در اینکه با صدرنشینی آبی پوشان حاشیه های این تیم دو برابر شده است شکی نیست، اینکه عده ای هرگز دوست ندارند تا استقلال صدرنشین جدول شود و به صدرنشینی اش هفته ها ادامه دهد باز هم تردیدی نیست، از مخالفان و بدخواهان و دشمنان قسم خورده ای که چشم دیدن صدرنشینی و سپس قهرمانی این تیم را ندارند.
وقتی حاشیه ها از در و دیوار روی سر استقلال سرازیر می شود باید به بسیاری از اتفاقات شک کرد، باید از بسیاری از آنها ترسید، ترس نه از ناتوانی، ترس از رخنه کردن درون مجموعه، ترس از شیوع آن مانند یک ویروس آنگاه دیگر نمی شود آنها را نه جمع و جور کرد و نه خنثی کرد و نه پاکسازی.
هنوز هواداران فصل های ناکامی شان را از یاد نبرده اند و شاید تا مدتها هم از یاد نخواهند برد، وقتی پس از هشت فصل تیم محبوبشان به قهرمانی رسید، وقتی یک فصل پس از قهرمانی دوباره در رسیدن به قهرمانی دوباره در عین شایستگی باز ماند به اسم ناکامی و حال فصلی که به مانند دو فصل پیش باز قرار است برای استقلال خوش یمن باشد اما عده ای نمی گذارند.
به واقع حفظ صدرنشینی از رسیدن به آن بسیار سخت تر است، وقتی آبی پوشان از هفته چهارم صدرنشینی را از سپاهان تصاحب کردند و حال هشت هفته متوالی است که خود به تنهایی صدرنشین هستند برای بسیاری قابل پذیرش نیست و همین غیرقابل قبول بودن برای عده ای باعث ایجاد حاشیه ها و سنگ اندازی ها و اتفاقات دیگری شده است که آدم شک می کند که این عده وقتی چشم دیدن این صدرنشینی را ندارند پس حتما کاری خواهند کرد تا استقلال صدرنشین نباشد.
از از دست دادن امتیازهای متوالی با تساوی های بدموقع، از درست کردن حاشیه های جورواجور از سقف قرارداد گرفته تا مشکلات درون باشگاه و داستان های تازه و درگیری های ایجاد شده بین مدیریت و سرمربی و...و... همه و همه از اتفاقاتی هستند که درست شده اند تا تیم استقلال نتواند به صدرنشینی اش ادامه دهد و خود را درگیر حاشیه هایی کند که خود به خود از صدرنشینی فاصله بگیرد و باز به ناکامی های گذشته اش همین طور ادامه دهد.
استقلال باید اینبار زرنگ باشد، زرنگ تر از هر زمان دیگری، باید به حاشیه ها بی توجه بود، اصلا باید بی خیال آنها شد، باید خود را قدرتمندتر از هر حاشیه ای کرد، آنگاه هیچ اتفاقی، هیچ حاشیه ای، هیچ داستان تازه ای نخواهد توانست نه به صدرنشینی استقلال خللی وارد کند و نه به نتایج این تیم خدشه ای وارد کند، آنگاه سهم آبی پوشان در هر بازی برد می شود و آنگاه برای توقف آنها باید دنبال راه دیگری باشند.

باز تساوی در بدترین زمان ممکن، وقتی پس از برد شیرین هفته گذشته می شد سریال تساوی ها را به باد فراموشی سپرد، اما باز تساوی در بازی خارج از خانه با موقعیت های گل کم باعث شد تا باز یاد امتیازهای از دست رفته بیفتیم.
استقلال در سیرجان 2 امتیاز حیاتی و حساس دیگری را از دست داد و واقعا اگر سپاهان در این سمت برابر آلومینیوم امتیاز از دست نمی داد و شکست نمی خورد حال باید صدر جدول را پس از سیزدهم هفته به این تیم اصفهانی تقدیم می کردیم.
استقلال به لطف شکست سپاهان همچنان با یک بازی بیشتر و 2 امتیاز بیشتر در صدر جدول باقی مانده است اما معلوم نیست که این بقاء تا کی بخواهد ادامه داشته باشد؟ وقتی استقلال از 5 بازی گذشته خود چهار تساوی و تنها یک برد بدست آورده است این یعنی اینکه هفته های ناکامی و از دست دادن امتیازهای فراوان از راه رسیده است، امتیازهایی که اگر حتی در یکی دو بازی بصورت کامل بدست می آمدند حال با خیالی آسوده تر می شد در صدر جدول ایستاد و استرس و اضطراب کمتری را تحمل کرد.
بارها و بارها نوشتیم و گفتیم و به آن پرداختیم که اگر آبی پوشان بخواهند همین طور به راه خود ادامه دهند هنوز به پایان نیم فصل اول نرسیده باید قید صدرنشینی را بزنیم و آن را تقدیم خطرناک ترین رقیب مان یعنی سپاهان بدهیم، اما اگر قدر موقعیت های خود را بدانیم و خودمان بازی خودمان را بکنیم و امتیازهای لازم خودمان را کسب کنیم دیگر کاری به نتایج دیگر تیم ها و تعقیب کنندگان نخواهیم داشت.
استقلال در این صورت می تواند هم به صدرنشینی اش در پایان نیم فصل اول ادامه دهد و هم یکی از مهمترین مدعیان کسب قهرمانی در نیم فصل دوم باشد که هدفش برای هر بازی تنها و تنها برد باشد و بدون کسب برد هرگز از میدان مسابقه بیرون نیاید، آنگاه نه به تساوی و نه هیچ نتیجه دیگری حتی فکر هم نخواهد کرد، استقلالی ها باید تابلوی توقف مطلقا ممنوع را جلوی چشم شان بگذارند تا یادشان نرود که برای صدرنشین ماندن و قهرمانی نباید توقف کرد حتی برای یک لحظه.

پس از چهار تساوی متوالی برابر شمس آذر و ذوب آهن و فولاد و سپس پرسپولیس تنها برد شیرین برابر نساجی توانست کمی از دلهره و استرس مان را برای حفظ صدرنشینی بکاهد، اما تساوی دوباره برابر گل گهر که چهارمین تساوی متوالی خارج از خانه برای آبی پوشان بود بسیار توی ذوق مان زد.
وقتی که فاصله مان با تیم دوم یعنی سپاهان به تنها تک امتیازهای حیاتی رسیده است و البته سپاهانی ها با یک بازی کمتر در رده دوم ایستاده اند تنها و تنها برد و کسب 3 امتیاز می توانست که آبی پوشان را در صدر همچنان نگه دارد.
از دست دادن امتیازهای حیاتی خارج از خانه انگاری استقلالی ها را به فراموشی انداخته بود که صدر با این امتیازهای بر باد رفته در خطر است.
از همان هفته قبل و از این هفته، هفته گذشته اگر آبی پوشان نمی توانستند برابر نساجی به برتری برسند همان هفته قبل صدرنشینی را تقدیم سپاهانی ها کرده بودیم اما تساوی بد موقع و اعصاب خردکن سیرجان باز آبی پوشان را به یک خواب یا یک فراموشی برده است که صدرنشینی با این امتیازهای از دست رفته به واقع از دست خواهد رفت.
و از دست دادن صدر یکی از تلخ ترین خاطره های هواداران از تیمی است که در زمان های لازم امتیاز از دست می دهد است. حفظ صدرنشینی از بدست آوردن آن سخت تر است اما استقلال در صورت از دست دادن صدر برای بازپس گیری آن باید استرس و اضطرابی بالاتر از حفظ آن متحمل شود.

ادامه دار شدن تساوی های خارج از خانه بزرگترین زنگ خطر را برای استقلال در صدر جدول به صدا در آورد.
وقتی نزدیک ترین و خطرناک ترین تعقیب کننده آبی پوشان در صدر تیم سپاهان با یک بازی کمتر و تنها یک امتیاز کمتر باشد از دست دادن امتیاز در هر هفته این جایگاه را متزلزل می کند.
استقلالی ها که بسیار امیدوار بودند گل گهری ها را در زمین خودشان متوقف کنند و به دومین برد متوالی و همچنین محکم ایستادن در صدر برسند باز در چاله تساوی های خارج از خانه افتاد و فقط منتظر بود تا بازی رقیب خود را به نظاره بنشیند.
احتمال بسیار می رفت که این هفته آبی پوشات صدر را به سپاهانی ها تقدیم کنند یک تعارف اجباری و ناخواسته اما اتفاق دیگری افتاد.
اتفاقی که نه استقلالی ها انتظارش را داشتند و نه سپاهانی ها. شکست اصفهانی ها برابر آلومینیوم در هفته ای که بهترین فرصت برای صدرنشینی بود همه معادلات جدول را برهم ریخت.
هر چقدر استقلالی ها از تساوی این هفته تیمشان ناراحت و عصبانی بودند درست یکساعت بعد، با شنیدن و دیدن خبر توقف و شکست سپاهانی ها به یک غافلگیری خوشحال کننده رسیدند.
سپاهان ۳ امتیاز حیاتی را از دست داد تا با تساوی استقلال در این هفته، فاصله امتیازی این دو تیم در جدول به ۲ امتیاز برسد و یک هفته دیگر صدرنشینی آبی ها تمدید شود.

نمی دانیم اسمش را چه بگذاریم، شایعه یا واقعیت؟ تهمت و افترا یا مجرم یا هر نام دیگری... هنوز معلوم نیست.
اما آن چیزی که مشخص و واضح است این است که اقدامی در دست اجرا است تا مدیریت باشگاه استقلال در سیبل قرار بگیرد، سیبل برخی از شایعات یا برخی از واقعیت ها یا برخی از اتهام ها.
حال دو موضوع مطرح می شود و آن این است که علی خطیر بتواند در برابر این موضوعاتی که در مورد آن صحبت می شود و از ایشان شکایت خواهد شد پاسخ بدهد و عده ای را قانع کند یا اینکه متاسفانه اتفاق بدتری خواهد افتاد آنگاه دیگر نه این جایگاه متعلق به خطیر است و نه استقلال جایگاه امروزش را خواهد داشت.
اما موضوع دیگر این است که اگر تمام این موضوعات تنها و تنها برای این باشد که فکر و ذکر آبی ها را مشغول و درگیر حاشیه ها کنند تا از مسیری که تا به امروز با موفقیت طی کرده است و آن حفظ صدرنشینی تا هفته سیزدهم است غافل شود هم می تواند باشد.
توصیه ای که امروز هواداران آبی به مدیریت باشگاهشان دارند این است که همانگونه که طی هفته ها و ماه های گذشته با قاطعیت حرف از درستکاری مدیریت و مجموعه خویش داشته اند همچنان آن را چه در ظاهر و چه در باطن حفظ کنند و هرگز تن به حاشیه هایی که جز فراموش کردن هدف و به بیراهه رفتن است دلیل دیگری ندارد تن ندهند و تیمی که بهترین شروع فصل را داشته و توانسته هوادارانش را راضی کند ناامید و ناکام نکنند.

شروع موفق آبی پوشان در این فصل از لیگ به دلایل مختلفی مربوط می شود که مهمترین آن فرار از حاشیه و بی خیال بودن در برابر آنهاست.
استقلالی ها با این رویه توانسته اند در برابر بسیاری از مشکلات و حاشیه های کوچک و بزرگ خودشان را تا هفته سیزدهم در صدر جدول حفظ کنند و پر واضح است که این حرکت رو به جلو به این سادگی ها محقق نشده است، استقلال اگر امروز خود را در صدر می بیند مهمترین عامل آن یکدلی و اتحاد و فرار از حاشیه هایی بوده است که هنوز که هنوز است دست بردار هم نیستند.
حاشیه های بوجود آمده در مورد سقف قرارداد و تهدید به کسر امتیاز، حاشیه های بوجود آمده قبل و پس از دربی و تهدید به شکایت هایی که همه و همه با اعصاب و روان یک تیم می تواند آنچنان بازی کند که آرامش را در ثانیه ای به طور کامل از درون آن جمع کند، اما آبی پوشان توانستند تا اینجای کار از همه این حاشیه ها به سلامت عبور کنند و حتی ناکامی سه هفته ای شان با برد شیرین برابر نساجی تبدیل به آرامشی بیشتر شد.
استقلال باید همچنان بی خیال باشد، بی خیال در برابر حاشیه های تازه ای که عده ای در صدد ایجاد آن و تزریق آن به مجموعه استقلال دارند و به قول معروف چوب لای چرخ گذاشتن دارند، حاشیه هایی که فصل های متوالی روزگار تیم استقلال را تیره و تار کرده است و آن را تبدیل به یک ناکامی طولانی مدت کرد، اما پس از فتح جام توسط فرهاد مجیدی در دو فصل گذشته، استقلال نکونام هم تصمیم دارد با همان فرمان دوباره فاتح جام دیگری باشد.
هر چند هنوز تا پایان نیم فصل دو هفته دیگر زمان باقی است و یک نیم فصل دست نخورده هم پیش روی تیم ها است اما آبی پوشان می توانند این شروع خوب خود را تداوم ببخشند حتی تا پایان نیم فصل و حتی پس از یک تعطیلی بلند مدت پس از جام ملتها با شروع نیم فصل دوم به شرط اینکه همچنان بی خیال باشد و تمام هوش و حواس خود را بر کسب نتیجه بگذارد یک مدعی خطرناک و محکم برای کسب جام قهرمانی این فصل باشد.

پس از سه تساوی متوالی برابر شمس آذر و ذوب آهن و پرسپولیس و از دست دادن چند ساعته صدر جدول و تحویل دادن آن به سپاهان تنها برد می توانست دوباره حال آبی پوشان را خوب کند.
بردی که به واقع مثل جمله معروف و همیشگی واجب تر از نان شب بود و در صورت تداوم تساوی ها هم صدر از دست می رفت و هم فاصله و اختلاف تا صدر بیشتر می شد.
استقلال برد تا حالش خوب شود، استقلال برد تا تساوی هایش را قطع کند، استقلال برد تا همچنان صدرنشین باقی بماند و به همگان نشان دهد که بیشتر از هر تیم دیگری این جایگاه را دوست دارد.
شاید اگر حریفی سرسخت تر از نساجی روبروی استقلال قرار می گرفت کار آبی پوشان در این هفته گره می خورد اما انگار همه چیز مهیا بود تا استقلال صدر را از دست ندهد حتی با یک بازی بیشتر از سپاهان.
حال استقلال با این برد شیرین خوب شد، بردی که در بهترین زمان ممکن برای آبی پوشان بدست آمد و کاری کرد که همچنان در کورس قهرمانی با خطرناک ترین تعقیب کننده خود یعنی تیم سپاهان بماند و یک فاصله امتیازی بلندی نسبت به پرسپولیس بدست بیاورد.
استقلال باید قدر این هفته هایش را بداند و اگر می خواهد همچنان صدرنشین باقی بماند و هم حال خودش و هم حال هوادارانش خوب بماند دو هفته باقیمانده تا پایان نیم فصل که اتفاقا بازی های آسانی هم نیستند برابر گل گهر و پیکان همچنان بدرخشد و با قهرمانی نیم فصل گام بلندی برای قهرمانی در پایان فصل بردارد.

🔵 آبی پوشان به این برد بسیار نیاز داشتند و چون نیاز خود را خوب می شناختند برای تصاحب آن تلاش کردند و مزد تلاش خود را با یک نتیجه پرگل گرفتند.

همیشه تقابل استقلال برابر نساجی پرگل و دیدنی و خاطره انگیز بوده است که به جز یک شکست که آن هم در فینال جام حذفی برای استقلال اتفاق افتاد در بقیه تقابل این دو تیم استقلال با نتایج پرگلی نساجی را شکست داده است.
شاید برای آبی پوشان تقابل برابر نساجی درست پس از دربی یکی از بهترین قرعه ها و انتخاب ها می توانست باشد که اتفاقا چنین هم شد، پس از سه تساوی ناامید کننده متوالی به واقع آبی پوشان هم برای فرار از ناکامی و هم عقب نیفتادن از صدرنشینی نیاز مبرم به برد و کسب ۳ امتیاز این دیدار داشتند.
بازی که در نیمه اول با گل اواخر نیمه استقلال با برتری این تیم به پایان رسید یک نیمه طوفانی دیگر داشت که حاصل آن ۳ گل دیگر برای آبی پوشان و ثبت نتیجه پر گل ۴ بر صفر برابر نساجی قائمشهر بوده است.
نتیجه ای که کامل دربی را به فراموشی سپرد و با جشنواره گل دیدنی و خاطره انگیز دیگری تیم استقلال را البته با یک بازی بیشتر نسبت به تیم سپاهان با ۲۸ امتیاز در صدر جدول حفظ کرد.
آبی پوشان به این برد بسیار نیاز داشتند و چون نیاز خود را خوب می شناختند برای تصاحب آن تلاش کردند و مزد تلاش خود را با یک نتیجه پرگل گرفتند.

پس از دربی و پس از اینکه سپاهان بازی خود را با یک نتیجه پرگل به پایان برده بود و به صدر برگشته بود، آبی پوشان نیاز مبرم به برد داشتند، بردی که هم آنها را از نوار تساوی ها و ناکامی های دنباله دار خارج کند و هم دوباره صدرنشین بماند.
به واقع استقلال از خدا چه می خواست وقتی که یک قرعه خوب با یک برد شیرین پس از دربی نصیبش شود، تقابل با نساجی که آبی پوشان به جز یکبار همیشه خاطره شیرینی از دیدار با قائمشهری ها داشته اند اینبار هم به سراغ شان آمد و باز یک نتیجه پرگل یا یک جشنواره گل دیدنی.
استقلال با این برد به نوار تساوی های دنباله دارش خاتمه داد، صدر جدول را همچنان با یک بازی بیشتر از تیم سپاهان دوباره از آن خود کرد و ثابت کرد که در کنار این تیم اصفهانی بهترین و شایسته ترین تیم برای رقابت قهرمانی است.
با شناخت خوبی که از تیم استقلال و جواد نکونام داریم خوب می دانیم که این تیم با این برد نه به خود غره می شود و نه مغرور، اتفاقا یک بمب روحیه خوبی درون آن ترکید که می تواند باعث کسب بردهای بعدی تا پایان نیم فصل اول شود.

با توجه به برد پر گل تیم سپاهان و توقف پرسپولیس در اهواز جدول حداقل در بالای آن در تعداد بازی حالت برابر به خود گرفت، حال سپاهان با 12 بازی با استقلال هم امتیاز است و با تفاضل گل که انصافا یک تفاضل گل بسیار بالایی هم دارد در صدر جدول ایستاد.
پرسپولیس هم با توجه به تساوی در اهواز در رده چهارم باقی ماند تا مشخص شود که برای کورس قهرمانی در این هفته ها همچنان باید روی دو تیم سپاهان و استقلال حساب باز کرد.
حال استقلال اگر بازی با نساجی را هم پشت سر بگذارد باز با یک بازی بیشتر نسبت به سپاهان در جدول قرار خواهد گرفت و هنوز باید منتظر بازی عقب افتاده دیگر اصفهانی ها باشیم تا ببینیم که تکلیف صدرنشینی چه خواهد شد اما...
اما فعلا باید تمام فکر و ذکر خودمان را روی کسب 3 امتیاز بازی با نساجی بگذاریم، استقلال که همیشه برابر نساجی بخصوص در آزادی خوب نتیجه گرفته است و همین می تواند یک برگ برنده و یک بمب روحیه برای یک برد دیگر برابر این تیم باشد.
خوب می دانیم یک گل برتری مطمئنی برای یک نیمه حفظ آن نیست و از سویی دیگر هرگز نباید به تساوی فکر کرد حتی برای چند ثانیه، دیگر هفته های ناکامی و تساوی های متوالی باید در نیمه دوم پاره شود و با برد دوباره جشن تازه ای گرفت، جشن حفظ صدرنشینی حداقل برای یک هفته دیگر.

پنج روز از بازی دربی بزرگ پایتخت می گذرد و همچنان عده ای از دو سمت دنبال پرونده شکایت ها، دنبال اعتراض ها و حق هایی می گردند که به قول خودشان از آنها ضایع شده و باید باز پس گیری شود حال چطور؟ نمی دانیم با شکایت و انتظار برای رأی کمیته انضباطی؟
ای کاش آقایان باور کنند که بازی دربی هر چه بود تمام شد و از امروز باید در هفته سیزدهم لیگ برابر حریفان دیگر خود قرار بگیرند.. ای کاش آقایان باور کنند که نتیجه دربی چه خوب چه بد برای آنها دیگر فایده ای ندارد و نه امتیازی به آنها برمی گردد و اضافه می شود و نه امتیازی از آنها گرفته و کسر می شود.
نتیجه این دربی هم مثل تمام دربی های گذشته به تاریخ پیوستند و اعتراض ها و گلایه ها و صحنه های مشکوک و اتفاقات رخ داده شده در همه آنها هم به همان کتابچه تاریخ سپرده شدند و از امروز باید به فکر ادامه فصل برای خود باشند.
تمام کری خوانی ها، تمام مصاحبه ها و تمام واکنش ها به همان چند ساعت پس از پایان بازی باید بسنده شوند و قرار نیست اتفاق تازه ای در ادامه رخ دهد، در این دربی نه می توان از پرسپولیس دفاع کرد و نه از استقلال و شاید تقسیم امتیازات در دربی ای که هیچ کس از آن راضی نبود، نه نتیجه اش، و نه فوتبال زیبایش و نه هیچ چیز دیگری بهترین نتیجه باشد.

🔵 دربی 102 و نتیجه ای که نه آبی ها را راضی کرد و نه قرمزها را، هر چند می توانست یک بازی زیبا با یک تساوی زیباتر هم اتفاق بیفتد.

پنج روز از دربی گذشت و باید امروز برابر نساجی قرار بگیریم، اتفاقات دربی هر چه بود تمام شد، از پنالتی های از دست رفته، از تساوی روی اعصاب که از یک شکست ما را فراری داد و همه و همه، دربی هر چه بود باید آن را فراموش کرد، حاصل آن تنها یک امتیاز بود و تمام.
آبی پوشان باید دوباره طعم شیرین برد را بچشند، استقلال اگر می خواهد صدرنشینی خود را در خطر نبیند باید نساجی را در این هفته شکست بدهد، باید امتیازات کامل این بازی را از آن خود کند تا خیالش حتی از یک بازی عقب افتاده سپاهان هم راحت باشد، استقلال باید نوار تساوی های سرسام آور خود را امروز قطع کند و دوباره به برد فکر کند اگر صدرنشینی اش را دوست دارد.
دیگر زمان از دست دادن امتیاز نیست، هر چقدر آبی پوشان در دو بازی خارج از خانه برابر شمس آذر و ذوب آهن و سپس در دربی همین طور پشت سر هم مساوی گرفتند و از هر بازی 2 امتیاز از کف دادند دیگر بس است، اگر استقلال تصمیم دارد همین طور به نوار تساوی هایش ادامه دهد پس بدون رودرواستی باید قید صدرنشینی اش را بزند.. دیگر هفته های ناکامی باید تمام شوند، هر چقدر ناکامی در این سه هفته به چشم خود دیدیم بس است و امروز زمان برد آبی پوشان است.
صدر جدول تنها و تنها با برد می تواند همچنان در اختیار استقلال باشد و کسب هر نتیجه دیگری و از دست دادن امتیاز باید قید صدرنشینی را زد و آن را در اختیار سپاهانی داد که مثل یک ببر زخمی پس از از دست دادن صدرنشینی به دلیل کسر امتیاز در ابتدای فصل مترصد کوچک ترین لغزش از جانب استقلال است تا صدر را دوباره از آن خود کند، آن زمان قطعا باز پس گیری صدر از یک تیم زخمی بسیار سخت خواهد بود.

شاید جمله کلیشه ای همیشه پس از پایان تساوی در دربی بیان می شود این باشد که تساوی عادلانه ترین نتیجه این بازی بود، اما در مورد این بازی به واقع تساوی نتیجه ای بود که باید هر دو تیم می گرفتند تا حداقل عدالت فوتبال بین دو تیم در این بازی اجرا می شد.
اما تساوی داریم تا تساوی، این دربی می توانست حتی با کمک داور ویدیویی جذاب تر و دیدنی تر و پر بود از موقعیت های خطرناک روی دروازه هر دو تیم، اصلا این دربی می توانست با یک تساوی پرگل تر هم به پایان می رسید.
وقتی به موقعیت های خطرناک هر دو تیم در 90 دقیقه نگاه می کنیم به جز گل هایی که به ثمر رسیدند سهم هر یک از دو تیم تنها یکی دو موقعیت در چارچوب و خطرناک روی دروازه یکدیگر بود و بقیه توپ ها یا به محوطه جریمه نرسیدند یا با فاصله بسیار از دروازه هر دو تیم به آسمان کوبیده شدند.
شاید قرمزپوشان پس از گل دقیقه 77 خود را دیگر فاتح دربی می دانستند و برای جشن سومین برد متوالی دربی خود را آماده کرده بودند اما از سویی دیگر آبی پوشان هم تاب و تحمل شکستی که اصلا برایشان قابل لمس نبود را نداشتند، چون تا قبل از دقیقه 77 بازی روال طبیعی و مساوی خود را پیش گرفته بود اما گل دقیقه 77 همه معادلات را برهم زد.
پس از گل دقیقه 77 این استقلالی ها بودند که خود را به آب و آتش می زدند تا گل خورده خود را جبران کنند، موقعیت های ایجاد شده در محوطه جریمه پرسپولیس گواه این را می داد که این بازی قرار بود برنده داشته باشد، بازنده این دربی استقلال نخواهد بود.
دو صحنه مشکوک در محوطه جریمه قرمزپوشان و اعلام تنها یک پنالتی آن هم با کمک داور ویدیویی باعث شد که بازی بالاخره به تساوی کشیده شود، تساوی یک بر یک.
تساوی که شاید بتوان گفت یک نتیجه عادلانه بود حتی وقتی که پرسپولیسی ها دوست داشتند دربی سوم متوالی دو فصل اخیر خود را جشن بگیرند، حتی وقتی استقلالی ها اصلا توقع شکست و این همه اضطراب و آشفتگی و نگرانی پس از دریافت گل را نداشتند.
امتیاز دربی بین دو تیم تقسیم شد هر چند آبی پوشان با سومین تساوی متوالی خود در این فصل جایگاه خود در صدر را متزلزل تر از هر هفته و زمان دیگری احساس می کنند وقتی سپاهانی ها با یک بازی کمتر تنها یک امتیاز کمتر از استقلال صدرنشین دارند.