرد، اما آیا این زبان اعتراض در کوران مسابقات لیگ باز شود بهتر است که دیگر شاید فایده ای نداشته باشد؟ یا اینکه اگر امروز و قبل از شروع فصل انجام شود بهتر خواهد بود؟
همان طور که گفتیم فعلا ساپینتو متوجه وخامت اوضاع در تیمی که هدایت آن را برعهده گرفته نشده است، هنوز نمی داند که خبری از بازیکنان مورد علاقه اش در تیم نیست، خبر ندارد که با یک مشت بازیکن معمولی و بسیار ضعیف که فصل گذشته با رده نهم فصل را به پایان رساندند قرار است فصل جدید را استارت بزند.
انگار مدیران و مسئولان باشگاه برای شنیدن صدای بلند ساپینتو هیچ عجله ای ندارند اما مطمئنا روزی که این صدا را خواهند شنید دیگر حق انتخاب برای ماندن ندارند.

هنوز مدیران باشگاه در حال وعده و وعید دادن هستند، هنوز شعار می دهند، هنوز می گویند وقت و فرصت هست، هنوز می گویند تیمی برای قهرمانی در هر سه جام می بندیم و اگر فرصتی هم بشود سری به لیگ آزادگان هم خواهیم زد.
وقتی از آن سمت به اردوی آماده سازی استقلال در ترکیه نگاهی می اندازیم می بینیم که با تیمی که هنوز کامل نیست و نصف و نیمه است رفتن به اردو هیچ معنایی ندارد، هنوز جاهای خالی و نقاط ضعف فراوان داریم که ادامه فصل گذشته است و هنوز رفع نشده اند و ظاهرا با تصمیم ها و عملکرد این مدیریت مشخص است که قرار بر رفع جاهای خالی و حل نقاط ضعف نیست.
اوضاع کنونی استقلال نسبت به فصل گذشته هیچ تغییری نکرده است، اوضاعی که با وعده و وعیدها و شعارهای مدیریت باشگاه از انتهای فصل گذشته قرار بر بهتر شدن می رفت اما با پایان فصل و قهرمانی استقلال در جام حذفی هیچ چیزی تغییر نکرد، از تاخیر در انتخاب سرمربی و حال تاخیر در جذب بازیکنان مورد نیاز برای سرمربی یعنی اینکه اوضاع استقلال برای فصل آینده هم اصلا خوب نیست.
مطمئنا با یکی دو نتیجه دور از انتظار در ابتدای فصل، چند تساوی متوالی یا چند شکست متوالی باز صدای اعتراض و شکایت ها بالا خواهد رفت، باز شعار حیاکن رها کن ها شروع خواهند شد، باز تغییر در مدیریت باشگاه و یا اگر زور بر تغییر مدیریت نباشد به تغییر سرمربی قبل از پایان نیم فصل اول خواهد انجامید و این زنگ خطری است که آقایان در مدیریت باشگاه با اینکه با صدای بلند در حال شنیدن آن هستند اما باز خودشان را به نشنیدن می زنند و فکر می کنند که هواداران متوجه نمی شوند.
هوادار از این همه تغییر در مدیریت خسته شده است، از این همه تغییر در کادرفنی خسته شده است، از عدم جذب بازیکن ستاره خسته شده است، از اینکه به واقع دلسوزی نیست که این ناکامی ها را به پایان برساند خسته شده اند انگار استقلال برای هیچ کس اهمیت ندارد و به واقع هم این چنین است.

ریکاردو ساپینتو با همان فرضیه استقلال سه فصل پیش دوباره سرمربیگری این تیم را پذیرفت!
مربی دوباره برگشته استقلال در جلسه معارفه خود روبروی اصحاب رسانه جملات امیدوار کننده بسیاری بر زبان آورد؛ از جمله اتمام کار نیمه تمام خود و کسب موفقیت ها و جام های بیشتر و از این قبیل وعده و وعیدها...
اما حیف نمی دانست که اولا مدیریت آن زمان با مدیریت کنونی و صد البته تیم بسته شده آن زمان با تیمی که در حال حاضر برای فصل آینده بسته می شود، از زمین تا آسمان تفاوت دارند. رقبا دیگر آن تیم ها نیستند و به مراتب قویتر شده اند و امکانات هم خراب تر از آن زمان شده است!
ساپینتو به خیال اینکه می تواند همان تیم سه فصل پیش خود را دوباره دور هم جمع کند، آنگاه برای تقویت همان تیم چند مهره ارزشمند و کلیدی را تنها جذب کند، آمد و حالا با تیمی نصف و نیمه که هنوز نه دروازه اش را می شناسد و نه مهاجم زهردار و خطرناکی دارد، راهی اردوی آماده سازی قبل از فصل در ترکیه شده است.
به معنای درست تر مدیریت باشگاه و هیات مدیره تنها با آوردن ساپینتو و ابقای اکثریت بازیکنان معمولی فصل گذشته و عدم جذب بازیکنان کلیدی و ستاره در پست های مهم و سرنوشت ساز، همه توپ ها را به زمین ساپینتو پرتغالی انداخته اند و اوست که فردا باید جواب هوادار را بدهد!
مدیران و مسوولان باشگاه با چنین کاری، عملا نشان دادند هیچ عبرتی از سال قبل نبرده و کماکان در بروی همان پاشنه می چرخد و غم و اشک هوادار و اعتبار استقلال برایشان هیچ اهمیتی ندارد.

22 تیر 1404

واقعا این جایگاه و پست و میز و صندلی مدیریت باشگاه استقلال برای این آقایان چه قدر باارزش است؟
خب مشخص است که بسیار باارزش است، آنقدر باارزش و اعتبار بالا است که جزو رزومه خوب برایشان محاسبه می شود.
البته تنها حضور در مدیریت باشگاه برایشان رزومه حساب می شود و کاری به عملکرد ضعیف شان هرگز ندارد و همین موضوع است که هواداران استقلال را آزار می دهد.
اینکه فردی تنها برای رزومه و تنها برای اینکه اعتبار خودش را بالا ببرد و پست مدیرعاملی باشگاه استقلال روبروی اسمش درج شود و پس از سالها او را به عنوان مدیرعامل سابق باشگاه استقلال قلمداد کنند با اشتیاق وارد باشگاه استقلال می شود.
علی نظری جویباری هم از این قاعده مستثنی نیست.. اما تنها تأسف بیشترمان برای ایشان همین سابقه طولانی مدیریتی شان در باشگاه استقلال است.
کسی که از دهه 70 با سمت های مختلف، از سرپرستی باشگاه و نشستن روی نیمکت در کنار امیر قلعه نوعی، تا حضور به عنوان قائم مقام مدیرعامل گرفته تا مسئول نقل و انتقالات باشگاه و امروز به بالاترین جایگاه یعنی مدیرعاملی باشگاه رسیده است هیچ تفاوتی با مدیران گذشته نداشته است.
واقعا بود و نبود مدیرعامل با حضور رئیس هیات مدیره و نماینده هلدینگ هیچ به چشم نمی آید.
اصلا انگار در این شش ماه باشگاه استقلال مدیرعامل نداشته است، تمامی کارها وقتی با نظر تاجرنیا و هلدینگ انجام می شود و مدیرعامل تنها اجرا کننده اوامر آنان است پس دیگر مدیریت چه معنایی می تواند داشته باشد؟
بله پر واضح است که علی نظری جویباری هم برای معتبرشدن کارنامه اش این سمت را پذیرفته است.
حال باید در کنار پست های متعدد ایشان در جستجوی گوگل باید نام مدیرعامل باشگاه استقلال را پس از سرپرستی و قائم مقامی و مسئول نقل و انتقالات اضافه کرد.

21 تیر 1404

حضور نظری جویباری مدیرعامل باشگاه استقلال در برنامه زنده تلویزیونی بصورت زنده و آشکار مشکلات مدیریتی این باشگاه را بر همگان عیان کرد.
علی نظری جویباری که همیشه از سابقه سی ساله خود در مدیریت باشگاه حرف می زند، حال که پس از سرپرستی و قائم مقام مدیرعامل یا مسئول نقل و انتقالات باشگاه و... به بالاترین جایگاه در باشگاه استقلال که همانا مدیرعاملی است رسیده انگار برای این پست هنوز که هنوز است آمادگی ندارد.
هر چند مدیرعاملی این دو فصل اخیر در باشگاه استقلال با یکی دو دهه گذشته متفاوت است و دیگر مدیرعامل به تنهایی تصمیم گیرنده نهایی امور باشگاه نیست و در کنار خود نماینده هلدینگ یا رئیس هیات مدیره ای را می بیند که ظاهرا اختیاراتش بیش از شخص مدیرعامل است! اما با همه این اوصاف همچنان علی نظری جویباری در طول همین شش، هفت ماه مدیرعاملی خود داستان های عجیب و غریب بسیاری را ساخته است.
اینکه هنوز مدیرعامل باشگاه در برابر ساده ترین سؤالات مجری برنامه تلویزیونی در مورد قرارداد یکی دو بازیکن و اوضاع سرمربی تیم پاسخ های صریح و ساده و روشن کننده ای ندارد و با پاسخ های چالشی که بیشتر هم مجری برنامه و هم بیننده را سردرگم می کند روبرو می کند نشان می دهد که مدیریت باشگاه برای این پست و میز و صندلی کار دارد.
هر چند معتقد هستیم که قرار نیست مدیرعامل باشگاه در یک برنامه تلویزیونی از ریز و درشت و پشت پرده و پیدا و پنهان باشگاه رونمایی کند، اما از طرفی هم معتقدیم که اینگونه پاسخگویی به سؤالات نه تنها آشکار کردن پنهان ها نیست بلکه درماندگی و ناآشنایی با پاسخگویی را به اثبات می رساند.
اینکه مدیرعامل باشگاه بزرگی چون استقلال علاوه بر اینکه باید تخصص بالایی در مدیریت یک باشگاه و سیاست های آن داشته باشد، باید یک سخنگوی خوب، یک زبان با دانش و کاربلد و شیرین برای صحبت کردن داشته باشد، هنوز یادمان نرفته که از قدیم می گفتند که تا مرد سخن نگفته باشد عیب و هنرش نهفته باشد، با این اوصاف مدتهاست که مدیرعامل باشگاه استقلال تا زبان به سخن گشوده است عیب هایش بیشتر از هنرهایش مشخص و معلوم شده اند.
حالا که نظری به تلویزیون رفته و دهان باز کرده تا ضعف هایش عیان شود، ما هواداران استقلال حسرت می خوریم که ای کاش ایشان هرگز به برنامه زنده نمی رفت تا ما امیدوار می ماندیم و به شعارها و سابقه ایشان دلخوش می ماندیم اما حالا معلوم شد که از این تیم مدیریتی هم آبی گرم نمی شود....

✍️ محمود فخرالحاج

21 تیر 1404

از قدیم راست گفتند که تا مرد سخن نگفته باشد عیب و هنرش نهفته باشد، این جمله مدتهاست لااقل در مورد مدیریت باشگاه استقلال کاملا واضح و آشکار شده است، مدیریتی که لازمه آن ابتدا توانمندی در امور اداری است و سپس توانایی در بیان و صحبت کردن است که در هر دو مورد علی نظری جویباری که ادعای بیست یا سی ساله حضور در مدیریت باشگاه را دارد از آنها بی بهره است.
ای کاش نظری جویباری متوجه می شد که مهم سابقه طولانی مدت در امور باشگاه نیست، مهم این است که حتی با سابقه کم بیشترین بازدهی و بیشترین خدمت را داشته باشد، مهم سابقه طولانی مدیریتی و از آن سو ناکاربلدی نیست.
ای کاش نظری جویباری متوجه می شد که هیچ کدام از گفته هایش در برنامه زنده تلویزیونی دیروز نه اهالی فوتبال را توانست قانع کند و نه بویژه هواداران تیم استقلال را. وقتی مدیرعاملی که گوش به فرمان رئیس هیات مدیره و نماینده هلدینگ باشد و از خود هیچ اختیاری نداشته باشد پر واضح است بهتر از این نمی شود.
ای کاش نظری جویباری متوجه می شد که ناتوانی های مدیریتی اش خیلی زودتر از آنچه فکرش را می کرد نزد هواداران استقلال و حتی اهالی فوتبال آشکار شده است، مدیریتی که شاید حتی بتوان گفت ضعیف تر و ناکارآمدتر از مدیریت گذشته سمیعی و خطیر و فتح الله زاده و کریمی و... بوده است.
با آقای نظری جویباری بسیار صحبت کرده ایم، بسیار مطلب نوشته ایم و خودمان هم از این بابت خسته شده ایم، خسته از اینکه چرا هیچ مدیر کارآمد و کاربلد و دلسوزی برای باشگاه استقلال روی کار نمی آید؟ اینکه چرا نظری جویباری که باسابقه است و حالا مدیرعامل باشگاه شده است نه از سابقه اش استفاده می کند و نه نشان داده که مدیر کاربلدی است و این موضوع هوادار استقلال را آزار داده است.
نه آقای نظری جویباری از شما هم برای باشگاه و تیم استقلال مدیر خوب در نمی آید، کاش می توانستیم بگوییم استعفا، ولی نمی دانیم پس از شما چه کسی می خواهد مدیرعامل جدید باشگاه شود؟ به مدیرعامل ناکاربلد و ناتوان هرگز راضی نیستیم اما از مدیرعامل نامعلومی که مشخص نیست چه کسی می خواهد باشد هم هراس و ترس داریم.

21 تیر 1404

ساپینتو به محض ورود به ایران گفت برای انجام کار ناتمامش با استقلال آمده که همان گرفتن جام است
در اولین فصل حضور ساپینتو استقلال تا هفته های پایانی انگیزه و شانس قهرمانی داشت و تنها کسب چند نتیجه دور از انتظار آنها را از رسیدن به جام محروم کرد.
حال ساپینتو برای دومین فصل حضورش رؤیاهای ناتمام بسیاری دارد که آنها را جزو اهداف خود قرار داده است. از حضور پرقدرت در لیگ و رقابت با تیم های مدعی دیگر و از دست ندادن کورس صدر تا سوپر جام و جام حذفی و کسب جام های بیشتر از برنامه های این سرمربی پرتغالی است.
تراکتور، سپاهان و پرسپولیس برای قهرمانی می آیند و استقلال تازه در یک ماه مانده به شروع فصل کادرفنی خود را شناخته و تازه تمرینات را استارت زده، پس هدف های ساپینتو برای تیم استقلال هرگز نباید شبیه به رؤیا باشند.
استقلال روزی روزگاری نه چندان دور جزو سه تیم بالای جدول بود و رقابت و حضور در کورس برای قهرمانی را هرگز رها نمی کرد پس پر واضح است که هدف های مرد پرتغالی نیمکت استقلال برای بازگشت به آن روزها نباید دور از دسترس باشد.

20 تیر 1404

امروز ریکاردو ساپینتو با چهره ای شاد و خوشحال از بازگشت دوباره به نیمکت استقلال حرف از جبران و موفقیت بیشتر زد
ریکاردو ساپینتو پس از سوکومورخوف روس -که آن هم در دو مقطع مختلف و با فاصله ۷ سال روی نیمکت آبی ها نشست- دومین سرمربی خارجی باشگاه استقلال است که در دو مقطع مختلف روی نیمکت استقلالیها می نشیند.
با این تفاوت که ساپینتو هرگز دوست ندارد دومین حضورش در استقلال مثل دومین حضور سکومورخوف بدون جام و موفقیت و همچنین کوتاه مدت باشد.
در دهه ۷۰ فضای مجازی و شبکه های اجتماعی و ارتباطی به گستردگی این دهه و امروز نبود اما در آن زمان هم هواداران استقلال برای دیدن موفقیت تیم محبوبشان از هیچ تلاشی کوتاهی نمی کردند.
ساپینتو خوب می داند که این فصل هرگز مثل سه فصل پیش و اولین حضورش نیست و انتظارها از او مثل یک سرمربی خارجی ناشناخته با فوتبال ایران و استقلال نیست.
صد البته او برای موفقیت و کسب جام در فصل پیش رو علاوه بر حمایت مدیریت، نیاز به جذب ابزارهای لازم دارد و همچنین مقداری تغییر در رفتار که می تواند روی عملکرد تیم هم بسیار تاثیرگذار باشد.
هواداران این باشگاه بسیار توقع دارند که این دومین حضور مرد پرتغالی، یک بازگشت خوش یمن و فراموش نشدنی شود و منجر به ابقای دوباره این سرمربی برای فصل های متوالی شود.

18 تیر 1404

سید حسین حسینی باسابقه ترین بازیکن استقلال در طول بیش از یک دهه اخیر در فوتبال ایران بوده است.
دروازه بان و کاپیتان استقلال در طول فصل گذشته انتقادهای بسیاری را تحمل و در پایان با قهرمانی در جام حذفی توانست تا اندکی دل هواداران را بدست بیاورد.
چند فصلی است که سید حسین حسینی جزو بازیکنانی بوده که در لحظه آخر با باشگاه تمدید کرده و همواره حرف و حدیث های فراوانی از جدایی او و رفتنش به تیم های دیگر مطرح شده اما در پایان همچنان کاپیتان و دروازه بان شماره یک استقلال در تیم ماندنی شده است.
دروازه بان ۳۳ ساله استقلال که از ۲۲ سالگی در این تیم حضور دارد و به جز یکی دو فصل اول حضور خود که نیمکت نشین مهدی رحمتی بود و در فصل ۱۴۰۰-۱۳۹۹ که نیمکت نشین رشید مظاهری بود، در بقیه فصل ها به عنوان دروازه بان شماره یک و در چند فصل گذشته به عنوان کاپیتان تیم عضو ثابت و جدایی ناپذیر آبی پوشان پایتخت بوده است.
استقلال در طول تاریخ خود چنین دروازه بان با سابقه ای که بیش از یک دهه درون مجموعه بوده و بیش از شش فصل متوالی بیش از دو سوم بازی های فصل را درون دروازه ایستاده باشد، به خود ندیده بود و سید حسین حسینی این عنوان را به تنهایی و برای سالهای سال به نام خود ثبت کرده است.
حسینی که در بهترین فصل خود بیشترین کلین شیت تاریخ لیگ برتر را به نام خود ثبت کرد و توانست دستکش طلایی لیگ برتر را از آن خود کند، یکی از نقاط قوت و اساسی قهرمانی بدون باخت در لیگ ۲۱ بود.
هم باشگاه استقلال و هم سید حسین حسینی خوب می دانند که روزی روزگاری این همکاری پایان خواهد یافت پس چه بهتر که در طول یکی دو فصل آینده تیم استقلال به دنبال یک جانشین مطمئن برای دروازه خود باشد تا اولین ضربه پس از یک جدایی سخت را متحمل نشود.
دروازه ای که متاسفانه در طول شش فصل گذشته تنها و تنها یک دروازه بان فیکس به خود دیده و یک دروازه بان دوم و جانشین مطمئن و قابل اتکا نداشته است همچنان که یک نقطه قوت در طول چند فصل گذشته بوده است برای چند فصل آینده می تواند تبدیل به یک نقطه ضعف بزرگ باشد و باید فکری عاجل برای آن کرد.

16 تیر 1404

نشستن روی نیمکت تیم های بزرگ همچون پرسپولیس و استقلال برای بسیاری یک آرزوست، آن هم حتی برای یک بازی چه برسد به یک فصل کامل
اسماعیل کارتال برای فصل بعد هم سرمربی پرسپولیس بود و با این تیم قرارداد داشت اما اتفاقات غیر منتظره ای که رخ داد باعث شد تا کارتال عطای ماندن را به لقایش بخشیده و پرسپولیس در نزدیک به ۴۰ روز مانده به شروع فصل جدید در به در دنبال سرمربی بگردد.
اسامی مختلفی مطرح شده اند، از پیشکسوتان پرسپولیس که آرزوی نشستن روی نیمکت این تیم را علنی کرده اند تا بازگشت به گزینه برانکو و چند گزینه ایرانی دیگر که ظاهرا محتمل ترین آنها وحید هاشمیان است.
لژیونر فوتبال ایران که سالیان سال در فوتبال آلمان بازی کرد و پس از پایان دوران بازی خود در تیم های رده های پایین سرمربیگری را هم استارت زد و حتی در مقطعی هم دستیار اسکوچیچ در تیم ملی ایران بود.
از نظر تجربه سرمربیگری می توان وحید هاشمیان را در ابتدای راه قلمداد کرد، فردی که بصورت جدی سرمربیگری تیمی را نه در دسته اول و نه در لیگ برتر، نه در ایران و نه هیچ کجای دیگر، بر عهده نداشته و در صورت انتخاب او به عنوان سرمربی پرسپولیس، یک ریسک برای قرمزها و رسیدن به یک آرزوی بزرگ برای هاشمیان است.
نشستن روی نیمکت تیم پرسپولیس سخت و سنگین است، اما مهم تر از رسیدن به این نیمکت حفظ آن در طول فصل است. اینکه وحید هاشمیان یا هر گزینه دیگری که بصورت علنی نیمکت این تیم را فریاد می زند بدانند که حالا و پس از رسیدن به این آرزو باید چند مرده حلاج بودن خود را به اثبات برساند.
اینکه بتواند تیم پرسپولیس را همچنان در بالای جدول و صدر آن حفظ کند و بتواند همچنان تماشاگر پسند و مقبول بازی کند و نتیجه ای که هواداران این تیم می خواهند کسب کند و در صورت بروز اتفاقاتی تلخ و رسیدن به سراشیبی بتواند خودش را کنترل کرده و از این مهلکه به سلامت عبور کند یکی از وظایف مهم و سخت و سنگین سرمربی فصل آینده پرسپولیس خواهد بود.
آیا وحید هاشمیان در اولین تجربه سرمربیگری تیم بزرگی همچون پرسپولیس می تواند از عهده این وظایف به خوبی برآید باید منتظر بود و دید که ظرف چند روز آینده نیمکت تیم پرسپولیس به کدام گزینه و فرد خواهد رسید.

12 تیر 1404

بیش از یک هفته از انتخاب ریکاردو ساپینتو به عنوان سرمربی فصل آینده تیم استقلال می گذرد اما به دلیل شرایط موجود امکان حضور او در تهران فراهم نشده است.
وقتی قرار است برای دومین فصل به فوتبال ایران و تیم استقلال برگردد هنوز تمام خاطره های تلخ و شیرین سه فصل پیش او در اولین فصل حضورش در ذهن ها تداعی می شود، ریکاردو ساپینتو همچنان همان سرمربی با فوتبال هجومی، سرمربی با بیشترین برد، با کمترین باخت و همچنین با یک روحیه نسبتا عصبی و تند مزاج که منجر به اخراج ها و محرومیت های فراوان او شده است.
اما همه اینها پس از گذشت سه فصل تنها به خاطره ها سپرده شده است، اینکه ساپینتو همچنان همان مرد است، همان شخصیت را دارد باید صبر کرد و با حضور او در تهران و مصاحبه های ابتدایی و سپس چند جلسه اول تمیرینی همه چیز مشخص و معلوم خواهد شد.
فعلا و در غیاب این سرمربی می توان برایش چندین صفحه و خبر نوشت، اما همه اینها با آن ذهنیت و پیشینه سه فصل پیش است و به مراتب ساپینتو با دیدن مدیریت جدید و تیمی که خود آن را نبسته است و از او هم انتظار و توقع نتیجه گرفتن دارند شوک زده خواهد شد.
ریکاردو ساپینتو باید بیاید و حرف بزند و حرف بزند و حرف بزند تا بتوان در مورد شخصیت او در دومین فصل حضورش روی نیمکت استقلال بیشتر و دقیق تر اظهارنظر کرد.

11 تیر 1404

ریکاردو ساپینتو پس از پذیرفتن هدایت تیم استقلال برای فصل آینده، انگار آمال و آرزوهای فراوانی برای دومین حضور خود بر روی نیمکت تیم استقلال دارد.
این سرمربی پرتغالی که یک فصل کامل تجربه حضور در ایران و نشستن روی نیمکت تیم استقلال را دارد، برای دومین فصل خود همچون فصل اول برنامه های بسیاری دارد، برنامه ای برای ساختن تیمی پرقدرت که به مراتب از سه فصل پیش در کسب جام موفق تر عمل کند.
ساپینتو هنوز تیم استقلال را همان تیم سه فصل پیش می بیند که انتظار و توقع کامل تر شدن و پرقدرت تر شدن آن را ندارد، ولی هنوز خبر ندارد که نه خبری از قایدی است و نه محبی، نه خبری از آن دفاع مستحکم است و نه خبری از آن خط حمله آتشین.
ساپینتو هنوز تیم استقلال را همان تیم سه فصل پیش می بیند و از اتفاقات فصل گذشته و ایستادن در رده نهم خبر ندارد، یعنی بهتر است بگوییم که به طور کامل خبر ندارد و ظاهر امر را تنها دیده است.
پر واضح است در اولین حضور ساپینتو در ایران و با شروع اولین جلسه تمرینی که در ظاهر تا 10 روز آینده استارت زده خواهد شد، ساپینتو بیشتر تیم جدید خود را خواهد شناخت، با شروع اولین جلسه تمرینی سرمربی پرتغالی تیم خود را خواهد شناخت و با یارانش تک به تک آشنا خواهد شد.
اما اگر مدیران باشگاه همچنان علاقه مند هستند که همین طور بدون هیچ تغییر و پیشرفتی روزها را سپری کنند تا فصل آغاز شود و آنگاه هم از ساپینتو انتظار نتیجه گرفتن دارند و هم از هواداران آبی انتظار صبر و شکیبایی و کمی تحمل بیشتر می کنند جز اینکه بدانند که سر منشأ تمامی ناکامی ها چه در فصل گذشته و احتمالا در فصل آینده تنها و تنها از مدیریت باشگاه است.
با اینکه به خوبی می دانیم که مدیران باشگاه بر اوضاع کاملا مسلط هستند و خوب می دانند که برای نتیجه گرفتن نیاز به جذب ابزارهای لازم دارند و اگر نتوانند خواسته های بحق سرمربی خارجی و پرتغالی تیم شان را اجابت کنند هم ساپینتو خیلی زود شوک زده خواهد شد و از بازگشت دوباره اش به فوتبال ایران و تیم استقلال شوک زده می شود و هم هواداران باز یک فصل تکراری و تلخ دیگری را تجربه خواهند کرد.

11 تیر 1404

ریکاردو ساپینتو دومین سرمربی خارجی تاریخ باشگاه استقلال شد که برای دومین مرتبه در دو مقطع متفاوت روی نیمکت استقلال می نشیند.
استقلال سه فصل پیش با ساپینتو از نظر نمایش بازی زیبا نمره قبولی گرفت و تا چند هفته مانده به پایان فصل هم در کورس قهرمانی حضور داشت اما شکست در بازی های بزرگ مقابل دو رقیب سرسخت یعنی پرسپولیس و سپاهان و همچنین محرومیت ها و اخراج های زیاد این سرمربی از روی نیمکت آبی پوشان منجر به از دست دادن قهرمانی در لیگ و همچنین قهرمانی جام حذفی شد.
شاید اگر آن اخراج در بازی فینال و محرومیت ۴ ماهه و طولانی مدت نبود این سرمربی پرتغالی حتی برای دومین فصل متوالی هم می توانست همچنان روی نیمکت تیم استقلال بنشیند، اما اوضاع طوری پیش رفت تا این سرمربی از استقلال جدا شود، اما بازگشت دوباره به استقلال آن هم پس از تنها سه فصل یکی از اتفاقات عجیب و تازه فوتبال و باشگاه استقلال خواهد بود.
اینکه ریکاردو ساپینتو پس از سه فصل همچنان همان ساپینتوی سه فصل پیش است و آیا تغییری نکرده است؟ و اینکه این سرمربی با مدیریت جدید باشگاه استقلال می تواند کنار بیاید و اینکه تمام عوامل و ابزارهای مورد نیاز این سرمربی برای فصل جدید برایش مهیا خواهد شد سؤالاتی هستند که نه تنها هواداران استقلال بلکه خود ریکاردو ساپینتو هم باید در پی یافتن پاسخ برایشان باشد.
اینکه ساپینتو باید خوب بداند در طول این سه فصل پس از جدایی از تیم استقلال همچنان توانسته است در سطح بین المللی فوتبال فعالیت مستمر داشته است و اینکه تیم این فصل یعنی ۰۵-۱۴۰۴ بالطبع با آن تیم سه فصل پیش بسیار متفاوت است و برای اینکه بتواند نتایجی به مراتب بهتر و هوادار پسندتر بگیرد باید تلاشش را بیشتر کند.

9 تیر 1404

شایعات این روزها و هفته ها به سادگی باورپذیر می شوند، اما نه همه شایعات، ندیدن خبرورزشی از آن هاست که غیر قابل باور است
ندیدن روزنامه کاغذی خبرورزشی برایمان سخت است، بسیار سخت.
برای ما طرفدارانی که از دهه ۷۰ با روزنامه خبرورزشی و سپس روزنامه های کاغذی دیگری از جمله استقلال جوان و هفته نامه های مختلف روزگار شیرینی را گذراندیم، دیدن امروز برایمان هر چند سخت اما عجیب نیست.
ما استقلال جوان را با بیش از بیست سال همراهی و انتشار از دست دادیم، ما هفته نامه ها ها و روزنامه های کاغذی بسیاری را در طول این سه دهه یکی پس از دیگری تعطیل شده دیدیم تا به امروز رسیدیم.
وقتی آن اوایل (یعنی نزدیک به ۱۰ روز پیش) برای چند روز خبرورزشی را ندیدیم در بحبوحه تمام اتفاقات تلخی که هر روز و هر ساعت و هر لحظه برایمان اتفاق می افتاد و خبرهایش را می شنیدیم و دنبال می کردیم، شاید ندیدن روزنامه خبرورزشی یکی از ساده ترین اتفاقات آن دوران بود.
اما وقتی اوضاع آرام تر شد، اما هنوز بسیاری از کارها هنوز به حالت عادی گذشته برنگشته و این کاملا طبیعی است، اما همچنان ندیدن روزنامه کاغذی خبرورزشی سخت است، شاید امروز خبرورزشی در سایت خود هنوز امید به بازگشت دوباره می دهد، اما این امید نیاز به عوامل و واسطه هایی دارد که پر واضح است شاید فعلا امکانش نباشد.
دل کندن از برخی علاقه ها سخت است و یکی از قدیمی ترین و لذت بخش ترین و خاطره انگیزترین علاقه هایمان دنبال کردن روزنامه خبرورزشی بوده و هست، هنوز هم دوست داریم این خبر را مثل یک شایعه بدانیم و برای آرام تر شدن اوضاع و بازگشت دوباره به دوران قبلی تا اینکه روزنامه خبرورزشی را دوباره در دست بگیریم لحظه شماری می کنیم.
روزنامه خبرورزشی شاید برای نسل امروز بیشتر در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی دنبال شود، اما برای نسل ما روزنامه خبرورزشی تنها یک روزنامه ۸ صفحه ای کاغذی نیست، برای ما روزنامه خبرورزشی لذت بردن از لحظه های با هم بودن است، لحظه هایی که تنها و تنها باید با خبرورزشی همراه باشید تا آن را با تمام وجود خود احساس کنید، این را ما خوب می دانیم، شما چطور؟!

9 تیر 1404

شاید تنها ترس استقلالیها از بازگشت دوباره ساپینتو در مورد محرومیت 4 ماهه و صد البته اخراج های گاه و بیگاه و محرومیت های چند جلسه ای این سرمربی پرتغالی در اولین فصل حضورش روی نیمکت این تیم می تواند باشد.
فصلی که ساپینتو در یک سوم آن محروم بود و تیمش را از روی سکوها نظاره می کرد و عملا استقلالی ها در 10 بازی از 30 بازی سرمربی خود را روی نیمکت و کنار زمین نداشتند و این رفتار باعث شد تا یک نقطه ضعف بزرگ برای استقلالی ها در برابر حریفان نمایان شود به طوری که حریفان حداقل تنش و ضربه مهلکی که از بیرون زمین می توانستند به تیم بزنند را شناخته بودند.
حال و با بازگشت دوباره ساپینتو هواداران آبی همان قدر که از بازگشت این سرمربی و به احتمال فراوان بازگشت به بازی هجومی و زیبا و دلنشین ابراز خوشحالی خواهند کرد، یک نگرانی بزرگی هم دارند و آن تکرار دوباره رفتارهای عجیب این سرمربی است، اینکه باز احتمال دارد که حتی با بخشیده شدن محرومیت 4 ماهه این سرمربی آیا دوباره چنین اتفاقی در فصل آینده برای استقلال و این سرمربی تکرار نخواهد شد؟
به قول واعظ آشتیانی مدیرعامل سابق باشگاه استقلال که در مورد رفتار ساپینتو گفته بود که حتی روان شناسان هم دیگر نمی توانند رفتار عجیب ساپینتو را در این سن بزرگ او تغییر دهند، پس به معنای درست تر تنها راهکار در دستان ساپینتو است.
آری حتی روانشناسان هم نمی توانند به ساپینتو در مورد کنترل رفتارهای عصبی گونه خود کمک کنند جز خودش.
حال چطور؟ باید منتظر باشیم و ساپینتو را در تهران ببینیم آنگاه به خوبی می توان در این مورد صحبت کرد.

8 تیر 1404