دوباره تکرار، دوباره تکرار، تکرار و تکرار و تکرار و دریغ از یک پیشرفت.. بارها و بارها گفتند که انتخاب موسیمانه آفریقایی اشتباه بود، سهراب بختیاری زاده باید می رفت اما باید یک سرمربی خارجی درست و درمانی می آمد بالای سر این تیم نه اینکه برای فرار از مشکل تنها یک سرمربی که هیچ شناختی نه از او داریم و نه او از فوتبال ایران و استقلال به این تیم وارد شود و درست پس از 15 بازی خودش یکطرفه قراردادش را فسخ کند و برود.
موسیمانه که رفت بختیاری زاده دوباره آمد او هم یک برد و چند تساوی بدست آورد تا اینکه صحبت از سرمربی خارجی دوباره به میان آمد، پس از 20 روز و حتی بیشتر تلف شدن زمان و فرصت، آخر دست از پا درازتر در انتخاب سرمربی خارجی هم شاهکار دیگری اتفاق افتاد، سرمربی مستعفی استقلال خوزستان که داشت به کشور خودش برمی گشت از داخل فرودگاه به عنوان سرمربی استقلال فراخوانده شد.
خب بالطبع همان طور که خود پوژوویچ هم بارها و بارها اذعان کرد که باعث افتخارش است که او را به عنوان سرمربی تیم بزرگی چون استقلال انتخاب کرده اند و به یکی از آرزوهای خود هم رسید، آرزوی هر دستیار و مربی و بازیکنی است که روی نیمکت این تیم بتواند بنشیند و کار کند و ایشان هم به آرزویش رسید اما رسیدن به آرزوی پوژوویچ همانا و بسته شدن بخت استقلال برای حتی یک برد همانا.
استقلال در 9 بازی که با پوژوویچ برگزار کرد، در حسرت حتی یک برد آنقدر به خود پیچید و در آخر هم به هیچ نتیجه ای نرسید، پوژوویچ نتایجی به مراتب بدتر از موسیمانه و بختیاری زاده گرفت، طوری که آشکارا انتخاب های اشتباه یکی پس از دیگری به جای اینکه تیم استقلال را از باتلاق نجات دهد او را بیشتر درون باتلاق فرو برد به طوری که دیگر هیچ کس توانایی نجات آن را در این سه هفته پایانی ندارد.
پوژوویچ هم رفت، که ای کاش زودتر از اینها می رفت، انتخاب اشتباه همان بهتر که زودتر کنار گذاشته می شد، به قولی که جلوی ضرر را از هر جا بگیری منفعت است و شاید اگر پوژوویچ چند هفته زودتر کنار گذاشته می شد و استقلال همچنان با مربی موقت هفته های پایانی را جلو می آمد نتایج بهتری می گرفت حداقل یکی دو برد متوالی بدست می آورد آنگاه در رده هشتم جدول حداقل فراغ بال کمتری داشت.
در پایان از اینکه پوژوویچ از استقلال کنار گذاشته شد ناراحت نیستیم اما امیدواریم استقلال حداقل برای بازی روز شنبه در جام حذفی بهترین نتیجه را بگیرد و در ضمن در سه هفته پایانی طلسم ناکامی های گذشته را بشکند و حداقل با یکی دو برد جایگاه خود در جدول را ارتقاء دهد تا فصل بعد که امیدواریم درس عبرتی بزرگ از تمامی اتفاقات این فصل در آن گرفته شود و دیگر شاهد چنین فصل تلخ و کابوس وار و عذاب آوری برای تیم محبوبمان استقلال نباشیم.

4 اردیبهشت 1404

دوست داریم خوشبین باشیم اما باور کنید نمی توانیم... دوست داریم امیدوار باشیم اما باز هم نمی توانیم. همه این نتوانستن ها را بالاجبار درون خود پرورش داده ایم، چون هر چقدر خواستیم خوشبین باشیم اتفاق دیگری افتاد، توی ذوق مان بیشتر خورد، هر چقدر تصمیم گرفتیم از این بازی امیدوار باشیم و پیش خودمان هی گفتیم: نه اینبار استقلال می برد و یک جهش چهار پله ای در جدول خواهد داشت، اما اتفاق دیگری افتاد.
بارها و بارها گفتیم که خسته شده ایم، اما این خستگی به این معنا نیست که استقلال مان را تنها بگذاریم و رها کنیم، نه هرگز.
هوادار واقعی خوب می داند این روزها خواهد گذشت و روزی آفتاب آرامش به ما سلام خواهد داد، اوضاع اینطور نمی ماند.
اما صحبت مان اینجا در مورد شکست دادن پیکان و صعود به نیمه نهایی جام حذفی است و آنجا که نه تنها پیکان سرسخت است بلکه سپاهان هم مدعی این جام است، بی تعارف با این پیشینه و عملکرد تیم محبوبمان باید بگوییم که بردن پیکان محال نیست اما اگر همان طور که انتظار داشتیم آبی پوشان گل گهر و هوادار را شکست بدهند در پایان تنها توانستند از شکست فرار کنند و تن به تساوی دادند عرض می کنیم که بردن تیم پیکان تنها می تواند در حد معجزه اتفاق بیفتد با اینکه ما این معجزه را بسیار دوست داریم و معتقدیم اصلا چه عیبی دارد این استقلال اصلا نیاز به یک معجزه دارد تا بالاخره نوار ناکامی های ۹ هفته ای اش یکجا قطع شود.
.. و چقدر دوست داریم این معجزه روز شنبه و برابر تیم پیکان در جام حذفی رخ بدهد.

3 اردیبهشت 1404

اینبار دیگر از من هوادار کاری بر نمی آید، همه چیز درون زمین مشخص می شود، آنجاست که باید ثابت کنید که چند مرده حلاج هستید، آنجاست که می توانید نشان دهید که در چند بازی گذشته با داوری و مسائل بیرون زمین بود که از رسیدن به برد محروم شده اید.
وقتی در بازی برابر هوادار و بخصوص در نیمه دوم دیدیم که چقدر جسورانه حمله می کردید و موقعیت های خطرناک تان چندین برابر بازی های گذشته بود یک آن امیدوار شدیم که این استقلال اگر بخواهد می تواند، این تیم اگر همت کند می تواند بهترین بازی اش را انجام دهد و اینطور هم شد.
چهار گل زدید، دو گل قبول شدند و دو گل دیگر مردود، اما نشان دادید که تیمی هستید که می خواهید برنده شوید و همین روحیه برد بود که تیم را یک پله به بالا صعود داد، هر چند تساوی برابر تیم هوادار ادامه هشت هفته متوالی ناکامی تیم بود اما می تواند استارتی باشد برای بازی برابر پیکان.
برد برابر پیکان و صعود به نیمه نهایی هم می تواند استارتی باشد برای سه بازی پایانی در لیگ، اما اینبار دیگر تنها خودتان هستید و خودتان.
استقلال خودت را باید نجات دهی، دیگر کاری از دست هوادار روی سکوها برنمی آید، دیگر همه چیز دست توست، می توانید به ادامه ناکامی هایتان ادامه دهید، برابر پیکان هم شکست بخورید و به 10 بازی بدون برد خود ادامه دهید، می توانید شجاعانه بازی کنید و با تمام وجود حمله کنید و خلق موقعیت کنید و از موقعیت ها نهایت استفاده را ببرید و هم به ناکامی هایتان پایان دهید و هم جشن صعود به مرحله نیمه نهایی را برگزار کنید.
اینبار دیگر تنها خودتان هستید و خودتان... هوادار حمایت می کند اما از شما صعود می خواهد، هوادار تشویق می کند اما از شما برد می خواهد، اختیار با شماست، دو راه پیش روی شماست، برد برابر پیکان و یک صعود دلنشین یا شکست و ادامه ناکامی ها به ده هفته و... .

3 اردیبهشت 1404

هر چه در مورد استقلال محبوبمان نوشتیم و بر عکس اتفاقات تلخ دیگری افتاد دیگر خودمان هم خسته شدیم.
برای استقلال این فصل دیگر هیچ چیزی نمی توان نوشت، نه دیگر امیدی به برد این تیم است و نه امیدی به صعود است و نه هیچ چیز دیگری، تنها باید این استقلال را به درب خروج هدایت کرد و فقط آرزو کرد که هر چه سریع تر این سه هفته پایانی و این فصل تمام شود فقط همین.
دیگر نه به برد این تیم می توان دل خوش کرد چون ۹ هفته متوالی اصلا رنگ برد به خود ندیده، نه می توان به صعود از جام حذفی امیدوار بود.
این استقلال را تنها و تنها باید تا پایان فصل همراهی کرد والا دیگر هیچ امیدی به نتیجه گیری این تیم نیست.
پس نه جای ناراحتی است و نه اعصاب خورد شدنی.. نه با ناراحتی من به این بازیکن و مربی برمی خورد و نه با عصبانیت من اوضاع درست می شود.
هر چند دوست داریم بی خیال باشیم اما حتی نمی توان به این استقلال رده یازدهمی هم بی توجه و بی خیالی کرد اما توجه زیاد و بدون نتیجه هم آزار دهنده می شود.

2 اردیبهشت 1404

ما در آبی پوشان قبل از بازی امروز همچنان از امیدواری حرف می زدیم، از اینکه با بردن تیم هوادار دو اتفاق شیرین خواهد افتاد و استقلالیها می توانند و از این بازی می توان شروع کرد اما... .
اما نیمه اول و شکست برابر تیم هوادار باز هم توی ذوق مان زد، البته اتفاق عجیبی نیفتاد، استقلال همچنان به ناکامی اش ادامه می داد، باز هم تساوی، باز هم شکست و عادتی که ترک نشده بود.
اما نیمه دوم استقلالیها انگار متحول شده بودند، هر چند هر چه زدند به در بسته خورد اما شیوه بازی آبی پوشان تغییر کرده بود اما انگار هنوز ترک عادت نکرده است.
زدن گل های خطا و آفساید هر چند در دو نوبت استقلال را جلو انداخت و پذیرفته نشدند، اما نشان داد که تفاوتی ایجاد شده است.
اما با عرض معذرت نمی توانیم حتی از این نتیجه حمایت کنیم و بازیکنان را تقدیر کنیم. نمی توانیم بگوییم امیدوار شدیم، نمی توانیم حتی بگوییم خسته نباشید چون ۲۷ هفته است که خستگی در تن و ذهن و وجود هوادار باقی مانده است و او را افسرده کرده است.

1 اردیبهشت 1404

به قول دوستی که می گفت وقت هایی که اوضاع استقلال خوب بود باید کلی صبر می کردیم برای بازی بعدی، یا به تعطیلی لیگ می خورد یا اتفاق دیگری. اما الان که عامل استرس و اضطراب و ناراحتی مان شده هی پشت سر هم بازی داره، مثل اردیبهشت ماه پر ترافیک کنونی.
استقلال ۴ بازی تا پایان فصل فاصله دارد و یک بازی در جام حذفی برای صعود از مرحله یک چهارم نهایی در ۲۵ روز.
استقلال که می تواند همچنان به یک صعود جهشی امیدوار باشد و تنها نیاز به چند برد متوالی دارد.
ناکامی ها با یکی دو برد می تواند هم قطع شوند و هم از رده دوازدهمی به رده هشتم و ششم صعود چند پله ای داشته باشد.
تا خداحافظی با استقلال این فصل تنها ۴ بازی باقیمانده است، وقتی می توان آرزو داشت که هر چه سریع تر این ۲۵ روز به پایان برسد تا بیشتر از این اعصاب مان خورد نشود تا شاهد تساوی ها و شکست های بعدی نباشیم یا می توان آرزو داشت که بردهای مان از همین بازی شروع شود، اول شکست دادن هوادار، دوم شکست دادن چادرملو و سوم حتی تساوی ارزشمند برابر سپاهان.. تک بازی جام حذفی هم می تواند یک صعود خاطره انگیز باشد.
پس ما با امیدواری همچنان از ۵ بازی باقیمانده صحبت می کنیم و بقیه اش می ماند با خود تیم استقلال که آیا می تواند امیدواری هایمان را به واقعیت تبدیل کند یا اینکه همچنان شاهد ناکامی ها تا آخرین بازی فصل باشیم و تمام.

1 اردیبهشت 1404

استقلال دیگر نه امیدی به صعود به بالای جدول و قهرمانی دارد و نه ترسی از سقوط.. اما حسرت ناکامی ها بدجور ذهن و قلب هوادار را افسرده کرده است، طوری که موج ناامیدی آنچنان در وجود هواداران گسترش پیدا کرده است که تنها و تنها می خواهند این فصل هر چه سریعتر به پایان برسد.
وقتی با پوژوویچ هم نتایج بد استقلال همچنان ادامه پیدا کرده است و هنوز با این سرمربی نتوانسته طعم برد را بچشد دیگر باید تا پایان این داستان را حدس زد، اما برای اینکه استقلالی ها از انتهای جدول بتوانند فرار کنند چندین فرصت به آنان داده شد، بازی گذشته برابر گل گهر یک فرصت خوب بود تا آبی پوشان با کسب ۳ امتیاز هم اولین برد پوژوویچ را به ثبت رسانده بودند و هم نوار ناکامی ها پس از ۷ هفته قطع می شد و هم استقلال در یک صعود چند پله ای به رده هشتم جدول می رسید اما... .
اما استقلال همچنان به نمایش ضعیف خود ادامه داد و حتی تا دقیقه ۱+۹۰ هم شکست را پذیرفته بود تا اینکه تن به تساوی داد.
حال و امروز یک فرصت دیگر به آبی ها داده می شود که با برد برابر تیم هوادار ناکامی های خود را فراموش کرده و با یک برد به دو نشان برسد.
اولین برد پوژوویچ پس از ۸ بازی و صعود ۴ پله ای در جدول.
حال باید ببینیم آیا پوژوویچ همانگونه که برای نشستن روی نیمکت استقلال افتخار می کند، می تواند در خور شأن این تیم حداقل سه بازی پایانی فصل به ناکامی های خود و این تیم پایان دهد و به گفته خودش در کنفرانس قبل از بازی برابر هوادار، رده ششم جدول پیش بینی او در انتهای این فصل پر دردسر خواهد رسید یا او هم مثل مدیران باشگاه در وعده دادن و ادعا کردن ها خوب کپی برداری می کند.

1 اردیبهشت 1404

📝 حتی هوادار آبی هم از انتقادها و اعتراض ها و گلایه ها خسته شد، دیگر نای صحبت کردن ندارد، تنها می خواهد این فصل هر چه سریعتر به پایان برسد دیگر نه امیدی به برد تیمش دارد و نه صعود چند پله ای در جدول تا شاید نفسی به راحتی بتواند بکشد. هر چند با اتفاقاتی که در این فصل افتاد تا مدتها این دلهره و استرس و اضطراب برای شروع پیش فصل هر دوره هرگز نمی گذارد تا آب خوش از گلوی این هوادار پایین بیاید، هوادار آبی زمانی که تیمش را در آرامش و روی ریل موفقیت و برد ببیند و برای قهرمانی حرفی برای گفتن داشته باشد می تواند آرام شود و نفسی به راحتی بکشد.

30 فروردین 1404

طبیعتا تساوی و کسب یک امتیاز در سیرجان از شکست و از دست دادن تمام 3 امتیاز بهتر است، اما دیگر برای هواداران یک امتیاز با صفر امتیاز تفاوتی نمی کند، وقتی هشت هفته متوالی نتایج استقلال یا تساوی است یا شکست پس دیگر چه تفاوتی می کند، هشت بازی و تنها 5 امتیاز عملکرد تیم تحت هدایت پوژوویچ، کارنامه ای بد از بدتر.
هوادار آبی دیگر از این استقلال هیچ نمیخواهد، برایش رده یازدهمی با دوازدهمی، رده سیزدهمی با چهاردهمی تفاوتی نمی کند، استقلال در این فصل نه در کورس قهرمانی بود و نه در تلاش برای فرار از سقوط.. استقلال این فصل رها شده بود. رها شده از سمت مدیران هلدینگ، رها شده از سمت نماینده هلدینگ، رها شده از سمت مدیریت باشگاه و حتی رها شده از سوی کادرفنی و بازیکنان.
این استقلال این فصل به معنای واقعی تنهای تنها بود، کسی دلش برای این استقلال نسوخت و طوری رها شد که هر چه مدیر آمد تنها برای شناخته شدن و در ویترین قرار گرفتن آمد، هر فردی که روی نیمکت نشست به آرزوی خود رسید و نشستن روی نیمکت بزرگ و پرافتخار استقلال را تجربه کرد. بازیکنانی پیراهن آبی این تیم را در این فصل پوشیدند که هیچ شناخته نمی شدند اما با اعتبار استقلال شناخته شدند اما...
اما همه آنها سهمی از نام استقلال برای خود برداشتند اما بدون اینکه بفهمند و درکی از این موضوع داشته باشند که استقلال را برای خود تکه تکه کردند و در این فصل چیزی از استقلال باقی نگذاشتند تا استقلال در پایان هفته 27 در رده یازدهم نمایش داده شود.

28 فروردین 1404

استقلال وقتی به گل تساوی رسید در 6 دقیقه وقت های تلف شده که به 9 دقیقه هم افزایش پیدا کرد یک تیم دیگری بود، انگار به ساق بازیکنان موتور تازه نفسی وصل کرده بودند، بازیکنان طور دیگری جنگندگی می کردند، انگار تازه موتور استقلال گرم شد، موتوری که 89 دقیقه خاموش بود و با گل تساوی تازه شروع کرد به روشن شدن اما حیف که دیر بود.
ایجاد موقعیت و حتی زدن گل در دقیقه 5+90 حتی وقتی توسط داور مردود اعلام شد ثابت کرد که اگر استقلالی ها خود بخواهند می توانند از این رو به آن رو شوند، اگر استقلالی ها بخواهند می توانند حتی موتورشان را در دقایق پایانی بازی هم روشن کنند و جان تازه ای بگیرند اما چرا در طول 89 دقیقه خاموش بود تمام آن 6 دقیقه وقت های تلف شده را زیر سؤال می برد.
وقتی بازیکنان می توانند با انرژی بازی کنند چرا بازی نمی کنند؟ وقتی بازیکنان می توانند دو چندان دوندگی کنند و جنگنده باشند چرا بازی نمی کنند؟ وقتی می توان در عرض 6 دقیقه دو گل زد حتی اگر یکی از آنها مردود اعلام شود نشان می دهد که استقلال می تواند.. ثابت می کند که بازیکنان اگر بخواهند می توانند پس چرا نمی خواهند معلوم نیست.
این بازیکنان ناتوان نیستند حتی اگر بی انگیزه باشند، این بازیکنان ضعیف نیستند حتی اگر هشت هفته در حسرت برد باشند، اما این از سوی هواداران آبی هرگز پذیرفتنی نیست که وقتی بازیکنان بتوانند با تمام توان بازی کنند اما توان خود را به کار نمی گیرند.
استقلالیها باید پاسخ قانع کننده ای به این سوال بدهند؛ وقتی می توانند اما ناتوان نشان می دهند.
بهتر است استقلالیها پایان بازی مصاحبه کنند و سکوتشان بیشتر عملکرد ضعیف شان را زیر سوال می برد.

27 فروردین 1404

باور کنید که مدتهاست که دوست داریم این فصل هر چه زودتر به پایان برسد، دیگر تاب و تحمل دیدن بازی های باقیمانده تیم محبوبمان را نداریم، ناکامی پشت ناکامی، تساوی و شکست پشت سر هم دیگر خسته کننده شده است.
وقتی این تیم نمی تواند با یک برد خودش را از رده دوازدهمی به رده نهمی برساند و هنوز به دقیقه 8 نرسیده روی یک سانتر و اشتباه گل به خودی می زند دیگر از حریف چه انتظاری می توان داشت؟
در تمام ۴۵ دقیقه نیمه اول توپ و میدان در اختیار گل گهری ها بود و حتی اگر می توانستیم از همان تک گل به خودی هم چشم پوشی کنیم، از دو موقعیت تک به تکی که مدافعان در اختیار مهاجمان حریف دادند و با خوش شانسی به گل های دوم و سوم نرسیدند نمی توان گذشت.
به واقع دیگر نای دیدن بازی های باقیمانده تیم محبوبمان را نداریم، حیف که هوادار استقلالیم، نه هوادار این مدیریت ناکارآمد، نه هوادار این بازیکنان بی تعصب و خسته و نه هوادار این کادرفنی که هیچ یک در حد و اندازه های استقلال نیستند و با حضورشان در مجموعه استقلال اعتبار و بزرگی این نام و تیم را زیر سوال بردند.

27 فروردین 1404

استقلال تا پایان فصل ۴ بازی دیگر پیش رو دارد که یکی از آنها امروز مقابل گل گهر برگزار خواهد شد، ۴ بازی که یکی از دیگری سخت و سنگین هستند، باید دید که پوژوویچ می تواند در بازی های باقیمانده آرزوی نصف و نیمه خود را کامل کند.
هنوز معلوم نیست که همچنان پوژوویچ به ناکامی خود و حسرت کسب اولین برد ادامه دهد و حداقل دو بازی از این 4 بازی باقیمانده بعلاوه بازی جام حذفی برابر پیکان را از دست بدهد حتی بتواند پایان فصل را بر روی نیمکت استقلال ببیند.
مطمئنا نه باشگاه استقلال و نه هواداران آبی هرگز ناکامی ادامه دار را حتی در 4 بازی باقیمانده بر نخواهند تابید و قرار نیست ناکامی ها در 4 بازی باقیمانده ادامه دار باشند و با تساوی و شکست این فصل تلخ به پایان برسد و اگر قرار بر این بود پس چه نیازی به تغییر موسیمانه و سپس بختیاری زاده بود؟
پوژوویچ به این بهانه و هدف جانشین موسیمانه و سپس بختیاری زاده شد که بتواند نوار ناکامی ها را قطع کند نه اینکه ادامه دار همان ناکامی ها باشد، پس حتی در این 4 بازی باقیمانده هم هیچ نقطه امنی برای باقی ماندن سرمربی خارجی استقلال روی نیمکت نیست اگر بخواهد همچنان تساوی و شکست را ادامه دهد و پر واضح است که آبی ها حتی از این رده دوازدهمی هم با از دست دادن امتیازهای پیش رو پایین تر خواهند آمد.
پس تنها برد و کسب بیشترین امتیاز می تواند همچنان پوژوویچ را در چهار بازی باقیمانده و یک بازی جام حذفی روی نیمکت ماندگار کند والا آبی ها باید بدون سرمربی و با مربی موقت فصل را به پایان برسانند.

27 فروردین 1404

شرایط استقلال اصلا خوب نیست و روز به روز بدتر هم می شود
استقلال با موسیمانه خوب نتیجه نگرفت اما پس از رفتن موسیمانه اوضاع استقلال روز به روز بدتر شد. حتی با بختیاری زاده در بار دوم یکی دو برد بدست آورد اما باز ناکامی ها ادامه داشت و با بوژوویچ هم این عادت ترک نشد تا مشخص شود که روحیه آبی ها بیشتر از آنکه ببینیم خراب شده است.
بوژوویچ در کنفرانس خبری اخیر تنها یک حرف تازه زد که بازیکنان استقلال با تغییرات بیشمار روی نیمکت نتوانسته اند کنار بیایند. او جمله اش را با مثالی در مورد خبرگزاری و تغییر چندین و چندباره سردبیر در طول یک سال بیان کرد که شاید یک مثال گیرا و قابل لمس باشد.
استقلال و مشکلات فنی اش را تنها و تنها باید تا پایان فصل تحمل کرد و جای ترمیم آن هم در ۴ هفته پایانی وجود ندارد و شاید از دست دادن جام دیگری آن هم جام حذفی با این توضیح و دلیل محتمل باشد.
این فصل برای استقلالی ها و حتی تیم های دیگر در لیگ تجربه ای ملموس شد که با تغییرات فراوان چه در رأس کار مدیریت باشگاه و سپس روی نیمکت نمی توان به ثبات و قهرمانی رسید و نتیجه اش جز ناآرامی و اتفاقات تلخ هیچ ثمری نخواهد داشت.

25 فروردین 1404

ممنون از نظری جویباری و تاجرنیا بابت ترتیب دادن کنفرانس خبری برای سرمربی تیم اون هم وسط هفته، اون هم با کلی حرف تازه و مهم که هم اصحاب رسانه به وجد آمدند و هم هواداران را دلگرم کرد...
واقعا که... آخر این چه کنفرانس و چه مصاحبه ای بود؟! خب همه این حرفها و صحبت ها را جناب سرمربی در طول 7 بازی اخیر که هدایت استقلال را بر عهده گرفته چه قبل از بازی و چه کنفرانس پس از بازی زده بود.. اصلا حرف تازه ای نداشت.. اصلا کلام مهمی بیان نکرد...
واقعا ما مانده ایم و صد البته انتظار و توقع اش را هم داشتیم و به آن اشاره هم کردیم که مدیران باشگاه دلیل ترتیب این کنفرانس خبری و مصاحبه را تنها و تنها مبرا ساختن خود و انداختن تقصیرها به گردن دیگران بود... والا امروز و در اینجا به جای بوژوویچ که شاید کمترین تقصیر را در کسب نتایج 7 بازی اخیر داشته باید هم تاجرنیا و هم نظری جویباری جوابگوی سؤالات تند و بی پروای خبرنگاران بودند.
هر چند حتی اگر تاجرنیا و نظری جویباری هم امروز به جای بوژوویچ روبروی خبرنگاران می نشستند هم آنقدر بلد بودند که لفظ قلم و آرام و با طمئنینه صحبت کنند که انگار نه انگار تیمشان در رده دوازدهم جدول است و چهار سرمربی تغییر داده اند اما باز هیچ به هیچ... طوری صحبت می کردند که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده و تیم مطبوعشان جزو سه تیم بالای جدول است نه پنج تیم انتهای جدول.
نمی دانم چرا پس از نوشتن این مطلب دلم به درد آمد، پیش خودم گفتم که کاش این مطلب را نمی نوشتم، اصلا بگذار آقایان برای خودشان هر کاری دلشان می خواهد انجام دهند، اصلا بگذار آنقدر برای سرمربی و بازیکنان و...و... کنفرانس و مصاحبه برگزار کنند تا این پنج بازی هم تمام شود، آنگاه خوب به حساب شان برسیم، اما بعدا گفتم نه بگذار بنویسم تا همه آنان بدانند که هواداران بی تفاوت نیستند.

24 فروردین 1404

آیا پوژوویچ هم موافق این کنفرانس خبری وسط هفته ای است؟
آیا خود پوژوویچ درخواست برگزاری این کنفرانس خبری را در برابر خبرنگاران به مسئولان باشگاه داده است؟
آیا پوژوویچ حرف تازه ای دارد که می خواهد در یک کنفرانس خبری جداگانه با کنفرانس های پایان هر بازی برابر خبرنگاران داشته باشد؟
آیا پوژوویچ دنبال بهانه است تا خودش را نسبت به نتایجی که بدست آمده و عملکرد ناموفق خود ارائه دهد یا تصمیم دارد مدیران باشگاه را تبرئه کند یا به توپ ببندد؟
آیا نباید این کنفرانس خبری ما را به یاد کنفرانس خبری داود حقدوست که تازه چند روزی بود که پست مشاور مدیرعامل را برعهده داشت قبل از دربی بازی رفت همین فصل حرفهای عجیب و غریبی به زبان آورد، عاقبت او هم برکناری درست چند ساعت پس از آن کنفرانس خبری درون باشگاه بود.
هنوز هم می گوییم که برگزاری این کنفرانس خبری برای باشگاه و تیمی که در رده دوازدهم جدول است و تعداد ناکامی هایش در این فصل بشمار شده است که حتی قابل شمارش هم نیست بیهوده و بدون اساس است، الا اینکه مدیران باشگاه نقشه تازه ای در سر دارند که می خواهند تقصیرها را از گردن خود به گردن کادرفنی بیندازند!!!

24 فروردین 1404