مصاحبه های مدیران سابق استقلال در مورد مدیران کنونی باشگاه یک اتفاق تکراری در تاریخ است
داستان مصاحبه های جنجالی و انتقادهای تند مدیران گذشته از مدیران حال در هر دوره و زمانی تازگی نداشته و به نوعی می توان گفت که یک موضوع تکراری و در نوع خود دردناک است.
اینکه چرا باید مدیران سابق -که خود سابقه و عملکرد مدیریتی شان به خوبی ماهیت آنها را ثابت می کند- در مورد اوضاع کنونی باشگاه استقلال اظهارنظر کنند، آن هم در برنامه زنده تلویزیونی یا مقابل ده ها خبرنگار دوربین به دست، یک انتقاد بزرگ است.
در اینکه مدیریت کنونی باشگاه استقلال همچون تمامی مدیران سابق باشگاه در دوره خود ضعف ها و ناتوانی های بسیاری داشته و دارند و انتقادها و هجمه ها همیشه به سمت شان سرازیر بوده است، شکی نیست اما اینکه مدیران سابق که خود در گذشته عملکردشان گویای تمامی گفته هایشان است، با تمام آسیب هایی که زدند و انتقادهایی که هنوز هم به ایشان وارد است، حال علیه مدیران فعلی در جایگاه منتقد نشسته اند، جای تعجب دارد.
فتح الله زاده در ۶ دوره مدیریت چه کارنامه ای داشت که حالا مدعی است؟ اگر نسل فعلی هنر او را بیاد ندارند، کافیست به همین دو دوره اخیر که با کلی وعده و شعار به مدیریت باشگاه استقلال رسید، نگاه کنید که با چه آبروریزی مجبور به رفتن از فوتبال شد!
واعظ آشتیانی هم که تنها یک دوره مدیریت باشگاه استقلال را برعهده داشت به اندازه ده ها سال تجربه مدیریتی در مورد باشگاه استقلال همیشه اظهارنظر کرده و این هم در نوع خود جای تعجب و البته تاسف دارد.
شاید امروز باشگاه استقلال با دادن بیانیه در مورد انتقادها و اعتراض های این دو مدیر از آنها دلخور شده و با بیان اینکه اگر دلسوز باشگاه استقلال هستید به آن یاری رسانید و اگر یاری نمی کنید دست کم در مسیر آسیب زدن به آن گام برندارید، خواسته توجه ها را نسبت به خود کاهش دهد اما دیری نخواهد پایید که مدیریت کنونی باشگاه هم در آینده ای نزدیک لقب مدیر سابق به خود خواهد گرفت و این رویه مصاحبه علیه مدیران باشگاه را در پیش خواهد گرفت...

17 مرداد 1404

بسیار خوشحالیم که همکاری آوای آبی (یادداشت های یک هوادار ـ یک آبی نویس به قلم محمود فخرالحاج) با سایت طرفداری به هشتمین سال فعالیت خود وارد شد، هر چند که فعالیت مستمر و آنلاین خود را از همین چند ماه پیش ـ ابتدای سال 1404ـ دوباره از سر گرفتیم اما بسیار امیدواریم که این همکاری و ارتباط با سایت طرفداری و بخش مطالب کاربران به یک دهه و چند دهه برسد.
از سایت طرفداری بسیار ممنون هستم که با باز کردن بخش کاربران خود و فرصت و مجال دادن به کاربران و قلم بدستانی که عاشق نوشتن و خبرنگاری دارند توانست که بخش عظیمی از دوستدارانی که به این رشته علاقمند هستند را دور هم جمع کند و حال طرفداری جزو بزرگترین تعداد کاربران و دنبال کنندگان در بخش فوتبال و طرفداری از این رشته محبوب قرار گرفته است.

18 مرداد 1404

استقلالی ها بعد از یک فصل بسیار تلخ و طولانی و پر از استرس و اضطراب و حادثه منفی امیدوار بودند در فصل جدید شرایط تغییر کند...
فصل نقل و انتقالات در حال اتمام است اما وعده و وعیدهای تاجرنیا و شعارهای خیالی نظری جویباری تمام نمی شود!
آنقدر زمان را از استقلالی ها برای بستن یک تیم قدرتمند و جبران فصل قبل گرفتند که استقلالی ها دوست ندارند فصل جدید شروع شود! فصل گذشته هواداران استقلال را خسته و ناامید کرد، حالا در شروع فصل مشخص است هواداران استقلال قرار نیست روی خوش ببینند.
استقلال همین حالا لیگ شروع نشده دوباره از سه حریف سرسخت خود -تراکتور و سپاهان و پرسپولیس- تا حدود زیادی عقب افتاده و هواداران این تیم تنها یک راه بلدند، تجمع و فریاد دادخواهی و حق طلبی و هرگز به شروع فصلی که امیدی به نتیجه گرفتن و جبران مافات در آن نمی بینند، اشتیاق ندارند.
دو فصل پیش خیال می کردیم با واگذاری به هلدینگ پتروشیمی خلیج فارس اوضاعی به مراتب بهتر از زمان تصدی وزارت ورزش خواهیم داشت اما در این دو فصل عجیب ترین اتفاقات افتاده و باورنکردنی ترین فصل های تاریخ خود را سپری کردیم که حاصلش جز پشیمانی از این واگذاری و ناامیدی از آینده ای که هرگز روشن نبوده، نیست...

10 مرداد 1404

هر چند این میز و صندلی و پست مدیرعاملی باشگاه استقلال آنقدر در نمای اول پر زرق و برق و سنگین و دهان پرکنی است که هر فردی را عاشق و مشتاق و شیفته رسیدن به خود می کند اما وقتی در نگاه اول به پیشینه تمامی مدیران حداقل یک دهه گذشته نگاهی انداخته می شود پر واضح می شود که این میز و صندلی و این پست آنچنان هم که می گویند برای آدمی خیر و برکت ندارد و جز آه و نفرین و توهین هیچ چیزی نصیب فرد نمی شود.
اگر نظری جویباری کمی تنها کمی از این آه و نفرین ها و توهین ها می ترسید هرگز نه این پست را قبول می کرد و نه برایش اشتیاقی نشان می داد، اما متاسفانه کسی که به قول خودش بیش از 20 سال است در باشگاه استقلال در سمت های مختلف کار کرده است محق ترین و شایسته ترین فرد برای مدیرعاملی باشگاه است از همان موقع با آن گفته خود ک بعدها حتی تا امروز آن را بارها و بارها تکرار کرده است شکست خورد.
اولین شکست را با قبول این مسئولیت پذیرفت و شکست دیگرش ادامه دادن این راه تا به امروز است، مدیرعاملی که همچنان با وعده و وعیدهای خود تنها می خواهد سر خودش را گول بزند و خودش را فریب بدهد و در همین خیال خام همچنان به سر می برد و از قلب و ذهن هواداران خبر ندارد شکست دیگرش را متحمل شد.
سومین شکست اش همچنان ابقای در این پست است، کسی که هیچ شایستگی ای ندارد و اینکه هر چه وعده داده برعکس آن را انجام داده است و از هیچ سابقه 20 ساله خود به سود باشگاه و تیم استقلال نتوانسته است استفاده کند شکست آخر خود را متحمل شد و دیگر هیچ جایگاهی در باشگاه استقلال ندارد.
اینکه همچنان در یک هفته اخیر و با توجه به اینکه بارها و بارها خبر استعفا و برکناری اش در فضای مجازی شنیده شده است بی خیال این پست و میز و صندلی نمی شود و اعتبار از دست رفته اش را هیچ ارزشی برایش نمی بیند یک شاهکار بزرگ است.
اینکه یکی از پیشکسوتان استقلال در مورد نظری جویباری اینکه نظر می دهد که هر کسی تا به امروز به جای نظری جویباری بود بارها و بارها استعفا داده بود باید برای این تعریف خندید، البته نه باید گریست.. آقای پیشکسوت شما در طی یک دهه اخیر کدام مدیرعاملی را دیدید که با تمامی عدم توانایی اش بدون اینکه او را برکنار کنند از سمت خود کنار رفته باشد؟ جز فتح الله زاده که دید هیچ پولی در خزانه باشگاه نیست و عطای حضورش را به لقایش بخشید یا کریمی که اوضاع را آشفته دید.
نه افشارزاده، نه افتخاری، نه خلیل زاده، نه خطیر، نه مددی، نه آجرلو، نه سمیعی هیچ کدام از سمت خود استعفا ندادند تا اینکه توسط وزارت ورزش یا هلدینگ برکنار و اخراج شدند حال شما از نظری جویباری انتظار دارید به این زودی و پس از 7 ماه از میز و صندلی که بسیار آن را دوست دارد خداحافظی کند؟

10 مرداد 1404

شمارش شمارگان روزنامه و دنبال کردن سالگرد انتشار و مناسبت‌های دیگر شاید تنها و تنها از عهده خوانندگان و همراهان قدیمی روزنامه برمی‌آید.
آنانی که در دهه‌های ۷۰ چشم بازکردن روزنامه کاغذی خبرورزشی را دیدند و بزرگ و بزرگ تر شدن و قد کشیدن طفل نوپای فوتبالی متولد شده در اواسط دهه ۷۰ را به چشم خود دیدند، تا امروز که این روزنامه در بیست و هشتمین سال انتشار خود وارد هشت هزارمین شماره یا درست تر بگوییم و بنویسیم هشت هزارمین روز انتشار رسید.
به طور حتم این روز هم برای تحریریه روزنامه خبرورزشی یک روز بزرگ است، این روز و این شماره یک افتخار بزرگی است در دنیای روزنامه نگاری که یک نشریه کاغذی در این وانفسای سختی‌ها و مشکلات توانسته است نفس بکشد و بزرگ شود و همچنان دوام بیاورد.
در زمانه و دوره ای که بسیاری از نشریات قدیمی هر سال به دلیل مشکلات گرانی و کمیاب شدن کاغذ و هزینه‌های چاپ و دستمزدهای دیگر کم و کمتر می‌شوند، دوام آوردن روزنامه خبرورزشی یک نکته مثبت و امیدوار کننده است.
هر چند در این چند سال اخیر با گسترش دنیای اینترنت و فضای مجازی و تولد شبکه‌های اجتماعی پربیننده و پرطرفدار برای نسل جدید دیگر علاقمندی به دنبال کردن روزنامه‌های کاغذی بسیار کمتر شده اما هنوز هستند خوانندگان و همراهانی که سن شان همسن با روزنامه خبرورزشی است یا یک دهه از این روزنامه بزرگ تر هستند و آن را همچنان دنبال می‌کنند.
در این روز یاد تمامی‌عزیزانی که بنیانگذاران این نشریه کاغذی در اواسط دهه ۷۰ بودند و امروز در کنارمان نیستند از جمله ناصر احمدپور و عباس عبدالملکی روحشان شاد گرامی می‌داریم.
از عزیزانی که با نشریه خبرورزشی شروع کردند و کم کم از این روزنامه جدا شدند و دیگر در خبرورزشی حضور ندارند و بسیاری از عزیزانی که از امروز در تحریریه خبرورزشی راه آن عزیزان را ادامه می‌دهند و نقشی در هشت هزارتایی شدن این نشریه محبوب دارند زحماتشان را ارج می‌نهیم و یادشان را گرامی می‌داریم.
پر واضح است که در این دوره ادامه دادن نشریه کاغذی و چاپی و پذیرفتن و تحمل هزینه‌های کاغذ و چاپ و دستمزدها و... بسیار سخت و سنگین است و نمی‌توان هیچ قول و وعده ای داد، اما روزنامه خبرورزشی تا همین جا (شماره ۸۰۰۰) و سال (بیست و هشتم) بسیار فوق العاده و قابل تحسین و تمجید عمل کرده و این را از تعریف‌ها و صحبت‌های همراهان قدیمی این نشریه می‌توان دید و شنید و دانست.

7 مرداد 1404

یادش بخیر، اواسط دهه 70 برخی نشریات ورزشی ستونی برای خوانندگان خود داشتند، ستونی برای پیام های تلفنی خوانندگان، از یک ساعت خاصی تا یک ساعت خاص دیگر، گوشی را برمی داشتی و به دفتر روزنامه زنگ می زدی و پیامت را می دادی و فردا در همان ستون پیام و اسمت را چاپ شده می دیدی، وای که چقدر ذوق می کردی.
سالها گذشت و آن ستون همچنان پابرجا ماند با این تفاوت که تماس ها و پیام های تلفنی تبدیل به پیامک های موبایلی شد.
حال از آن نشریات دیگر تنها یکی دو نشریه بیشتر باقی نمانده اند که روزنامه خبرورزشی با بیست و هشت سال قدیمی ترین و ماندگارترین نشریه ورزشی این روزها بوده است.
ستون حرف دل هم با گذشت نزدیک به سه دهه تنها در این نشریه همچنان جای ثابتی داشت (البته تا همین دو ماه پیش).. ستون پیام های خوانندگان نشریه.
اما از دو ماه پیش به این سمت ستون حرف دل به یکباره ناپدید شد، ستونی که سابقه اش به اندازه سابقه تمام شماره های روزنامه خبرورزشی بوده است حال دو ماه است که جایش در سمت راست صفحه 3 نشریه بسیار خالی است.
خوانندگان همچنان با خبرورزشی همراه هستند و امیدواریم که این همراهی همچنان با ستون حرف دل هم ادامه دار باشد و این غیبت دو ماهه هر چه سریع تر پایان یابد تا باز شاهد دیدن و خواندن پیام های خوانندگان و هواداران فوتبال باشیم.

7 مرداد 1404

حالا که تصمیم گرفتید دیر وقت و در زمانی بد یک تصمیم درست اتخاذ کنید پس بهتر است بهترین تصمیم را بگیرید و تنها از نظری جویباری نخواهید که استعفا بدهد یا او را عزل کنید، هم خودتان و هم هواداران استقلال خوب می دانند که مشکل و ضعف های باشگاه و تیم استقلال تنها با ناکارآمدی یک نفر در مدیریت باشگاه به اینجا نرسیده است و یک مجموعه چند نفری باعث این اتفاقات ناامید کننده برای تیم استقلال شده اند که اگر به صراحت نگوییم هیچ هواداری اما کمتر هواداری برای فصل بعد روی تیم محبوبش استقلال حساب بازی کرده است.
اگر امروز و در دو هفته مانده به شروع فصل آینده تصمیم جدی و قاطع برای برکناری مدیرعامل و جایگزینی فرد دیگری دارید پس بهتر است کل مجموعه هیات مدیره را هم همراه مدیرعامل تغییر دهید چون خوب می دانید ما هم می دانیم که مشکل تنها با رفتن یک نفر حل نخواهد شد پس بهترین تصمیم را بگیرید خواهشا.

7 مرداد 1404

طول و عمر مدیریت نظری جویباری حتی به هفت ماه هم نرسید، سؤالی که اینجا مطرح می شود و مشخصا هیچ پاسخ درست و منطقی و قانع کننده ای به آن داده نخواهد شد، درست همچون تمام پاسخ های بدون قاعده نظری جویباری از ابتدای مدیریتش تاکنون این خواهد بود که واقعا این مدیریت چه ارزش و اعتباری برایتان داشت که با اینکه می دانستید که توانایی و قدرت ندارید آن را پذیرفتید و در طول تمام این هفت ماه مورد حملات ریز و درشت منتقدان و بویژه هواداران استقلال قرار گرفتید اما باز هم پاسخ قانع کننده ای برایش نداشتید و امروز با یک خاطره و سابقه مدیریتی بدتر از آن کنار کشیدید؟
واقعا از مدیران گذشته باشگاه استقلال عبرت نگرفتید؟ از سمیعی، از خطیر، از کریمی، حتی از فتح الله زاده ای که با اینکه بارها و بارها برای ششمین و هفتمین بار متوالی مدیریت باشگاه را پذیرفت اما در کوتاه ترین زمان حتی به یکماه نکشیده آن را رها کرد و کنار کشید و مریضی اش را بهانه کرد عبرت نگرفتید؟
اینجا باشگاه استقلال علاوه بر قدرت و دانش مدیریتی که باید می داشتید باید قدرت ارتباط گرفتن و دلسوزی واقعی را هم به همه آن موارد اضافه می کردید تا اینکه می توانستید تا حدودی موفق باشید اما متاسفانه هر کاری کردید و انجام دادید الا مهمترین کار که موفقیت رساندن تیم استقلال و انجام یک نقل و انتقالات قوی و بستن تیمی پرقدرت و در شأن نام استقلال برای فصل آینده.
در هر حال دیگر از شما هیچ توضیح و پاسخی نمی خواهیم، چون پر واضح می دانیم که با یک مشت بهانه های جورواجور طوری صحبت خواهید کرد که جز عوام فریبی دیگر نخواهید توانست هوادار فهمیده و رنج کشیده تیم استقلال را گول بزنید.
ما از جنابعالی هیچ پاسخ و توضیحی نمی خواهیم، چون اگر بازخواست و پاسخی بود باید مدیران قبل تر از شما هم آن را می دادند، از سمیعی و خطیر و کریمی و فتح الله زاده و... و... اما اینجا در مدیریت باشگاه استقلال هیچ کس از عملکرد ناموفق و ناکارآمدی خود بازخواست نخواهد شد که امروز از شما بازخواست شود.
فقط لطفا حتی تا یک کیلومتری باشگاه استقلال و تیم استقلال نه رؤیت شوید و نه کاری به کار استقلال داشته باشید، از اظهارنظرهای گاه و بیگاه در آینده هم جدا صرف نظر کنید چون هر چه بخواهید توضیح بدهید و بگویید بر علیه مدیریت ناموفق خودتان هم صحبت خواهد شد.

7 مرداد 1404

تا آغاز سوپرجام استقلال برابر تراکتور 15 روز دیگر زمان باقی است و شنیده ها از درخواست استقلالی ها برای تعویق این دیدار هرگز پذیرفتنی نیست.
استقلال هنوز از درخواست تعویق این جام و اعلام شکست سه بر صفر و از دست دادن جام و شکایت ها و خسارت های برجای مانده کم زخم نخورده است، پس هیچ دلیلی بر تعویق دوباره این بازی و این جام وجود ندارد، استقلال با تمام داشته های خود 15 روز دیگر باید در سوپرجام حاضر شود و خودش را برای استارت لیگ و فصل جدید محک بزند و هیچ جای مماشات و گذشت وجود ندارد.
استقلال موظف است سوپرجام را جدی بگیرد و با تمام داشته های خود وارد میدان شود و هرگز در فکر تعویق این بازی نباشد، با تکرار چنین درخواست هایی خواه ناخواه اذهان عمومی و فوتبالی ها در مورد استقلالی ها فکرهای دیگری می کنند که هرگز نه زیبنده تیم استقلال است و نه هوادارانش.
استقلال اگر ترسو نباشد در هر تاریخی با تمام داشته های خود برای اولین جام این فصل که سوپرجام است تلاش می کند، تلاشی که منجر به کسب اولین جام خواهد شد، اگر هم شکست بخورد که این نتیجه را هم هرگز دوست نداریم می تواند در طی 9 روز باقیمانده تا شروع فصل پس از پایان سوپرجام خودش را ترمیم کند تا دوباره چنین نتیجه ای تکرار نشود.

5 مرداد 1404

اردوی ترکیه به هفته دوم خود رسید اما هنوز ساپینتو تیم کامل خود را در اختیار ندارد، بازیکنانی که قرار بود با نظر ساپینتو به تیم جذب شوند و تمرینات با تمامی نفرات استارت بخورد تا ساپینتو یازده نفر اصلی تیمش را بشناسد و آنها را تکمیل کند اما هنوز که هنوز است تیمش کامل نیست.
ساپینتو به خیال اینکه اوضاع در دومین دوره بازگشتش به مراتب بهتر از دوره اول خواهد بود پای به ایران و تیم استقلال گذاشت، اما پس از گذشت یکی دو هفته وقتی اوضاع را با دقت بیشتری ملاحظه کرد تازه متوجه شد که از آن چیزی که فکرش را می کرد اوضاع سخت تر و بدتر و دشوارتر است، اما مسئولیتی است که دیگر آن را پذیرفته است و خوب یا بد، زشت یا زیبا، سخت یا آسان باید آن را ادامه دهد و بهترین تفکرات خود را روی تیمش پیاده کند تا به نتیجه برسد.
ساپینتو چه دوست داشت با بهترین نفرات و بازیکنان مدنظر خود و چه با بازیکنانی که خود آنها را انتخاب نکرده است تیم استقلال را راهی سه ماراتن بزرگ و دشوار (لیگ و حذفی و آسیا) کند، حال مجبور است بدون بهانه هر آنچه در ذهن دارد برای کسب بهترین و خاطره انگیزترین نتایج رو کند، استقلال در اولین دوره حضور ساپینتو با او به یک قهرمانی سوپرجام رسید و در لیگ سوم شد، و حال در دومین دوره حضورش انتظار می رود که به مقام ها و افتخارات بیشتری دست پیدا کند با تمام شرایطی که موجود است و او آنها را پذیرفته است.

5 مرداد 1404

سید حسین حسینی بالاخره پس از سالها حضور در استقلال و رسیدن به بازوبند کاپیتانی این تیم و تجربه قهرمانی در لیگ و جام حذفی و سوپر جام، جدا و راهی سپاهان شد.
سید حسین حسینی این اواخر پیش فصل های سختی را پشت سر می گذاشت و بازیکنی بود که در لحظات آخر یا پس از صحبت ها و گفتگوهای فراوان بالاخره قرارداد خود را تمدید می کرد، اما این فصل اوضاع دیگر مثل گذشته نشد.
مصاحبه های مسئولان باشگاه و استوری های حسینی و مذاکرات پنهان و آشکار، حریف دو دستگی هواداران نشدند که تعداد آنها که خواستار ادامه همکاری و حضور کاپیتان باسابقه تیم شان برای فصل بعد بودند، به مراتب کمتر از کسانی بود که جدایی این دروازه بان را می خواستند و در نهایت حسینی رفت...
حسین حسینی در سالهای اول نیمکت نشین رحمتی بود. یک فصل هم محسن فروزان دروازه بان مورد علاقه سرمربی وقت بود و در بقیه فصول بدون هیچ رقیب جدی به عنوان تنها دروازه بان فیکس استقلال در تمامی بازیهای داخلی و خارجی برای تیمش به میدان رفت و جزو اولین دروازه بان گلزن تاریخ لیگ برتر بود که از روی نقطه پنالتی هم دروازه حریف خود را باز کرد.
شاید تنها حسرت حسینی در تمام سالهای حضور در استقلال برد دربی باشد و همچنین نرسیدن به مراحل بالایی لیگ قهرمانان آسیا، حسین حسینی که در استقلال یکبار تجربه قهرمانی در لیگ و دو بار قهرمانی در جام حذفی و یک بار قهرمانی در سوپر جام را در کارنامه دارد اما بالاخره دل از دروازه و پیراهن شماره یک استقلال کند و تصمیم گرفت اواخر حرفه فوتبالی خود را در سپاهان بگذراند.
هواداران استقلال با حسین حسینی خاطره های فراوانی دارند که زیباترین آنها در فصل ۲۱ لیگ برتر و قهرمانی بدون شکست بود که اتفاقا بهترین فصل حسین حسینی هم بود و دستکش طلایی لیگ را هم با بیشترین و طولانی مدت ترین کلین شیت فصل به تنهایی از آن خود کرد.
حال مدیران استقلال دنبال یک دروازه بان شماره یک و مطمئن هستند و باید به سید گفت؛ خداحافظ کاپیتان!

3 مرداد 1404

خبر پیوستن عیسی آل کثیر مهاجم سابق پرسپولیس به جمع آبی پوشان پایتخت هم شوک برانگیز بود و هم تعجب آور.
قبل از اینکه بخواهیم به مدیران باشگاه استقلال در مورد این انتقال خرده بگیریم و شاهکار نقل و انتقالی این فصل شان را به رخ شان بکشیم باید از خود آل کثیر در مورد پیوستنش به تیم استقلال پرسید. اینکه آیا نمی داند قرار است پیراهن چه تیمی را برتن کند و آیا نمی داند وارد چه بازی سخت و خطرناکی شده است؟ آن هم در اواخر دوره فوتبال اش؟
پر واضح است که اگر عیسی آل کثیر همچنان مهاجم خطرناک و زهردار و گلزنی بود نه از تیم پرسپولیس کنار گذاشته می شد و نه سپاهانی ها به این زودی ها دست بردار مهاجم گلزن خود می شدند، اما آل کثیر اینقدر در این چند فصل گذشته مهاجم ضعیفی بوده که به واقع باید بگوییم که برای نخواستن او بین تیم ها دعوا بود و حضورش در استقلال عجیب و باورنکردنی است.
مدیران باشگاه استقلال هم فصل نقل و انتقالات تیم شان را با جذب عیسی آل کثیر مانند یک بمب بین هواداران تیم شان منفجر کردند و باید در روزهای آینده منتظر واکنش های تند و قابل پیش بینی هواداران تیمشان باشند.

1 مرداد 1404

آری آل کثیر به درد استقلال نمی خورد، ما آل کثیر را با پیراهن آبی نمی خواهیم و از او هرگز استقبال نمی کنیم.
نمی خواهیم بر علیه تصمیم سرمربی و مقابل او جبهه بگیریم و بایستیم اما انتخاب آل کثیر که بازیکن دور انداخته شده پرسپولیس و بعدا سپاهان بوده است هرگز جایی در تیم استقلال ندارد، آن هم در سن 35 سالگی که تمام دورهایش را زده است و برای اینکه همچنان در نگاه ها و تیترها باقی بماند به استقلال آمده است.
آل کثیر هرگز هاشمی نسب نمی شود، هرگز انصاریان نمی شود، بازیکنی که بارها و بارها در همین اواخر در دربی ها ما را آزار داده است و علاوه بر آن با رفتارهای تحریک آمیز باعث ناراحتی و عصبانیت و توهین به هواداران استقلال شده است حال بخواهد با پیراهن آبی مورد استقبال همین هواداران قرار بگیرد.
با احترام به نظر کادرفنی اما آل کثیر برای استقلال مهاجم گلزن نمی شود، آل کثیر برای استقلال فرشته نجات نمی شود و اگر این چنین بود هرگز از پرسپولیس کنار گذاشته نمی شد، هرگز مدت حضورش در سپاهان به تنها یک فصل و مجموعا 9 بازی ناچیز نمی رسید و دور انداخته نمی شد.
بدون تعارف هواداران استقلال با پیشینه ای که از آل کثیر و رفتارهایش دارند او را برای تیم استقلال مناسب نمی دانند، بازیکنی که این فصل هم برای استقلال قادر به گلزنی نیست و تنها با حضورش شکست دیگری در فصل نقل و انتقالات برای مدیران باشگاه به بار خواهد آورد.
پایان فصل همه گفته هایمان برای هزارمین بار مشخص و ثابت و تایید می شود.

1 مرداد 1404

هواداران آبی وقتی از نظری جویباری مدیرعامل باشگاه ناامید شدند و ایشان را در صلاحیت مدیرعاملی باشگاه ندانستند و دیدند که قرار نیست هیچ آبی از طرف ایشان نه برایشان و نه برای تیم استقلال گرم شود به سراغ تاجرنیا نماینده هلدینگ و رئیس هیات مدیره رفتند.
جلوی درب باشگاه و همین چند دقیقه صحبت اندک هوادارانی که همچنان گاه گداری روبروی ساختمان باشگاه می ایستند تا با مسئولان باشگاه بتوانند در مورد اوضاع تیم گفتگو کنند توانستند با تاجرنیا هم چند دقیقه ای صحبت کنند.
تاجرنیا که انگار حرف تازه ای هم ندارد همچنان از همان جملات کلیشه ای همیشگی خود می گوید و نهایتا مثل همیشه اکثر تقصیرها را در مورد ناآرامشی باشگاه و اوضاع نقل و انتقالات و... را سمت هواداران آبی برد و انگار نه انگار قرار بود به وعده هایی که هربار دم از آنها می زند عمل کند.
تاجرنیا همچنان همان جملات کلیشه ای خود و همان امیدواری هایی برای بستن یک تیم قدرتمند برای فصل بعد را می دهد وقتی تنها سه هفته به شروع فصل جدید باقی مانده است، هواداران آبی هم حرفهایشان را بدون تعارف به تاجرنیا زدند، حال چه بخواهد ایشان را قانع کرده باشد همچنان که اکثر صحبت های تاجرنیا هواداران را نه قانع کرد و نه راضی.
هوادار استقلال حرفش را به صراحت می زند چون هوادار استقلال است و تیمش را دوست دارد، اعتراض و گلایه اش را می کند، تجمع ها و فریادهای حق خواهی تیمش را شرکت می کند تا اگر تقصیری هم باشد به سمت او روانه نشود، هر چند این جمله های کلیشه ای تنها از زبان تاجرنیا بیرون نیامده، نظری جویباری و مدیران و مسئولان گذشته باشگاه هم همیشه بیشتر تقصیرها را برای فرار از پاسخگویی و قانع کردن درست هواداران به سمت آنها روانه می کردند و این موضوع لااقل برای هواداران در اوضاع کنونی هرگز تازگی ندارد.

31 تیر 1404

جذب و پیوستن آل کثیر که هواداران آبی هرگز از او و حرکاتش خاطره خوبی ندارند به وضوح می تواند یک توهین بزرگ برای استقلالی ها باشد، توهینی از جانب مدیران باشگاه به هوادارانی که انتظار همه چیز را داشتند الا جذب یک بازیکنی که بیشتر از اینکه دوست باشد یک دشمن است.
داستان آل کثیر با داستان هاشمی نسب و علی انصاریان و حتی علی علیزاده متفاوت است.
به واقع اگر عیسی آل کثیر همچنان مهاجم خوب و گلزن و زهرداری بود هیچ گاه از دست مدیران باشگاه پرسپولیس در نمی رفت، اگر مهاجم گلزن و خطرناکی بود از باشگاه سپاهان هم خارج نمی شد.
عیسی آل کثیر بیش از سه فصل و حتی بیشتر است که دیگر فوتبال زهرداری ارائه نمی دهد، دیگر آن مهاجم گلزن و خطرناکی که همه تیم ها آرزوی داشتنش را دارند نیست، و به قول معروف در فوتبال ایران تیم ها برای نخواستن اش بین یکدیگر مسابقه گذاشته اند.
مهاجم 35 ساله ای که خوب می دانیم به چه دلیلی پیشنهاد مدیران باشگاه استقلال را پذیرفته است، هرگز نه مثل هاشمی نسب می شود و نه علی انصاریان و نه حتی علیزاده.
شاید برای هر کدام از آن بازیکنان سابق می شد یک دلیل و بهانه آورد و حضورشان را حتی چند درصدی قابل توجیه دانست و تعریف کرد اما حضور عیسی آل کثیر در 35 سالگی وقتی سالهاست فوتبالش به پایان رسیده تنها و تنها یک شکست بزرگ برای مدیران باشگاه استقلال می تواند باشد.

30 تیر 1404