به لیست بالا توجه می کنید، در طول ۷ فصل گذشته ۱۲ مدیر یا سرپرست مدیرعامل بالای سر باشگاه استقلال آمده اند.
دستاورد این همه رفت و آمد و تغییر تنها یک قهرمانی لیگ با آجرلو و دو قهرمانی حذفی با افتخاری و نظری جویباری و یک سوپرجام با فتح الله زاده بوده است.
یعنی ۱۱ فصل تنها یک قهرمانی در لیگ، ۱۱ فصل حذفی و تنها دو قهرمانی و این در حد خود بسیار فاجعه است.
هر فصل مشکلات نقل و انتقالات، هر فصل ترس شکایت های خارجی ها و بسته شدن پنجره نقل و انتقالات و حذف از حضور در لیگ قهرمانان آسیا.
یعنی در این ۱۱ فصل تنها و تنها به جز یک فصل، در ۱۰ فصل باقیمانده جز افسوس و حسرت و کابوس و غم و غصه هیچ دستاورد دیگری نداشتیم.
این فصل هم در چند روز مانده به شروع فصل جدید با استعفای دیرهنگام نظری جویباری فعلا تاجرنیا با حفظ سمت رئیس هیات مدیره به عنوان سرپرست باشگاه معرفی شده است تا ببینیم چند هفته یا چندماه طول می کشد تا هلدینگ خلیج فارس تصمیم بر انتخاب یک مدیر کاربلد و کارآمد و قدرتمند و همه فن حریف کند.
اصلا آیا عزمی جزم برای انتخاب یک مدیرعامل کاربلد و مدبر و قدرتمند و دلسوز وجود دارد یا اینکه همچنان باید شاهد اضافه شدن یک نام و نام خانوادگی دیگر به لیست بالا باشیم؟
باز هم جمله تکراری مان را می نویسیم و فریاد می زنیم: (مدیر خوبم آرزوست).
اما تا کی و چه زمانی این شعارمان محقق می شود تنها خدا می داند و بس.

22 مرداد 1404

آقای نظری جویباری خوب می دانیم برای این هفت ماه کلی حرف و صحبت ناگفته های بسیار داری که حتی شاید بعدها علاقه مند به بازگو کردن آنها باشی یا برایش حتی کتاب بنویسی، خوب می دانیم که آدم خودشیفته ای نیستی ، خوب می دانیم که برای رسیدن به جایگاه مدیرعاملی بیش از دو دهه تلاش کردی و بالاخره به آن رسیدی، اما کاش این موضوع را می دانستی که در این جایگاه برای هواداران حتی اگر محبوب ترین باشی اگر دستاوردی برای خشنودی نداشته باشی مورد غضب هواداران قرار می گیری.
فتح الله زاده در دو دوره اول مدیریت خود درخشان بود اما در آخرین دوره حضورش که بسیار کوتاه مدت بود همه آن خاطره های شیرین دو دهه گذشته
خود را نابود کرد.
کاش دیگران بدانند که این جایگاه مدیرعاملی چیزی نیست که بخواهند برایش سر و دست بشکنند، اگر توانایی و قدرت و کارآمدی لازم برای کسب موفقیت تیم استقلال ندارند هرگز حتی فکر نزدیک شدن به میز و صندلی مدیریت استقلال را نکنند چه برسد به اینکه بدون فکر روی این صندلی بنشینند و با هزار مکافات و اعتراض از مدیریت باشگاه کنار بروند و جز ناراحتی و حسرت هیچ خاطره ای بر جای نگذارند.

22 مرداد 1404

نمی دانیم این مدیران تنها بلدند در اینستاگرام و فضای مجازی قشنگ و لفظ قلم و دلنشین حرف بزنند، اما در عمل در زمان مدیریت خود هر عملکردی داشتند جز یک عملکرد رضایت بخش و مورد پسند هواداران آبی.

ما از نظری جویباری در زمان مدیریت فتح الله زاده یه سابقه درخشان داشتیم، اما وقتی بالاخره بر این منصب نشست و خودش شد مدیرعامل باشگاه دگرگون شد و آنقدر روی اعصاب هواداران کار می کرد که دیگر هواداران هرگز ایشان را لایق مدیریت استقلال نمی دانستند.
نظری جویباری کاش پس از قهرمانی تیم در جام حذفی از مدیریت کنار می رفت تا اینکه یک فصل نقل و انتقالات سخت و طاقت فرسا و زجرآور را سپری کنند و با از دست دادن سوپرجام تازه از خستگی و بهانه های دیگر صحبت به عمل می آورد.
نظری جویباری هم رفت در کنار سمیعی و خطیر و فتح الله زاده و... که در کوتاه مدت بدون هیچ دستاورد قابل قبولی از مدیریت کنار رفت.

22 مرداد 1404

نظری جویباری هم آمد و پشت میز مدیرعاملی استقلال نشست و عکس های بسیاری انداخت و مصاحبه های بیشماری کرد اما تمام طول مدیریتش به ۷ ماه نرسید.
نظری جویباری هم که از استقلالی‌ها قدیمی بود و با فتح الله زاده او را می شناختیم هم برای استقلال مدیرعامل با درایت و کارآمد و فهمیده و موفق نشد.
درست مثل سمیعی، درست مثل خطیر و درست مثل تمام مدیران قبلی که هیچ کدام برای باشگاه استقلال مدیر موفق و با کارنامه و دلسوز و بااحترامی نشدند.
واقعا سوال است چطور می شود این همه سال و این همه فصل بگذرد و تعداد مدیرانی که در باشگاه در حال رفت و آمد هستند به تعداد انگشتان هر دو دست رسیده اند؟
فصل گذشته دو مدیرعامل و این فصل که هنوز شروع نشده با استعفای نظری جویباری باشگاه استقلال سرپرست مدیرعامل دارد و نه مدیرعامل.
واقعا افسوس و افسوس و هزاران افسوس که مدتهاست هیچ مدیری در استقلال موفق نشده است و طول مدیریتش از یک فصل فراتر نرفته است!!!

22 مرداد 1404

استقلال در قدم اول فصل جدید سوپرجام را از دست داد.
استقلالیها وقتی به گل اول رسیدند، نزدیک به ۸۰ دقیقه در باد همان یک گل خوابیدند. بدون اینکه بیشتر متوجه باشند که حریف مقابلشان تا چه اندازه می تواند خطرناک باشد.
نیمه دوم نیمه تراکتوری ها بود، تیمی که مقتدرانه قهرمان لیگ شده بود، برای جبران شکست یک نیمه ای خود برنامه داشت و به نتیجه هم رسید. ایجاد فشار مضاعف و پرس کردن مدافعین و به اشتباه انداختن آنها تنها در ۵ دقیقه همه چیز را تمام کرد.
تیمی که تنها ۵ دقیقه با جام فاصله داشت، هرگز فکر نمی کرد که نمی تواند ۸۰ دقیقه تنها از تک گل خود دفاع کند، بدون اینکه برای ترساندن حریفش برنامه داشته باشد.
آری تراکتور شایسته برد بود و زیرکانه به هدف خود رسید و این استقلال بود که ابتدا به عملکرد پر اشتباه بازیکنان خود -بخصوص در اواخر بازی- باخت و سپس زیرکی و باهوشی حریف تبریزی اش.
هر چند این بازی را نمی توان رونمایی از ۶ ، ۷ خرید تازه استقلالیها نامید و باید هفته های ابتدایی لیگ را به نظاره نشست اما این یک هشدار جدی برای استقلال و ساپینتو است که اگر نتواند این اشتباهات دقایق پایانی را رفع کند و در باد تک گل برتری خود دقایق زیادی بخوابد، فصل سخت و پرفشار و پر دردسری پیش رو خواهد داشت.

21 مرداد 1404

قبل از شروع بازی قرار بود این بازی را پیش درآمدی برای شروع فصل آینده قرار دهیم، گفتیم چه ببریم و چه ببازیم این بازی باید براش شناخت تیم از یکدیگر باشد، اما وقتی بازی شروع شد و در همان دقایق اولیه به گل رسیدیم برای برد بسیار امیدوار شدیم، برد یک نیمه ای در نیمه اول باز امیدوارترمان کرد.
اما نیمه دوم دست کم گرفتن تراکتور و در باد بردن با تک گل خوابیدن همانا و درست در بدترین لحظه ای که یک تیم ممکن است همه داشته هایش را از دست بدهد در دقیقه 85، یک پنالتی و چند دقیقه بعد یک اشتباه دیگر و گل دوم تراکتور همه امیدهایمان را نقش بر آب کرد.
غصه خوردیم بسیار هم غصه خوردیم، در صورتی که نمی خواستیم از ابتدای بازی این اتفاق بیفتد، اما مگر می شود تیم محبوبت در بازی مهمی چون سوپرجام حضور داشته باشد و تو برایت برد و باختش اهمیت نداشته باشد؟ بخواهی این بازی را فدای شناخت بازیکنان از یکدیگر بکنی که یک جام از چهار جام مهم را از دست بدهی؟ و متاسفانه این طور شد...
شاید اگر از روی اشتباه مدافعان بازی را نمی باختیم زیاد ناراحت نمی شدیم اما یک پنالتی باد آورده به حریف روی هند خنده دار و یک اشتباه در آفسایدگیری و جا ماندن از مهاجم در کورس دویدن و رسیدن به توپ این یعنی اینکه این استقلال برای تیم شدن و برای مدعی شدن و در کورس بالانشینان جدول قرار گرفتن همچنان کار دارد.

21 مرداد 1404

جام که از دست رفت، حرف از خستگی و فشاری که به او وارد شده می زند، نمی دانیم آیا اگر استقلال ۵ دقیقه بیشتر صبر و تحمل می کرد و با همان تک گل چشمی بازی را همچون فینال حذفی تمام می کرد و آقای مدیرعامل در جشن قهرمانی سوپرجام تیمش حضور پیدا می کرد هم همین طور از خستگی و تعارف زدن صندلی مدیریت حرف به میان می آورد؟
آقای جویباری چطور یکماه پیش و در تجمع بین هواداران استعفا ندادید و حالا چند روز مانده به شروع فصل حرف از خستگی و رفتن می زنید؟
باز از استعفا می گویید و هیات مدیره ای که خوب می دانید آن را نمی پذیرند.
پس یا محکم سرجایتان بایستید و پای هر کاری که کردید بایستید و مردانه بپذیرید و عذرخواهی کنید یا اگر حرف از رفتن می زنید و می گویید امروز بروم خیلی بهتر از فرداست، واقعا از امروز دیگر نباشید و محترمانه بیانیه بدهید و بفرمایید بیرون...
والسلام

21 مرداد 1404

متاسفیم، هشدارش را بین دو نیمه داده بودیم، مواظب حملات خطرناک تراکتوری ها نبودیم، در ۵ دقیقه همه چیز را بر باد شده دیدیم و این بزرگترین زنگ خطر برای شروع فصل است.
در از دست دادن جام هم ساپینتو دبل کرد، یکی از دست دادن فینال حذفی برابر پرسپولیس و امشب از دست دادن سوپرجام...
حرفی برای گفتن نداریم، تنها می خواهیم به این تیم فرصت بدهیم، فصل از هفته آینده و تقابل دوباره برابر همین تراکتور آغاز می شود.

20 مرداد 1404

با گذشت یک نیمه و حتی زدن گل در همان دقایق اولیه و حفظ نتیجه تا پایان نیمه اول، باز هم می گوییم که مغرور نمی شویم، چون نباید مغرور شویم، هنوز یک نیمه دیگر، یک نیمه پرحادثه و صد البته پر فشار و سخت پیش رو داریم، به تیمی که یک نیمه را برده است جام نمی دهند و تیمی که در پایان 90 دقیقه و سوت پایانی داور نتیجه را مال خود کرده باشد به جام خواهد رسید.. برای همین باید در نیمه دوم مواظب حملات خطرناک تراکتوری ها باشیم، تراکتور تیمی نیست که بخواهد به این سادگی سوپرجام را به تیم دیگری تقدیم کند، برای همین نیمه دوم به قصد جبران گل خورده و حتی بردن استقلال خواهد بود.

20 مرداد 1404

در نیمه اول به مراتب از تراکتور بهتر بودیم اما یادمان نرود که تراکتوری ها تیم خطرناکی هستند بویژه در خط حمله و در نیمه اول آنچنان حمله خطرناکی از سوی آنها دیده نشد تا بتوانیم عیار خط دفاع و دروازه مان را بسنجیم، اما همان بهتر که حمله ای ندیدیم... کسب سوپرجام هم برای استقلالی ها شیرین است و هم برای ساپینتو و بهتر است فعلا همین طور جلو برویم برای هماهنگی بیشتر و سنجیدن بیشتر خط دفاع و دروازه هنوز یک هفته دیگر فرصت داریم، فعلا کسب سوپرجام حائز اهمیت است.

20 مرداد 1404

لطفا برای شاد کردن دل هواداران آبی بجنگید، خوب می دانیم که تازه دور هم جمع شده اید، خوب می دانیم که دیر به هماهنگی رسیده اید، خوب می دانیم که تیم مقابل خیلی زودتر و سریع تر از شما به هماهنگی رسید و اینقدر مثل ما دردسر نداشت، اما اینجا ما از شما می خواهیم تمام معادلات تیم قدرتمند و بهتر و برتر را بر هم بزنید، ما از شما می خواهیم که اینجا در سوپرجام خودتان را ثابت کنید که تنها و لایق ترین تیم برای تصاحب این جام فقط و فقط استقلال است، البته با احترام به تیم تراکتور اما از نام استقلال هرگز نمی توان گذشت.

20 مرداد 1404

مغرور نیستیم، پر مدعا هم نیستیم، با اینکه می دانیم تیم تراکتور نسبتا تیم آماده تری نسبت به تیم ماست، اما از استقلالیها می خواهیم که جانانه برای نام استقلال و شاد کردن دل همین هواداران مردانه تا آخرین ثانیه و سوت پایان بدوند و با قهرمانی سوپرجام یکبار دیگر نام استقلال را پرآوازه کنند💙. 20 مرداد 1404

هیچ چیزی دور از دسترس نیست، هیچ اتفاقی هم غیر منتظره نیست، اما ما هواداران استقلال بسیار دوست داریم تا اولین جام این فصل را با سوپرجام استارت بزنیم، فتح سوپرجام قاعدتا استقلالی ها را برای شروع یک فصل سخت و نفس گیر و طاقت فرسا امیدوارتر و آماده تر خواهد کرد.
شکست دادن تراکتور سرسخت و بالطبع حتی آماده تر از تیم استقلال هم غیرممکن نیست، یعنی استقلال ساپینتو حتی با گذشت سه فصل دوری ثابت کرده که تیمی قدرتمند و جنگنده و تا پای جان متعصب است، پس هوادار استقلال حق دارد که به نتیجه گرفتن تیمش در تک بازی جام حذفی امیدوار باشد، یک امیدواری واقعی و امروز صبح روز اولین قهرمانی این فصل آبی پوشان خواهد بود.
ما که امیدواریم حتی اگر در پایان نتیجه دیگری رقم بخورد و ما هواداران استقلال غمگین ترین هوادار دنیا در این شب لقب بگیریم.
ما دوست داریم به بًعد زیباتر قضیه هم نگاه کنیم و ما فتح سوپرجام و شکست دادن قهرمان فصل گذشته است، جامی که هم ساپینتو در آن صاحب تجربه و کسب جام است و هم استقلالی ها معتقد هستند که با یک بازی می توان به اولین جام دست یافت و این نزدیک ترین فرصت برای کسب یک جام است.

20 مرداد 1404

مطمئنا ساپینتو با بازگشت دوباره اش به نیمکت استقلال از سوپرجام خاطره ای خوش دارد، وقتی این تصویر را نشانش بدهند در اولین نگاه اولین جمله ای که خواهد گفت این است، یک جام قشنگ، یک جام آبی، این جام را من با استقلال بدست آورده ام، و فردا تصمیم دارم برای دومین بار همین جام را در آغوش بگیرم.

آری ساپینتو این جام را دوست دارد چون با این جام با هوادارانش خاطره ساخت، و حال در دومین سال و فصل حضورش برای فتح جام های پیش رو انگیزه بسیار دارد.

ما هواداران استقلال امیدواریم و بسیار مشتاق که اولین جام فصل پیش رو را در یک بازی سخت و طاقت فرسا برابر قهرمان فصل گذشته یعنی تراکتور جانانه بدست بیاوریم تا با یک انگیزه و اشتیاق و هدفی بزرگ تر فصل جدید را استارت بزنیم.

19 مرداد 1404

مطمئنا بازی راحت و آسانی پیش رو نخواهیم داشت، تراکتور شاید کامل ترین تیم فصل آینده و قهرمان قدرتمند فصل گذشته است که آنها هم دوست دارند با فتح سوپرجام با یک انرژی و انگیزه بیشتری وارد فصل جدید شوند.
اما استقلال سوپرجام را برای اتحاد بیشتر می خواهد، استقلال برای فتح سوپرجام دیر بسته شد و همین دیر و ناقص بسته شدن و رسیدن خیلی سریع بازی سوپرجام کار را برای استقلالیها سخت کرده است، اما این بازی غیرقابل پیش بینی است. درست مثل دربی.
استقلال حتی با سرمربی جدید، حتی با دروازه بان جدید و برخی مهره های تازه وارد تیم دست و پا بسته ای نه برای تراکتور خواهد بود و نه هیچ تیم دیگری.
اتفاقا ساپینتو تنها جامی که بدست آورده است همین سوپرجام بوده است و بسیار دوست دارد برای دومین بار با کسب قهرمانی در این بازی نام خود را به عنوان تنها سرمربی استقلالی که دو بار فاتح سوپرجام شده است تثبیت کند.
استقلال برای فتح سوپرجام بسیار امیدوار است همچنان که هوادار امیدوار است، حتی با سرمربی جدید، حتی با مهره های جدید و تازه آبی پوش شده، حتی با خاطره یک فصل سخت و ناراحت کننده (منظور فصل گذشته است) و حتی با تنها دلخوشی فصلی که سپری شد برای فتح اولین جام همچنان امیدوار است.

19 مرداد 1404