🔹نمی خواهیم اسمش را انتقام بگذاریم تا نفرت و کینه شود در ذهن و قلب مان تا نتوانیم خود خودمان باشیم.

🔹پس اسمش را انتقام نمی گذاریم، ما سهم خودمان را از این فصل می خواهیم، ما حق خودمان را می خواهیم و در زمین مسابقه آن را می گیریم و به آن می رسیم.

🔹وقتی فاتح دربی شدیم با یک تیر دو نشان زده ایم، هم پرسپولیس را شکست داده ایم و هم به جام قهرمانی حذفی رسیده ایم، ما می خواهیم خودمان باشیم و وقتی خود خودمان شویم این جام هم برای خودمان می شود.

🔹صد البته قرار نیست استرس نداشته باشیم، قرار نیست اضطراب نداشته باشیم، قرار هم نیست هیجان نداشته باشیم... با همه این توصیف ها ما قرار است شادترین تیم فینال حذفی باشیم و بس.

متاسفانه آنقدر اشتباهات داوری تاثیرگذار در نتیجه طی چند دربی گذشته رخ داده است که صدای اعتراض باشگاه ها را در آورده است.اینکه عده ای به انتخاب داور ایرانی یا همان وطنی اعتراض دارند و عده ای دیگر پیشنهاد داور خارجی را برای چنین بازی مهم و حساس و تاثیرگذاری می دهند هیچ معنای عجیبی ندارد جز اینکه هیچ کدام از دو تیم نمی خواهند از داوری ضربه بخورند، هیچ کدام از دو تیم نمی خواهند نتیجه را با اشتباه داوری به حریف خود واگذار کنند.

هنوز یادمان نرفته تا همین دو دهه پیش چطور دربی ها همیشه در اختیار داوران خارجی بوده است، داورانی که ابتدا از آسیا یا کشور همسایه سوریه یا کویت یا عربستان می آمدند و یکی دوبار از چین، بعدها به داورانی از آلمان و ایتالیا و اسپانیا هم کشیده شد تا اینکه وقتی میزان اشتباهات کاهش پیدا کردند و حساسیت ها پایین آمد با رضایت هر دو تیم از دربی 66 داوران خارجی کنار گذاشته شدند و از داوران ایرانی برای دربی ها استفاده به عمل آمد.

هر چند میزان اشتباهات همچنان وجود داشتند و داوران هم به قول معروف اشتباهاتشان هم جزو بازی است و هیچ داوری بی اشتباه نیست، اما با بازگشت دوباره داوران ایرانی از دربی 66 به این سمت در چند دربی ابتدایی که محسن ترکی سرآمد انتخاب کمیته داوران برای اکثر دربی ها بوده است اشتباهات کمتر بودند و تاثیرگذاری شان هم کمتر بوده است تا دربی 80 که باز اشتباهات تاثیرگذار آغاز شدند.اشتباهاتی که یا در دقایق پایانی بازی روی یک خطای اشتباه یا روی یک گل آفساید یا هر صحنه دیگری باعث از دست دادن امتیاز از تیمی و بدست آمدن امتیاز بازی به تیم دیگر شده است، اشتباهاتی که اغلب تاثیرگذار بوده اند و 3 امتیاز بازی را برای یک تیم تبدیل به یک امتیاز کرد یا 1 امتیاز یک تیم را تبدیل به 3 امتیاز کرد و بعدها با کارشناسی های متعدد مشخص شد که اشتباهات تاثیرگذار بوده اند اما دیگر چه فایده که نه امتیازی باز می گردد و نه نتیجه ای قابل تغییر است.

آخرین اشتباه داوری مربوط به بازی برگشت همین فصل بوده است که در دقایق اولیه بازی اکثر کارشناسان به برخورد توپ به دست مدافع پرسپولیس و عدم اعلام پنالتی توسط داور ایراد گرفتند و عده ای کارشناس دیگر آن را صحیح دانستند اما باز باعث اعتراض و شکایت و گلایه گذاری باشگاه استقلال را به همراه داشت و پس از پایان بازی هم نتیجه طوری رغم خورد که تیم استقلال از کورس قهرمانی عقب بماند.

اما اینبار دیگر با بازی های لیگ فرق می کند، این بازی تک بازی است، این بازی فینال جام حذفی است، فینالی که پس از 24 سال در حال تکرار است، فینالی که برای استقلال پراهمیت تر از پرسپولیس است چون می خواهد یک جام بدست بیاورد تا فصل خود را بدون جام به پایان نرساند (البته به جز قهرمانی سوپرجام) و انتقام از رقیب خود بابت شکست دربی بازگشت، و پرسپولیس هم از طرفی می خواهد همچنان در قهرمانی هایش دبل کند، همچنان که فصل های گذشته اینکار را تجربه کرده است و می خواهد اینبار هم به آن برسد.

پس این بازی و نتیجه آن که قهرمانی جام حذفی است برای هر دو تیم بسیار حائز اهمیت است و هیچ کدام دوست ندارند یکبار دیگر روی یک اشتباه از سوی داور مسابقه تمام زحمات یک فصل شان از دست برود، شاید هر دو تیم در بازی روی اشتباهات کادرفنی خود موقعیت های بسیاری را از دست بدهند و اسم آن را ضعف تیمی نامید، اما هیچ کدام به ضعف تیمی خود در صورت بروز اشتباه داوری اشاره نخواهند کرد و اشتباه فاحش و تاثیرگذار داوری را روی نتیجه بازی خود مهم می دانند.

پس انتظار می رود که این دربی چه داور ایرانی آن را سوت بزند و خبری هم از داور خارجی نباشد، لااقل اشتباهات داوری تاثیرگذار نباشد تا هر کدام از دو تیم اگر بازی را به حریف خود واگذار کردند و جام قهرمانی را از دست دادند گلایه و اعتراض و فریاد شکایت شان بر سر داوری نباشد تا کمیته داوران هم دیگر از فصل آینده مجبور نباشد که به هر صورت و اجباری هم شده از داوران خارجی استفاده کند تا میزان اشتباهات تاثیرگذار داوری خودشان پایین تر بیاید.

🔹در اولین فصل حضورش با چند اشتباه که آن هم نشان از عدم آشنایی اش با فوتبال ایران دارد زود از کورس قهرمانی عقب افتاد و ناگزیر از رسیدن به جام قهرمانی لیگ باز ماند.

🔹قبل تر از آن هم در نیم فصل اول در تک بازی سوپرجام توانست همین نساجی مازندران قهرمان حذفی فصل گذشته را مغلوب کند و جام قهرمانی سوپرجام را از آن خود کند و با محروم شدن از حضور در لیگ قهرمانان آسیا حال به تنها جام باقیمانده این فصل که جام قهرمانی حذفی است و با حضور در فینال در یک قدمی آن قرار دارد بسیار امیدوار است.

🔹ساپینتو دوست دارد از خود خاطره فراموش نشدنی برجای بگذارد، او دوست دارد خود را به همگان ثابت کند که به عنوان یک خارجی چه توانایی هایی دارد و چقدر دوست دارد جام بدست بیاورد.

🔹ساپینتو تشنه جام است و این را از بردهای اخیر تیمش می توان به وضوح فهمید و حال برای تصاحب جام یک فینال بسیار مهم و حیاتی و سنگینی مقابل پرسپولیس پیش رو دارد که آنجا باز نشان خواهد داد که این حرص و ولع برای تصاحب جام چقدر در وجود خود و یارانش نمایان است و با فتح فینال یک جام زیبا را بغل خواهند کرد و با یک تیر دو نشان زیبا خواهند زد.

بالاخره خیلی زود برای بار سوم استقلال و پرسپولیس به هم رسیدند و اینبار در فینال جام حذفی، از آخرین فینال حذفی که این دو تیم مقابل هم برگزار کردند بیش از ۲۴ سال می گذرد، آن سال پرسپولیس با شکست دادن استقلال در فینال در قهرمانی هایش دبل کرد، اما قرار نیست امسال و در این فصل دوباره این اتفاق تکرار شود.

در این فصل استقلال یکبار دربی را به حریف دیرینه اش واگذار کرد و از آن شکست بود که تا حدود زیادی از کورس قهرمانی عقب افتاد هر چند تساوی هفته بعدش برابر نفت کار قهرمانی را برای آبی پوشان تمام کرد و آنجا بود که آبی ها از رسیدن به قهرمانی در لیگ به طور کامل مایوس شدند حتی با درصد و شانس بسیار کم و حتی محال.

با اینکه استقلالی ها خیلی دوست داشتند که به زودی زود دوباره برابر پرسپولیس قرار بگیرند تا انتقام شکست هفته های آخر را از آنها بگیرد اما شاید کمتر باور می کرد که این آرزو خیلی زود و در فینال جام حذفی برآورده شود و شاید حال آبی ها دوست داشتند فینال آسان تری را تجربه می کردند تا شانس قهرمانی شان بالاتر برود.اما اینطور نشد و تقدیر دوباره این دو تیم را مقابل هم قرار داد تا هواداران فوتبال از دیدن دوباره یک دربی جذاب و هیجان انگیز حذفی که دیگر تساوی هم ندارد لذت ببرند.

هر چند در فوتبال نمی توان لفظ انتقام را آورد و آن را بارها و بارها تکرار کرد چون حس نفرت و کینه و تلافی در ذهن و قلب ها تداعی می کند و به همراه می آورد اما به واقع در این دربی لااقل برای استقلالی ها بحث انتقام در کار نیست، چون قرار نیست انتقامی گرفته شود، قرار نیست با حس نفرت و کینه به زمین مسابقه پای بگذارند، حتی قرار نیست نتیجه ای تلافی شود، آبی پوشان دربی برگشت را شکست خوردند و شانس قهرمانی را از دست دادند و حال می خواهند به جامی که خود پرافتخارترین تیم در کسب آن هستند برسند.

استقلال تصمیم دارد فاتح این جام باشد و برای هشتمین بار جام را به خانه خود ببرد حال از روی اتفاق یا حادثه یا هر نام دیگری دوباره برابر پرسپولیس قرار می گیرد نمی تواند بر تصمیم و اراده آنها برای کسب قهرمانی حتی خدشه ای وارد کند.

هر چند پرسپولیسی ها هم خیلی دوست دارند با شکست استقلال و فتح جام حذفی در قهرمانی های این فصل شان دبل کنند، اما انگاری اراده و تصمیم آبی ها قوی تر است و آنها که تبحر خاصی در فینالیست شدن در این جام دارند هرگز نمی خواهند نایب قهرمان شوند و خاطره تلخی برای خود بسازند.

📝 ساپینتو تشنه جام است و حال بهترین فرصت برای رسیدن به جام است، هر چند سخت و پر استرس و سنگین و نفس گیر اما یک برد لذت بخش و خاطره انگیز که می تواند یک تیر باشد و دو نشان و ما به ساپینتو و تیمش ایمان داریم.

پس از 24 سال قرار است دوباره یک فینال دربی وار داشته باشیم، از آخرین دربی بیش از دو دهه می گذرد (سال 1378) فینال جام حذفی 78-77 بود که استقلال و پرسپولیس به هم رسیدند و در یک دربی حساس و نفس گیر و پر هیجان بازی 2 بر یک به سود پرسپولیس به اتمام رسید تا این قرمزها باشند که در قهرمانی هایشان دبل می کنند و حسرت قهرمانی این جام در دل استقلالی ها بماند.

در طول این سالها باز در جام حذفی شاهد دربی بوده ایم که اکثر دربی ها در یک چهارم نهایی حذفی بوده اند و تنها یک دربی در نیمه نهایی برگزار شده و تنها یک فینال سهم دربی بوده است و این دومین فینال دربی حذفی خواهد بود.

استقلال پس از از دست دادن جام این فصل تنها امید خود را برای کسب جام در این فصل در جام حذفی می بیند، جامی که خود پرافتخارترین تیم در رسیدن به آن است و اینبار هم تصمیم دارد به هشتمین جام خود در پانزدهمین فینال خودش برسد.

از آن سو پرسپولیسی ها هم تصمیم دارند دوباره خاطره 24 سال پیش را برای خود و هوادارانشان زنده کنند و با فتح دربی دیگری اینبار در فینال در کسب قهرمانی های این فصل خود دبل کند و باز حسرت را در دل استقلالی ها بگذارند.این دو تیم هر کدام صاحب دو برد در جام حذفی هستند و این پرسپولیسی ها هستند که در 2 باری دربی های حذفی حریف خود را شکست داده اند توانسته اند به قهرمانی حذفی برسند و استقلال تنها یک بار با شکست دادن حریف خود قهرمان جام حذفی شده است.

حال به واقع عجب فینالی می شود این دربی تا دوباره شور و شوق به سکوهای آزادی وارد کند، دربی و فینالی که به طور قطع آنچنان برای هر دو تیم و هوادارانشان پراهمیت است که هیچ کدام از دو تیم دوست ندارند تیم مغلوب این دربی باشند و جلوی دیدگان هواداران و تماشاگران خود شاهد قهرمانی حریف خود باشند و این جذابیت و هیجان فینال حذفی را پس از 24 سال صد چندان می کند.

استقلال توانست در یک بازی حساب شده یک برد تمیز و زیبا بدست بیاورد و هوادارانش را برای دستیابی به دومین جام در این فصل (پس از جام سوپرجام) و جامی که خود پرافتخارترین تیم در کسب آن است امیدوار سازد.از آن موضوعی که قبل از بازی می ترسیدیم و اینکه تیم نساجی مازندران بخواهد با یک بازی بسته و دفاعی اتوبوسی بازی را کنترل کند و به وقت های اضافه بکشاند تا استقلال را در آزادی زمین گیر کند تا شاید در ضربات پنالتی بتواند دوباره شگفتی بسازد اما با شروع بازی و حملات پر تعداد استقلال که می توانست در همان دقایق اولیه بازی به گل برسد تمام تفکرات قبل از بازی مان برعکس در آمد.

استقلال بالاخره در دقیقه 25 پس از حملات فراوان به گل اول خود رسید و همین گل کافی بود تا خیال تیم و هواداران از کسب یک برد شیرین و صعود به فینال راحت و آسوده کند.استقلال به همین یک گل قانع نبود و گل دوم درست 10 دقیقه پس از گل اول با اشتباه مدافع نساجی وارد دروازه این تیم شد تا بازی در نیمه اول برای آبی پوشان تمام شده فرض شود هر چند یک نیمه دیگر از بازی باقیمانده بود.

نیمه دوم هم برای آبی پوشان استقلال همچون نیمه اول دو گل دیگر به همراه داشت تا در مجموع با نتیجه پرگل چهار بر صفر یک نیمه نهایی جذاب و دلنشین داشته باشد تا با یک روحیه و انرژی مضاعف به فکر بازی فینال چهارشنبه هفته آینده باشد.

بازی فینالی که استقلال باید تا فردا در همین ساعت منتظر بماند و حریف خود را از بین دو تیم پرسپولیس و هوادار بشناسد و با تمام قدرت خود را برای یک بازی سخت و نفس گیر و پرهیجان آماده کند.هر چند استقلال با 7 قهرمانی پرافتخارترین تیم رقابت های جام حذفی ایران است اما یک ترس بزرگ از ناکامی های در فینال چند سالی است که سخت آبی پوشان را نگران کرده است و آن حضور در 3 فینال از پنج فینال سال های اخیر بوده است که تنها به یک جام رسیده است و آن هم زمان مربیگری شفر آلمانی بوده است و دو بار متوالی هم با فرهاد مجیدی برابر تراکتور و فولاد مغلوب و نایب قهرمان حذفی شده است.

اما این فصل آبی پوشان بسیار امیدوار هستند پس از از دست دادن قهرمانی در لیگ برتر با ساپینتوی پرتقالی جام حذفی را از آن خود کند تا شاید خاطره از دست دادن جام این فصل با یک جام دیگر از ذهن هواداران آبی پاک شود و همچنان پرافتخارترین تیم جام حذفی لقب بگیرد.

🔹قبل از شروع بازی شاید یک موضوع ما را به شدت به فکر فرو برده بود و اینکه نساجی بخواهد با یک بازی بسته و دفاع چند لایه بازی را از کنترل آبی پوشان در بیاورد و به وقت های اضافه بکشاند تا شاید همچون فصل گذشته در ضربات پنالتی استقلال را زمین گیر کند اما با شروع بازی این دلشوره و نگرانی به کلی از بین رفت.

🔹استقلال با یک بازی حساب شده و حملات پرتعداد بازی را از همان دقایق اول از آن خود کرد تا به همگان نشان دهد که با توپی پر برای فتح جام حذفی آمده است و برایش نساجی یا پرسپولیس یا هوادار یا هر تیم دیگری فرقی ندارد، تیمی که تصمیم قاطع دارد تا فاتح جام حذفی شود برایش نام حریف تفاوتی نمی کند.

🔹استقلال به گل زود هنگام در نیمه اول نیاز مبرم داشت که توانست به خوبی به آن دست یابد و گل دقیقه 25 هم همانی شد که استقلال و هواداران می خواستند، گلی که روحیه آبی پوشان را چند برابر کرد و بر تعداد حملات آنها افزود تا نشان دهد که تنها یک گل برای این بازی کافی نیست و تشنه گل های بیشتر است و دوست دارد جشنواره گل دیگری را در آزادی رقم بزند.

🔹10 دقیقه برای گل دوم زمان لازم بود تا روی اشتباه مدافع نساجی استقلال به گل دوم دست یابد و این پایان کار در نیمه اول بود، استقلال توانست در نیمه اول نتیجه را از آن خود کند تا با خیالی آسوده تر خود را برای نیمه دوم آماده کند، نیمه ای که انتظار می رفت نساجی بخواهد برای جبران به زمین بیاید.

🔹اما نیمه دوم هم همچون نیمه اول برای استقلال پر بود از حملات خطرناک، از سمت راست و از سمت چپ، آبی پوشان همچنان تشنه گلزنی بودند و دو گل نیمه اول برایشان کافی نبود، تا ایکه گل سوم هم در دقیقه 57 توسط محبی وارد دروازه نساجی شود. نه استقلال به همین سه گل هم قانع نبود و دوست داشت همچنان گلزنی کند و هواداران هم مشتاق تر از خود تیم استقلال خودشان را روی سکوها میخکوب کرده بودند تا با هر گل به هوا پرواز کنند و فریاد شادی سر دهند.

🔹گل چهارم انگار ختام جشنواره گل این نیمه نهایی جذاب برای آبی پوشان باشد، باز محبی گل دوم خود را در این بازی به ثمر رساند تا به همگان ثابت شود که استقلال پس از از دست دادن جام قهرمانی این فصل با توپی پر و انگیزه ای مضاعف برای تصاحب جامی که خود پرافتخارترین تیم در رسیدن به آن است برای دو بازی نیمه نهایی و فینال حذفی برنامه ویژه ای داشته باشد.

🔹تا خوشبختی دیگر راهی نمانده و یک فینال جذاب و دلنشین دیگر باقی مانده از آن فینال هایی که دوباره استقلال را صاحب جام کند، هر چند یک ترس مختصری که در این چند فصل گذشته ذهن و قلب هواداران را ترسانده است و آن از دست دادن 2 جام از سه جام و سه فینالی بوده است که استقلال در طی چند سال گذشته در جام حذفی راه یافته است بوده است، یک جام با شفر آلمانی بدست آمد و از دست دادن دو جام پیاپی برابر تراکتور و فولاد در فینال های حذفی.

🔹اما استقلال با همین ترس و همین هشدار می تواند یک تیم مقتدر و زخم خورده ای باشد که صاحب تجربه شده است و دیگر دوست ندارد که جام قهرمانی حذفی را به تیم دیگری هدیه بدهد و می خواهد با 8 جام قهرمانی همچنان پرافتخارترین تیم این جام باشد.

🔹هر چند هنوز بازی یک نیمه دیگر دارد و در واقع هنوز تمام نشده است اما همان طور که در یادداشت امروز صبح مان هم نوشته بودیم و تاکید کرده بودیم که اولویت استقلال باید زدن گل زود هنگام به نساجی باشد به خوبی اجرا شد و توانست در همان ابتدای بازی توسط رضاوند به گل اول برسد و خیال خود و هوادارانش را از ابتدای بازی راحت کند.

🔹اما این پایان کار نبود و گل دوم روی اشتباه مدافع حریف بدست آمد تا به واقع دیگر کار نساجی تمام شود البته در نیمه اول.

🔹هنوز یک نیمه حساس دیگر پیش رو داریم و باید حواسمان بیشتر به گل های زده مان باشد و همچنان نساجی را دست کم نگیریم حتی با دریافت دو گل خورده تا با یک برد شیرین و لذت بخش راهی فینال جام حذفی شویم.

هرگز خود را از پیش برنده نمی دانیم و تصمیم داریم در زمین مسابقه قدرت و توانایی و حقانیت خودمان را به اثبات برسانیم و در یک بازی زیبا، یک برد دلچسب کسب کنیم تا یک صعود به یادماندنی اتفاق بیفتد، از آن صعودهایی که همیشه خاطره انگیز شده اند.

امروز هم یکی از همان روزهاست، روز صعود با یک برد دلچسب، ما همین را می خواهیم و آبی پوشان هم قرار است به همین هدف در زمین مسابقه برسند و ما بیصبرانه منتظر شروع بازی هستیم.

🔹هر چند بازی جام حذفی است و تک بازی و نمی توان آنچنان ریسک کرد و بی گدار به آب زد، اما آبی پوشان ثابت کرده اند که هرگاه به گل زود هنگام رسیده اند توانسته اند گل های بعدی را هم یکی پس از دیگری به ثمر برسانند و خیالشان در همان نیمه اول از نتیجه بازی راحت شده است.

🔹هر چند این نساجی را نباید با نساجی لیگ برتر مقایسه کرد و به طور حتم این تیم با تمام قوا و تمام انگیزه ای که دارد به تهران آمده تا مانند سال گذشته در جام حذفی یقه استقلال را بگیرد و از این تیم عبور کند و دوباره قهرمان جام حذفی شود، اما قطعا انگیزه و احتیاج استقلال به کسب جام قهرمانی حذفی بسیار بیشتر از رقیب است.

🔹استقلال برای اینکه بتواند از نساجی پرانگیزه امتیاز بگیرد باید در همان دقایق اولیه همچون بازی نیم فصل اول در آزادی کار را تمام کند، یک گل بزند و بازی را از آن خود کند، هر چند نساجی همین طور ساکت نخواهد نشست و تصمیم هم ندارد به این سادگی ها دروازه خود را برابر استقلال باز شده ببیند اما اولویت آبی پوشان برای رسیدن سریع تر به برد و کشیده نشدن بازی به وقت های اضافه و 120 دقیقه و سپس ماراتن سخت تر ضربات پنالتی همین گل زود هنگام است.

🔹همان طور که ساپینتو در کنفرانس قبل از بازی هم به آن اشاره کرد و علاوه بر اینکه نیم نگاهی هم به ضربات پنالتی پایان بازی خواهد داشت اما بیشتر تصمیم دارد که کار را در همان 90 دقیقه و صد البته در نیمه اول تمام کند تا هم خیال خود و هم هواداران را از صعود قطعی به فینال حذفی راحت کند تا با استرس کمتر و امید و انگیزه بیشتر به فکر بازی فینال و کسب جام قهرمانی باشد.

اگر هر دو باشگاه استقلال و پرسپولیس زیر نظر وزارت ورزش هستند پس چطور ممکن است پرسپولیس مجوز حرفه ای بگیرد و راهی آسیا بشود اما استقلال مجوز نگیرد و از رفتن به آسیا محروم شود آن هم برای دومین فصل متوالی آسیایی بدون حتی یک بازی؟!

اگر هر دو باشگاه زیرنظر وزارت ورزش هستند پس چرا در امکانات آنها یکی نیست؟ چرا در انتصاب ها و پست دادن ها نگاه دلسوزانه به هر دو باشگاه بطور یکسان نمی شود؟

چرا باید باشگاه استقلال در طول یک دهه ۱۱ مدیرعامل و ۱۱ مربی تغییر بدهد و همین طور در حال رفت و آمد باشند اما در باشگاه پرسپولیس درست نیمی از این تغییرات انجام شده باشد؟

تمام حرف مان همین است که اگر وزارت ورزش متولی این دو باشگاه است و این دو باشگاه را دولتی می داند و می نامد و تنها در حرف و ظاهر یکی را به وزارت اقتصاد داده و دیگری را به جای دیگر که البته همین حرف و موضوع هم دقیقا هنوز روشن نشده و رنگ واقعیت نگرفته است، چرا یکی از این دو باشگاه برای حضور در لیگ قهرمانان آسیا مجوز حرفه ای می گیرد اما به باشگاه دیگر مجوز حرفه ای داده نمی شود و باید از حضور در لیگ قهرمانان محروم شود آن هم برای دومین فصل متوالی بدون حتی یک بازی!

نه به واقع حق باشگاه استقلال که همچون باشگاه پرسپولیس پر طرفدار و هوادار است این برخورد و این تبعیض ها نیست که باید هواداران آبی خون دل بخورند و استرس و ناراحتی بکشند و تا پای التماس و خواهش و حتی تجمع و... بروند.

نه حق باشگاه و تیم استقلال محرومیت از حضور در آسیاست و نه هوادارانی که تمام دلخوشی شان آسیایی شدن تیم محبوب شان است، حق هواداران آبی عدالت و تعادل و توازن بین هر دو باشگاه و تیم در اینگونه مسائل مهم و حیاتی از سوی وزارت ورزش و سپس دولت است تا خدای ناکرده حق هیچ یک تضییع نشود.

امیدواریم هر چه سربع تر راه حلی برای این برون رفت اتخاذ شود تا شاهد حضور پرقدرت و پرشور هر دو باشگاه و تیم در لیگ قهرمانان آسیا باشیم و دیگر هرگز تن و بدن مان برای محرومیت و حذف از آسیا نلرزد که هرگز استحقاق چنین تحقیر و تبعیضی را نداریم.

🔹به بازی آخر این تیم برابر پرسپولیس هرگز نمی توان اعتماد کرد، نه به شیوه بازی نه به آن شکست پرگل... نساجی ثابت کرده که اگر بخواهد خوب بازی کند و به معنای واقعی تر چقر بازی در بیاورد و موی دماغ شود خوب می تواند تیم مقابلش را اذیت کند و از آن امتیاز بگیرد یا نتیجه را به سود خود کند.

🔹از این بابت باید خیلی مواظب بود، خطری که نساجی برای استقلال در نیمه نهایی دارد را هیچ تیم دیگری حتی در لیگ هم نتوانسته داشته باشد، استقلال در نیمه نهایی و در یک تک بازی پس از از دست دادن جام این فصل به تنها جامی که خود پرافتخارترین تیم در کسب آن است دل بسته و امید بسیاری دارد باید مقابل نساجی قائمشهر قرار بگیرد.

🔹استقلال راهی جز شکست دادن نساجی ندارد و نساجی هم راهی جز پذیرفتن شکست برابر آبی پوشان را ندارد، هر چند نساجی پس از قطعی شدن حضورش در لیگ قهرمانان آسیا بسیار دوست دارد که این فصل هم با جام قهرمانی حضور خودش را برای فصل آینده لیگ قهرمانان باز قطعی کند و نامش را برای دومین فصل متوالی در ایران و آسیا اعلام کند اما استقلال هم راهی جز صعود ندارد.

🔹استقلال به شکست در این مرحله هرگز فکر نمی کند، به از دست دادن دومین جام در این فصل فکر هم نمی کند پس تصمیم دارد با یک برد قاطع به فینال برسد و در آنجا در یک بازی سخت و نفس گیر دیگر حریف بعدی اش را هم شکست دهد تا به جام قهرمانی حذفی دست پیدا کند.. آبی پوشان محکوم به برد هستند و شکست آنها را برای دومین بار خواهد شکست و یک خاطره تلخ و فراموش نشدنی دیگر را در این فصل برایشان بوجود خواهد آورد.

🔹عبور از نساجی ممکن است حتی اگر سرسخت باشد، حتی اگر چقر باشد، حتی اگر بخواهد آنقدر ما را اذیت کند تا بازی را در 120 دقیقه یا پنالتی ها بکشاند تا بتواند ما را شکست بدهد، اما استقلال چه در 90 دقیقه و چه در وقت های اضافه و چه ضربات پنالتی باید پیروز شود و یک پای فینال باشد و راهی جز این راه برایش وجود ندارد.

نوشتن در وصف ناصرخان سخت است، قلم برای وصف ناصرخان ناتوان است، روی کاغذ سنگینی می کند و این روزها حتی کیبورد لب تاب و گوشی تلفن همراه هم برای نوشتن در وصف تو سنگین و ناتوان شده است، چه آن زمانی که نفس به نفس هایت می شدیم نوشتن از تو برایمان سخت بود و چه این زمان که هنوز به وجودت نیاز داریم این قلم نمی نویسد، در وصف تو نوشتن را باید کنار گذاشت، در وصف تو باید فریاد زد، در وصف تو باید عاشقی را معنا کرد...12 سال از پرواز ابدی ات می گذرد و ما همچنان تو را فریاد می زنیم و می خواهیم، 12 سال از نبودت روی این زمین می گذرد اما در قلب هایمان هنوز زنده ای و چه تعریف برایت نوشتند: "زنده ترین پس از مرگ" که بیش از آن زمانی که بودی تو را این روزها احساس می کنیم.روحت شاد ناصرخان🖤...

🔹استقلال مدافع عنوان قهرمانی بود و با همین نیت پای به فصل بیست و دوم گذاشت، فصلی که سرمربی تیم قهرمان فصل گذشته اش را نداشت و به دنبال سرمربی خارجی می گشت، سرمربی خارجی اش را زمانی شناخت که تیم توسط مدیرعامل بسته شده بود و تحویل سرمربی خارجی داده شد.

🔹به این خاطر سرمربی خارجی ناگزیر باید چند هفته برای شناخت بازیکنانش زمان می گذاشت و این زمان چند هفته حیاتی ابتدای فصل را از استقلال گرفت.

🔹به پایان نیم فصل اول نرسیده مدیریت باشگاه هم به یکباره توسط وزارت ورزش تغییر داده شد، استقلال در این وضعیت گرفتار شکایت استراماچونی و مهلت پرداخت بدهی به او بود، از طرفی هم پنجره نقل و انتقالاتش هم بسته شده بود و اجازه جذب بازیکن نداشت، داستان مشکلات استقلال همین طور بزرگ و بزرگ تر و پیچیده تر شده بود تا حذف نهایی از حضور در لیگ قهرمانان سنگ آخر تمام بدشانسی هایش شد، در همین مدت مدیریت بعدی استقلال هم برکنار شد تا سومین مدیرعامل در این فصل هم برای آبی پوشان رونمایی شود.

🔹این چند سطر بالا خلاصه ای از داستان اتفاقات تلخ تیمی بود که مدافع عنوان قهرمانی بود اما قهرمان نشد.

🔹از دست دادن بازی های بزرگ از یک طرف و بدشانسی در بازی های معمولی با تیم های وسط و انتهای جدولی کار دست استقلال داد، استقلالی که دو بازی پایانی برایش حکم بازی های تشریفاتی داشت برای همین راحت برد اما بردهایش دیگر برای کورس قهرمانی فایده ای نداشت.

🔹استقلال این فصل به گفته ساپینتو اگر می خواست کمی وا بدهد و آنگونه که باید باشد نبود به واقع حال به جای رده سومی باید در میانه جدول می ایستاد اما جنگید هر چند توانش به اندازه ای نبود که همچنان در کورس قهرمانی بماند اما استحقاق رده سوم را داشت و حتی شاید نایب قهرمانی.

🔹اینجا نمی خواهیم قهرمانی پرسپولیس را لوث جلوه دهیم اما استقلال این فصل سختی ها و مشکلاتش آنقدر برایش مانع بوجود آورد تا نتواند حواسش جمع باشد تا نتواند دوباره صدرنشین باشد تا نتواند دوباره آنقدر موی دماغ حریفان شود و نتیجه تیمی که نتوانست حواسش کمی بیشتر جمع باشد از دست دادن قهرمانی بود.

🔹استقلال این فصل لیاقت قهرمانی را داشت اما این لیاقت را نمی شود تنها در یک جمله زیبا نوشت و لیاقت واقعی سهم تیمی است که علاوه بر خوب بودن و زیبا بازی کردن امتیازها را بدست می آورد اما این فصل استقلال اینگونه نبود درست برعکس فصل گذشته اش.

🔹بزرگترین ضربه را استقلال از بازی برابر تیم های صدرنشین خورد، از دست دادن ۶ امتیاز حیاتی در دو بازی رفت و برگشت برابر سپاهان و ۴ امتیاز برابر پرسپولیس آنقدر فاصله را زیاد کرد که وقتی می خواست جبران کند دیگر فرصتی برای جبران نبود.. فرصتی که گاهی آنقدر خوب لبخند می زند و گاهی آنقدر تلخ می شود که گویی اصلا وجود ندارد.

🔹زیبایی و جذابیت این فصل از آنجایی شروع شد که تعداد تیم های مدعی قهرمانی اش به عدد ۳ رسید اما سه هفته مانده به پایان فصل زمانی که استقلال از این مثلث مدعیان قهرمانی دور و خارج شد یک سوم از جذابیت قهرمانی هم کمتر شد.