🔹بازیها همزمان یکی از شبکه سه سیما یکی دیگر از شبکه ورزش و سومی از شبکه استانی پخش می شدند.. در دو بازی در نیمه اول جشنواره گل به پا می شود، یک بازی ۳ گل دارد و بازی دیگر ۲ گل، اما بازی سوم که بازی استقلال باشد بدون گل تمام می شود.
🔹نیمه دوم شروع می شود و همین طور به اواسط آن می رسد که بازی ها پر گل می شوند، یک بازی ۴ گل دارد، بازی بعدی ۵ گل و بازی استقلال به طرز عجیبی با یک گل به سود حریف پیش می رود.
🔹این یعنی اینکه استقلال سومین بازی متوالی است که خوب نتیجه نمی گیرد، این یعنی اینکه اوضاع خوب نیست، همه این جملات را در ذهن می پروراندیم که آبی پوشان گل مساوی را به ثمر رساندند.
🔹این یعنی اینکه استقلال نمی خواهد شکست بخورد، بازی همین طور با تساوی ادامه پیدا می کرد تا اینکه گل برتری به ثمر رسید، گل بنام استقلال و به کام آبی پوشان است.. تا پایان بازی کمتر از ۱۰ دقیقه زمان باقی است.
🔹بالاخره آبی پوشان با هر ترفندی که شده برنده از میدان بیرون می روند و صاحب ۳ امتیاز می شوند، درست مثل دیگر رقبا اما با یک تفاوت بسیار مهم، اینکه استقلال بازی اش را می برد اما در کورس قهرمانی نیست، دیگر رقیبان می برند و هر یک در کورس قهرمانی اند و منتظر لغزش آن یکی.
🔹حیف استقلال زمانی قدر بازی اش را دانست و شکست را به تساوی کشاند و سپس به برد تبدیل کرد که دیگر فاصله اش با صدر به ۴ امتیاز رسید و این یعنی اینکه خداحافظی با قهرمانی.

🔹این عدم گلزنی همان معظلی است که دو سه هفته است بدجور گریبان استقلال را گرفته است.. شکست در دربی و تساوی برابر نفت و حال یک نیمه بدون گل آن هم وقتی آن طرف رقابت ها هم قرمزها خوب گل می زنند و هم سپاهان دست بردار جایگاه های خود نیستند، آبی پوشان همچنان در حسرت گلزنی هستند.
🔹حسرتی که پس از آن برد پر گل ۶ گله انگار تعریفی جز طلسم پیدا نکرد و از دست دادن صدر و سپس رده دوم و حال هم سوم شدن در جایگاهی که لااقل رقیبی ندارد و حتی با از دست دادن امتیاز هم این رده را از دست نمی دهد.
🔹واقعا حیف... واقعا افسوس بخاطر تیمی که می توانست باز عالی باشد و شگفتی خلق کند و قهرمانی اش را دبل کند اما بدجور زمین خورد.
🔹هنوز بازی تمام نشده و یک نیمه دیگر زمان داریم اما اگر شما امیدوارید ما هم امیدواریم.

🔹اختلاف مان با صدر 4 امتیاز است، اختلاف مان با تیم دوم یعنی سپاهان هم 3 امتیاز است، شاید هم روی کاغذ با اما و اگرها شانسی برای قهرمانی داشته باشیم، شاید در داخل زمین هم شانسی برای قهرمانی داشته باشیم اما ما صدر را پس از شکست در دربی از دست دادیم، صدر را پس از تساوی بد موقع برابر نفت در آزادی از دست دادیم و حال در دو هفته باقیمانده تا پایان فصل شاید امید آنچنانی برای قهرمانی نداشته باشیم اما از 2 بازی تمامی 6 امتیاز را می خواهیم.
🔹آری شاید صدر را از دست داده باشیم، شاید برای قهرمانی دیگر امیدی نداشته باشیم اما برای اینکه فصل را با برد به پایان برسانیم و مثل ابتدای فصل و ابتدای نیم فصل دوم با شکست فصل را شروع و پایان ندهیم انتظار داریم که در هر 2 بازی باقیمانده که بازی های سخت و نفس گیری خواهند بود (مس رفسنجان و تراکتور) تمام توان خود را به کار گیریم و با کسب تمامی 6 امتیاز ممکن با 62 امتیاز با این فصل خداحافظی کنیم و برای دو بازی جام حذفی خودمان را مهیا کنیم.
🔹قرار نیست چون ناامید هستیم پس دو بازی باقیمانده برایمان بازی های تدارکاتی به حساب آیند، قرار نیست چون دیگر شانسی برای قهرمانی نداریم پس دیگر 2 بازی باقیمانده را هم رها کنیم و برایمان کم اهمیت جلوه داده شوند، نه خیر هرگز اینطور نیست و اینطور هم نباید باشد، استقلال چه قرار باشد در همین رده سوم باقی بماند و با فصل خداحافظی کند و چه قرار باشد با اما و اگرها و ابر و باد و مه و خورشید و.... و... به رده دوم یا شاید هم صدر برسد نباید قید حتی یک امتیاز از این 6 امتیاز پیش رو را بزند.
🔹آبی پوشان برای اینکه همچنان به هواداران خود امید بدهند و آنان را مهیای یک بازی دیدنی و یک فینال مهیج و یک جام قهرمانی کنند باید این دو بازی را به بهترین شکل و بهترین نحو پیروز شوند و با یک روحیه خوب به مصاف نساجی در نیمه نهایی حذفی شوند و آنگاه به احتمال فراوان در یک دربی فینال گونه یک قهرمانی شیرین و خاطره انگیز را بدست بیاورند.

هنوز فصل به پایان نرسیده اما جدال برای کسب قهرمانی برای آبی پوشان تا حدود بسیار زیادی به پایان رسیده است و حتی به اما و اگر هم دیگر نیازی نیست.. از دست دادن قهرمانی آن هم تنها چهار هفته مانده به پایان فصل، هواداران آبی را ناخودآگاه دوباره به یاد فصل های تلخ ناکامی انداخت، فصل هایی که تیم محبوبشان در طول فصل بد نتیجه نمی گرفت و خودش را در کورس قهرمانی نگه می داشت و حتی در برخی فصل ها هم تا مدتها صدرنشین جدول بود اما به یکباره در اواخر فصل یعنی چند هفته مانده به پایان فصل چند نتیجه بد و از دست دادن امتیازهای حیاتی باعث می شد که صدرنشینی و قهرمانی خیلی راحت، خیلی ساده با یک سهل انگاری پرخطر تبدیل به رده دوم یا سوم یا ... شود.
به همین خاطر برای هواداران آبی این فصل و پس از شکست در دربی و سپس تساوی بد موقع برابر نفت در آزادی تیم را از کورس قهرمانی کنار زد تا تنها در دو هفته مانده به پایان فصل حتی دیگر امید آنچنانی برای دومی هم نداشته باشد چه برسد به قهرمانی یادآور همه آن خاطره های تلخ و ناکامی های دنباله دار شد و انگار فصل گذشته تنها یک استثنا بود که دیگر قابل تکرار نیست نه توسط استقلال و نه توسط هیچ تیم دیگری.
بسیاری وزارت ورزش و تبعیض هایش را مقصر این فصل استقلال می دانند، بسیاری دیگر مدیریت ناکارآمد و آمد و رفت های متعدد را و بسیاری دیگر کادرفنی و تعداد محدودی هم بازیکنان را... اما اینکه کادرفنی پرتغالی آیا در این دو هفته پایانی می توانند با دو برد لااقل التیام بخش هواداران باشند یا سپس در دو بازی باقیمانده جام حذفی خودشان را به فینال و کسب قهرمانی در آن جام امیدوار کنند تا برای فصل بعد هم بتوان روی آنها حساب کرد یا اینکه با هر نتیجه و هر مقامی فصل آینده دیگر خبری از این کادرفنی نیست و باید منتظر یک کادر تازه دیگری بود؟! ما هم نمی دانیم.
اما اینکه خیلی ها دوست دارند که دوباره فرهاد مجیدی روی نیمکت تیم محبوبشان بنشیند تا خاطره شیرین قهرمانی بدون شکست فصل گذشته دوباره برایشان تکرار شود سخت در اشتباه هستند، (حقیر نگارنده) نه اینکه دوست نداشته باشد که دوباره فصل شیرین 01-1400 تکرار شود اما نباید فراموش کنیم که آزموده را آزمودن خطاست هر چند فرهاد مجیدی برای فصل آینده با تیم اماراتی قرارداد تمدید کرده است و شاید خود هم مایل نباشد که به این زودی پس از یک فصل ناکامی دوباره به جمع آبی پوشان برگردد اما نباید فراموش کرد که بازگشت مجیدی برای فصل آینده آیا باز می تواند تضمین کننده فصل بدون شکست و نتایج درخشان دوباره باشد یا خیر؟!
و در صورت کسب نتایج غیر قابل قبول آیا حاضر خواهیم بود که مجیدی دوست داشتنی را در اواسط فصل از دست بدهیم حال یا با برکناری یا با اخراج یا هر اسم دیگری؟! پس هم برای مجیدی و هم برای هواداران استقلال آن فصل درخشان یک استثنا بود و شاید دیگر قابل تکرار هم نباشد اما اینکه با تغییر این کادرفنی یا با بازگشت دوباره فرهاد مجیدی آیا استقلال می تواند همچنان نتایج قابل قبول بگیرد و مثل این فصل هفته های پایانی تلخی نداشته باشد؟ آیا مجیدی یا هر کادرفنی دیگری می تواند متضمن آن باشد؟
هوادار از نتایج هفته های پایانی این فصل و خروج تیم محبوبشان از کورس قهرمانی و تقدیم کردنش به تیم رقیب و احتمال قهرمانی دوباره آنها ناراحت و اندوهگین هستند و تنها راه را بازگشت کادرفنی فصل گذشته تیم محبوبشان می دانند، کادری که فعلا در امارات حضور دارد و برای فصل آینده هم با تیم اماراتی تمدید کرده اند.. اما آیا همین هواداران مطمئن هستند که با بازگشت فرهاد مجیدی نتایج آن دوره باز تکرار می شود یا اتفاق دیگری رخ خواهد داد هنوز معلوم نیست؟!!!

🔹اختلاف مان با صدر 4 امتیاز است، اختلاف مان با تیم دوم یعنی سپاهان هم 3 امتیاز است، شاید هم روی کاغذ با اما و اگرها شانسی برای قهرمانی داشته باشیم، شاید در داخل زمین هم شانسی برای قهرمانی داشته باشیم اما ما صدر را پس از شکست در دربی از دست دادیم، صدر را پس از تساوی بد موقع برابر نفت در آزادی از دست دادیم و حال در دو هفته باقیمانده تا پایان فصل شاید امید آنچنانی برای قهرمانی نداشته باشیم اما از 2 بازی تمامی 6 امتیاز را می خواهیم.
🔹آری شاید صدر را از دست داده باشیم، شاید برای قهرمانی دیگر امیدی نداشته باشیم اما برای اینکه فصل را با برد به پایان برسانیم و مثل ابتدای فصل و ابتدای نیم فصل دوم با شکست فصل را شروع و پایان ندهیم انتظار داریم که در هر 2 بازی باقیمانده که بازی های سخت و نفس گیری خواهند بود (مس رفسنجان و تراکتور) تمام توان خود را به کار گیریم و با کسب تمامی 6 امتیاز ممکن با 62 امتیاز با این فصل خداحافظی کنیم و برای دو بازی جام حذفی خودمان را مهیا کنیم.
🔹قرار نیست چون ناامید هستیم پس دو بازی باقیمانده برایمان بازی های تدارکاتی به حساب آیند، قرار نیست چون دیگر شانسی برای قهرمانی نداریم پس دیگر 2 بازی باقیمانده را هم رها کنیم و برایمان کم اهمیت جلوه داده شوند، نه خیر هرگز اینطور نیست و اینطور هم نباید باشد، استقلال چه قرار باشد در همین رده سوم باقی بماند و با فصل خداحافظی کند و چه قرار باشد با اما و اگرها و ابر و باد و مه و خورشید و.... و... به رده دوم یا شاید هم صدر برسد نباید قید حتی یک امتیاز از این 6 امتیاز پیش رو را بزند.
🔹آبی پوشان برای اینکه همچنان به هواداران خود امید بدهند و آنان را مهیای یک بازی دیدنی و یک فینال مهیج و یک جام قهرمانی کنند باید این دو بازی را به بهترین شکل و بهترین نحو پیروز شوند و با یک روحیه خوب به مصاف نساجی در نیمه نهایی حذفی شوند و آنگاه به احتمال فراوان در یک دربی فینال گونه یک قهرمانی شیرین و خاطره انگیز را بدست بیاورند.

اولین فصل حضورش در ایران و این همه ماجرا، شاید نه خودش تصورش را می کرد و نه باشگاه استقلال و نه هواداران این تیم.. ماجراهایی که به محرومیت و اخراج بارها و بارهای این سرمربی انجامیده که می شد اینطور هم آمار داد که در یک سوم یا یک چهارم بازیهای این فصل این سرمربی یا روی سکوها بوده یا از روی نیمکت اخراج شده است.
شاید با یک پیشینه مختصری که از این سرمربی درخبرگزاری ها و سایت های مختلف خوانده و شنیده بودیم کمی براوضاع روحی و روانی ایشان آگاهی پیدا کرده بودیم اما اینکه اینطور با او به عنوان یک سرمربی خارجی و ناآشنا با فوتبال ایران برخورد شود برایمان سخت و غیرقابل باور بوده و است.
اینکه خیلی ها از داوران گرفته تا تیم های حریف از بازیکنان گرفته تا نیمکت نشینان آنها این رفتار ساپینتو را برای خود یک نقطه قوت و برای ضربه زدن به استقلال یک نقطه ضعف ویژه به حساب آورند به طوری که به وضوح در همین بازی هفته گذشته سرپرست حریف استقلال هم علت ایجاد ناآرامی در کنار زمین را همین عنوان کرد که چون از رفتار و عکس العمل ساپینتو سرمربی آبی پوشان آگاه بود برای ایجاد ضربه و نقطه ضعف به استقلال از این حربه استفاده برده است و آن را اعلام هم می کند.
ای کاش با ساپینتو لااقل در اولین فصل حضورش برخوردی خویشتن دارانه تر و مهربانانه تر می شد، با مردی که از فوتبال اروپا آمده است و هنوز با جو فوتبال ایران آشنا نیست و برای اینکه فوتبال ایران را به او بشناسیم کاش به جای این همه محرومیت ها و تقدیم کارهای زرد و قرمز و حضورهای مستمر در کمیته انضباطی با او برخوردی محترمانه تر و به دور از پرخاش می شد.
همین حساسیت های بیش از اندازه به برخی رفتارها و عکس العمل های این سرمربی در کنار زمین باعث ایجاد یک نگاه و تفکر منفی در چشم ها و ذهن ساپینتو خواهد کرد که شاید برای ادامه حضورش برای فصل بعد در صورت درخواست باشگاه استقلال و حتی علاقه مندی خود ایشان برای این امر مشکلاتی را به همراه خواهد آورد.
هر چند پس از یک فصل حضور مستمر ساپینتو در تیم استقلال وفوتبال ایران می توان این فرضیه را هم مطرح کرد که این سرمربی یکسال با تجربه تر شده است و می تواند روی برخی از رفتارها و عکس العمل هایش نسبت به همین آشنایی تغییر مثبتی هم انجام دهد که این موضوع هم می توان نقطه عطف و قوتی برای ادامه حضور این سرمربی برای فصل آینده باشد.

باز هفته های آخر، باز بازیهای سرنوشت ساز، باز هفته های رسیدن به مقصد، باز هفته های رسیدن به هدف و باز امیدی که همیشه داده می شود اما به ناامیدی منجر می شود... باز نمی شود آن چیزی که باید بشود.
برای هواداران آبی فصل گذشته یک استثنا بود، یک استثنای بی تکرار که انگار تنها یکی بود دیگر تکرار نخواهد شد، نه توسط خودش و نه توسط هیچ تیم دیگری.. فصلی فوق العاده بدون شکست، با رکوردهای جذاب و شیرین که خلق شد بنام استقلال و قرار بود برای این فصل هم تکرار شود، حال نه دقیقا شبیه به آن اما با کپی برداری از آن که باز هفته های آخر شد بلای جان.
استقلالی ها فصل های بسیاری از هفته های پایانی رنج می کشند و خاطره خوب ندارند، آبی ها انگار هفته های آخر فراموش می کنند که باید تلاش شان را بیشتر کنند، باید رقابت را سخت تر و محکم تر ادامه دهند، فراموش می کنند که اگر می خواهند خیالشان از هفته های آخر و اینطور کم آوردن راحت باشد باید هفته های اول و بخصوص در نیم فصل اول بار خود را در جمع آوری امتیازها ببندند.
سهل انگاری در از دست دادن بازی های بزرگ، از دست دادن امتیاز برابر تیم هایی که در کورس قهرمانی با آنها رقابت دارد در اکثر فصل ها گریبان استقلال را گرفته است و هنوز که هنوز است نتوانسته از این معضل که می تواند به دست خودش حل و فصل شود خارج شود و می شود این شعار معروف که می شد نشود اما نشد که بشود.
هر چند اسقلالی ها این فصل یکبار در اواسط نیم فصل دوم توانست 8 امتیاز اختلاف با تیم صدرنشین را در چند بازی پرفشار و نتیجه گیری رگباری جبران کند و از لغزش صدرنشینان نهایت استفاده را ببرد، اما از دست دادن امتیاز حساس دربی و سپس تساوی بی موقع این هفته برابر نفت باز خاطره تلخ و ناراحت کننده فصل های ناکامی را برایشان تکرار کند.

📝 نمی دانم تقصیر را گردن چه کسی بیندازم، نمی دانم از آن تیمی که در نیم فصل دوم شکست ناپذیری اش را 10 هفته متوالی ادامه داده بود، چطور در عرض دو هفته همه چیز را خراب شده دید، شکست دربی و تساوی این هفته و از دست رفتن 5 امتیاز از 6 امتیاز یعنی خراب شدن رؤیا حال این رؤیا هر چیزی بوده و دیگر اصلا نیست.

🔹حالا زمان از دست دادن امتیاز نبود، شکست در دربی و حالا هم تساوی به جای برد یعنی از دست دادن 5 امتیاز از 6 امتیاز ممکن.. یعنی از دست دادن قهرمانی، یعنی افسوس، یعنی خارج شدن از کورس، یعنی حسرت، یعنی تکرار دوباره فصل های ناکامی.
🔹تا همین چند هفته پیش چقدر امیدوار بودیم که بهترین نتایج را کسب کرده ایم و به طور حتم صدر برای ماست و ما هستیم که قهرمان فصل را تعیین می کنیم که خودمان باشیم یا تیمی جز خودمان.. اما از دست دادن امتیازهای متوالی یعنی اینکه خودمان نمی خواستیم که سرنوشت را خودمان تعیین کنیم و قهرمانی دست خودمان باشد، شکست بد و سخت در دربی کار را برایمان خراب کرد اما تساوی بدتر برابر نفت آبادان کار را از آن چیزی که بود خراب تر کرد تا اینکه دیگر برایمان رؤیایی از رسیدن به قهرمانی باقی نماند.
🔹نمی دانم تقصیر را گردن چه کسی بیندازم، نمی دانم از آن تیمی که در نیم فصل دوم شکست ناپذیری اش را 10 هفته متوالی ادامه داده بود، چطور در عرض دو هفته همه چیز را خراب شده دید، شکست دربی و تساوی این هفته و از دست رفتن 5 امتیاز از 6 امتیاز یعنی خراب شدن رؤیا حال این رؤیا هر چیزی بوده و دیگر اصلا نیست.
🔹اینجا نه دوست داریم بهانه بشنویم و نه توجیه... از این بهانه فصل های گذشته بسیار شنیده ایم، از این توجیه های بدون عذرخواهی یا عذرخواهی های بی فایده و تکرار دوباره تقصیرها... انگار استقلال نباید قهرمان می شد، انگار قرار نیست استقلال فصل های خوش و خوب متوالی داشته باشد و فصل گذشته تنها یک شاهکار بود و دیگر تکرار ناشدنی برای استقلال.

📝 وقتی دو هفته بد همه چیز را خراب می کند می شود حال و روز این روزهای استقلال، چقدر خوشبین بودیم به تکرار دوباره قهرمانی و وقتی همه چیز برعکس می شود و ما می مانیم و سکوت، ما می مانیم و حسرت های همیشگی.

🔹اینبار هم نشد که بشود، باز یک تصویر تکراری... باز پایان های ناخوش... باز از دست دادن قهرمانی... باز افسوس و افسوس و افسوس...
🔹اینبار هم نشد که بشود، از آن شدن های دلنشین... از آن شدن های خاطره انگیز... از آن تکرارهای خوشایند اما باز همه چیز برعکس شد... باز هفته های پایانی به جای اینکه برایمان هفته های دلنشینی شوند هفته های کابوس واری شدند.
🔹پایاپای در کورس قهرمانی حرکت کردیم، کورسی که بقا در آن ملتزم کسب امتیاز است و از دست دادن امتیاز یعنی بیرون رفتن، یعنی خارج شدن یعنی خداحافظی با جام و باز هم همین طور شد... از آن پایان های ناخوش... از آن حسرت های تکراری... از آن ای کاش هایی که دیگر فایده ای برای گفتن آنها نیست.

📝 هم این استقلال و هم کادر فنی مجرب و بادانش و دوست داشتنی اش آنقدر سرد و گرم چشیده و با تجربه هستند که بتوانند در این روزهای واپسین لیگ و جام حذفی حاصل دسترنج خود را خود با غیرت و تعصب و دانش شان تصاحب کنند و کاری به اما و اگرهای بعدی که اگر منجر به آن شد نداشته باشند.

🔹از دست دادن ۳ امتیاز خانگی شاید سخت تر از بدست آوردن آن بود... بردن تیم ته جدولی در زمین خودمان چقدر سخت بود که از آن عاجز ماندیم.. فقط یک گل زدیم و پس از دریافت گل تساوی برای زدن گل دوم تلاش مان به اندازه ای که باید کافی نبود تا دیگر امیدمان از همین هفته دیگر تمام شود.
🔹رویای قهرمانی دوباره چقدر حیف برایمان تمام شد... جنگیدن برای دومی هم تنها برای کسب سهمیه آن هدفی نبود که در ذهن داشتیم اما باید به آن دست پیدا کنیم و به این سومی هرگز قانع و راضی نشویم.
🔹دوست داریم فنی بنوبسیم، دوست داریم ایراد فنی بگیریم با اینکه ایراد فنی هم داشتیم اما از اینکه در وقت های لازم کم بیاوریم و امتیاز از دست بدهیم و از کورس خارج شویم افسوس می خوریم، به این کمبود ایراد می گیریم و اینبار هم همین طور شد.
🔹رویای قهرمانی دوباره شاید خیلی زودتر از اینها می توانست تبدیل به واقعیت شود، می توانست تبدیل به یک قهرمانی خاطره انگیز و دبل شود اما... .
🔹از دست دادن امتیازهای حیاتی بویژه برابر سپاهان و پرسپولیس کار را خراب کرد و از دست دادن ۲ امتیاز حیاتی امروز برابر نفت آبادان دیگر تیر خلاص را برای خداحافظی از جام شلیک کرد.

🔹3 بازی 9 امتیاز یعنی همان چیزی که می خواهیم، یعنی همان هدفی که تا پایان لیگ و فصل داریم، رسیدن به عدد 64 و منتظر نشستن در صورت لغزش دیگر رقیبان.
🔹دیگر نه می خواهیم حسرت هفته های گذشته را بخوریم، نه افسوس امتیازهای حیاتی که از دست دادیم را بخوریم، تمام هدف مان و امیدمان سه بازی پیش رو است با 2 بازی بسیار مهم در جام حذفی.. نه روی کاغذ ناامید هستیم و نه در واقعیت و مستطیل سبز.. من روی کاغذ در لیگ شانس داریم و هم در واقعیت و قرار نیست هیچ کدام را به این سادگی ها از دست بدهیم.
🔹جام قهرمانی انتظار تیمی را می کشد که خودش را بتواند در این هفته های باقیمانده به اثبات برساند، جام انتظار تیمی را می کشد که بتواند در رقابت با دیگر رقبا گوی سبقت را پس بگیرد و خود به تنهایی در صدر بنشیند و جام را بغل بگیرد.
🔹همه این خواسته ها را ما از تیم محبوبمان استقلال داریم، چون تمام این قدرت و توانایی و اراده و عظم را در ساق های بازیکنان و روح کادرفنی به وضوح احساس کرده ایم و منتظر هستیم که این حس به واقعیت هم تبدیل شود و تنها تیم خوشحال پایان فصل تیم استقلال و شادترین هواداران، هواداران آبی باشند.

🔹به عنوان دومین مربی خارجی طی یک دهه گذشته است که می تواند برای استقلال جام و قهرمانی بیاورد.
🔹مردی که در اولین فصل حضورش وارث تیم قهرمان فصل گذشته شد هر چند خودش نه بازیکنان را می شناخت و نه در فصل نقل و انتقالات توانست کاری کند، تیمی را در دست گرفت که یارانش را نمی شناخت و به مرور و طی فصل توانست آنها را بشناسد و تیمی فوق العاده نه در حد و اندازه های تیم فصل گذشته اما یکدست و قدرتمند بسازد.
🔹دوست داریم این روزها بیشتر از هر زمان دیگری ناز سرمربی مان را بکشیم، دوست داریم بیشتر از هر وقت دیگری هوای سرمربی مان را داشته باشیم و دوست داریم با همین حمایت و شور و شوق دوباره خاطره ای شیرین و به یادماندنی بسازیم.
🔹ساپینتو می تواند بهترین بماند، می تواند خاطره شفر را دوباره در ذهن زنده کند و حتی از او در کسب افتخار و قهرمانی هم پیشی بگیرد.
🔹او می تواند بهترین بماند، بهترین کادرفنی خارجی پس از انقلاب یا حداقل طی دو سه دهه اخیر.. دوست داریم همین طور هم باشد، دوست داریم همین طور هم بشود و برای تحقق این امر ما همچنان حامی تیم محبوبمان و کادرفنی دوست داشتنی اش هستیم و می مانیم.
🔹دو قدم تا رسیدن به قهرمانی جام حذفی و سه قدم تا رسیدن به جام قهرمانی لیگ و برای رسیدن و کسب هر دوی این جام هم شانس داریم، هم لیاقت و شایستگی و هم توانایی و قدرت آن و علاوه بر همه آنها می خواهیم که یک بخت و اقبال بلندتر هم داشته باشیم تا تلاش هایمان هم با چاشنی بخت به واقعیت تبدیل شود.