🔹اول می گفتیم که بازیکن باید غرور خودش را بشکند و پس از ناکامی ها و از دست دادن جام از هواداران تیمش عذرخواهی کند و قبول کند که موجب ناراحتی هواداران شده است.
🔹اما کم کم که گذشت و این ناکامی ها همین طور ادامه دار شدند، یک فصل، دو فصل، سه و چهار و... و امروز در هشتمین فصل قرار داریم دیگر هیچ کدام از این عذرخواهی ها تسکین دهنده نیست.
🔹هوادار دیگر ناراحتی اش را نمی تواند کتمان کند، هوادار دیگر نمی تواند به سرمربی تیمش حتی اگر فرهاد مجیدی باشد بگوید فدای سرت به آینده فکر کن.. گذشته ها گذشته و از فردا روز دیگری است!
🔹هوادار دیگر نمی تواند ناراحتی اش را پنهان کند، نمی تواند با این جملات خودش را فریب دهد، امروز همان آینده دیروزی بود که جام در فینال از دست رفت و درست یک فصل بعد جام در همان فینال از دست رفت و اگر تکرار داستان بود.
🔹دیگر عذرخواهی ها آرام بخش نیست، هر چند بهتر از هیچ است، بهتر از آنی است که بازیکن و سرمربی در سکوت به سر ببرند و انگار نه انگار که هوادار روحیه اش داغان شده است، همدردی با هوادار حتی اگر ظاهری هم باشد بهتر از بی اهمیتی است اما دیگر برای هوادارعادی شده است و قابل قبول نیست.

🔹به فتح فینال... به کسب جام بیشتر از هر زمان دیگری امیدوار بودیم.. امیدوار بودیم به پایان فصل های ناکامی... امیدوار بودیم به شروع فصل های خوشبختی..
🔹پیش خود گفتیم این فینال می شود جبران فینال از دست رفته فصل گذشته.. به جبران جامی که در فینال پارسال با سهل انگاری و بی دقتی و...و... از دست رفت و اینبار جبران خواهد شد.. اما انگاری قرار نیست پایان هایمان کمی شیرین شود..
🔹کمی از غصه های ناکامی های ادامه دار و سریالی مان یکجا قطع شود.. یک جا جام به ما لبخند بزند و ما به اندازه هشت فصلی که از ته دل لبخند نزدیم و بر جام بوسه نزده ایم برایش دلبری کنیم اما... .
🔹اما نه این فصل هم قرار نبود برایمان شیرین تمام شود، باز هم با فرهاد... حضور دومین بار متوالی در فینال شاید برای بسیاری به نوبه خود افتخار باشد، اما برای استقلال صرف حضور در فینال افتخار نیست..
🔹استقلال خود صاحب افتخار است، آبی پوشان خود پر افتخارترین تیم در رسیدن به فینال و کسب جام قهرمانی حذفی هستند، پس حضور متوالی در دومین سال افتخار نیست و زمانی افتخار به حساب می آید که فینال را فتح کرده باشی و جام در دستانت قرار بگیرند.
🔹حیف و صد حیف و هزاران حیف از جام هایی که در یک قدمی رسیدن به آنها از دست می روند و باز سهم مان حسرت هایی می شود که فصل به فصل ادامه دار می شوند.

🔹باز فینال، باز شکست، باز از دست دادن جام در یک قدمی آن و باز حسرت هایی که یک فصل دیگر ادامه دار شدند.
🔹انگاری استقلال باز تیم فینال نبود، موقعیت های بسیار خطرناک و دلهره آور فولاد هر لحظه امکان داشت که فینال را در همان ۹۰ دقیقه تمام کند اما استقلال هر طور توانست بازی را به ۱۲۰ دقیقه و ضربات پنالتی بکشاند.
🔹و امان از ضربات پنالتی... اینبار دیگر منجی نداشتیم، اینبار دیگر دست طلایی نداشتیم تا بتواند ضرباتی که بازیکنان دیگر خراب کردند را او جبران کند و نجات مان بدهد.
🔹و باز فینال و باز از دست دادن جام قهرمانی و باز با فرهاد.
🔹فینال فصل گذشته یک طرف و این فینال طرفی دیگر و حسرت هایی که همچنان قرار نیست حتی بصورت موقتی دست از سرمان بردارند و لبخندی به ما بدهند..
🔹امان... امان... امان.. .

🔹دوباره رسیدن به فینال، دوباره شور و هیاهو و هیجان، دوباره در انتظار رسیدن به یک جام و این چقدر لذت بخش است برای استقلال.
🔹استارت دوباره برای شروع قهرمانی ها هر چند از آخرین جامی که بدست آمد سه فصل می گذرد و آن هم در همین جام حذفی بود، اما هر بار که به فینال می رسیم نوید یک شور، یک هیجان، یک انگیزه دوباره ای است برای شروع قدرت نمایی ها، برای شروع قهرمانی ها درست مثل یک دهه پیش، درست مثل دو دهه پیش.
🔹دوباره به فینال رسیدیم و اینبار حریف مقابل مان فولاد است، یعنی نام تیم مقابل فرقی نمی کند، می خواهد فولاد باشد یا تراکتور، پرسپولیس باشد یا سپاهان و یا هر تیم دیگری، وقتی هدف آبی پوشان و خواسته هواداران تنها و تنها رسیدن به جام باشد دیگر حریف مقابل سخت یا آسان تفاوتی نمی کند.
🔹دوباره منتظر آتش بازی هستیم، دوباره منتظر فشفشه انداختن به آسمان، دوباره منتظر هلهله، دوباره منتظر فریاد شادی، دویدن های دور زمین و به هوا بلند کردن سرمربی هستیم، دوباره منتظر شنیدن سرود قهرمانی از زبان تک تک آبی پوشان هستیم و این به امید خدا و همت بچه ها امشب محقق خواهد شد.
🔹فینال فصل گذشته یک درس بود، یک هشدار که دیگر تکرار نخواهد شد، آبی پوشان بدون جام از فینال بیرون نخواهند آمد، هوادار چشم انتظار است، یک انتظار سخت و طولانی برای رسیدن به جام که اینبار برای دومین فصل متوالی محقق شده است و تنها یک قدم تا لمس جام و صاحب شدن آن باقیمانده است و قرار نیست اتفاقی جز این بیفتد.

🔹حسرت گذشته ها را کنار می گذاریم و می خواهیم از امروز همه آنها را فراموش کنیم، جامی که از دست رفت دیگر نه جایی برای حسرت می گذارد و نه آه و افسوس، اگر دوباره در یک قدمی جامی دیگر بخواهیم غفلت کنیم.
🔹این جام همچنان برای استقلال است اگر خودش باشد، آن تیمی که تا یک دهه پیش هر دو سه فصل یکبار فینالیست این جام و قهرمان آن می شد.
🔹پس این جام برای استقلال است اگر دوباره خودش را همان تیمی بداند که در این رقابت ها پر افتخارترین و پر قدرت ترین تیم بداند دوباره این جام دست یافتنی خواهد شد.
🔹تیم محبوب من، استقلال من با این جام و قهرمانی دوباره ذهن هواداران را به یک دهه پیش برگردان، دوباره شور و شوق و اشتیاق و خوشحالی و حس برتری جویی را در هواداران به جریان بینداز.

🔹۱۷ مرداد؛ روز خبرنگاران بی ادعایست که عاشق خبر رسانی هستند..
🔹روز قلم بدستانی است که عاشق گرفتن قلم در دستان خودشان هستند حتی در این وادی مجازی و مجازی بازی و قلم را دوست دارند.
🔹روز افرادی است که کم دیده می شوند اما همه را درنگاه ها وارد می کنند، به همه اجازه خودنمایی و عرض اندام می دهند.
🔹17 مرداد تنها یک روز نیست، یک هفته است، یک ماه است و یک سال... تنها در یک روز خلاصه نمی شود.
🔹هر 365 روز سال حتی ایام تعطیلش با خبرنگار عجین است.. هر 53 هفته سال، هر 12 ماه سال... و این خبرنگار است که می سوزد اما از بقیه خبر می سازد.
🔹حرمت این قلم، حرمت این خبر، همچنان آنقدر پابرجاست که خیلی ها حتی اجازه دروغ پراکنی، اجازه خلاف نگاری، اجازه فریب اذهان را برای نگاه بیشتر، برای معروفیت بیشتر به خود نمی دهند.
🔹و همچان این قلم است که با همه نداری ها همچنان باقی است، چون قلم به دست قلم بدست است و هرگز از بین نمی رود تا زمانی که قلم بدستانی هستند که آن را سراپا نگه داشته اند.
🔹17مرداد یک روز نیست، اما به همین مناسبت این روز و مناسبت را به تمامی اهالی قلم، اهالی دوربین و خبررسانی و خبرنگاری تبریک و تهنیت عرض می کنم و امیدوارم که قلم و حرمت آن همچنان حفظ شود و ادامه دار باشد حتی در این وانفسای مجازی و مجازی بازی برای مشهوریت و معروفیت بیشتر عده ای... .

📝 دومین تجربه فینالیست شدن در دومین سال متوالی اینبار نه دیگر باید با حسرت همراه باشد و نه اشتباهات جبران ناپذیر، استقلال با تمام قدرت و قوا و بدون هیچ اشتباهی محکوم به برد برابر فولاد و فتح فینال و کسب جام قهرمانی حذفی است ولا غیر.

🔹شکست دادن سه باره قلعه نوعی در سخت ترین رویارویی آن در بازی دیشب شیرینی و لذت وصف ناپذیر دیگری داشت.
🔹سخت ترین و پر اضطراب ترین بردی که در این فصل برابر امیرخان بدست آوردیم در همین بازی بود، همچنان که در فصل گذشته هم در جام حذفی ایشان را در تیم سپاهان شکست دادیم.
🔹اما به طور حتم بزرگترین شادی برد نه برد دربی در یک چهارم و نه این برد در نیمه نهایی خواهد بود، برد اصلی که شادی بزرگتر و فراموش نشدنی تری خواهد بود در فینال و برابر فولاد باید اتفاق بیفتد.
🔹دومین تجربه فینالیست شدن در دومین سال متوالی اینبار نه دیگر باید با حسرت همراه باشد و نه اشتباهات جبران ناپذیر، استقلال با تمام قدرت و قوا و بدون هیچ اشتباهی محکوم به برد برابر فولاد و فتح فینال و کسب جام قهرمانی حذفی است ولا غیر.
🔹تمام شادی های قبلی به کنار به طور حتم شادی برد در فینال و بالا بردن جام قهرمانی طعم دیگری دارد.

🔹هوادار هنوز اتفاقات پیش از فینال فصل گذشته جام حذفی را از یاد نبرده است، اتفاقات و حاشیه هایی که استقلال را از قبل بازنده فینال کرد.
🔹درست یکسال از آن اتفاقات می گذرد، یکسال سخت و نفس گیر و همچنان پر حاشیه، حالا که با توکل بر خدا و همت بازیکنان و دست رنج کادرفنی تیم دوباره توانسته به فینال جام حذفی برسد دیگر قرار نیست حاشیه دیگری مشابه همان حاشیه فصل گذشته رخ دهد.
🔹اصلا قرار نیست هیچ حاشیه ای اتفاق بیفتد، امیدوار هستیم که هم فرهاد با تجربه شده باشد، هم بازیکنان از فینال فصل گذشته و از دست دادن قهرمانی جلوی دیدگانشان و ناراحت کردن هواداران درس عبرت و تجربه کسب کرده باشند.
🔹هر اتفاقی در نیمه نهایی و برابر امیرخان قلعه نوعی رخ داد تمام شد و رفت، استقلال دو روز دیگر در فینال است، آن هم با چند بازیکن محروم و بدون سرمربی روی نیمکت.
🔹هوادار کاری به محرومیت بازیکنان تیم محبوبش ندارد، کاری هم ندارد که فرهاد روی نیمکت و لب خط حضور دارد یا محروم است... فقط و فقط به این کار دارد که دو روز دیگر جام در دستان کاپیتان تیم بالای سر برده خواهد شد و جشن شادی.
🔹قرار نیست هیچ اتفاق دیگری جز قهرمانی استقلال رخ دهد که اگر خدای ناکرده چنین شود باید منتظر انتقادات شدیدتری حتی نسبت به فصل گذشته و از دست دادن آن قهرمانی باشند.
🔹استقلال دو روز دیگر و در فینال تنها و تنها باید به فکر شکست دادن حریف مقابلش یعنی فولاد باشد و لا غیر و جز با نتیجه برد از زمین مسابقه بیرون نرود.
🔹دیگر نه جایی برای حاشیه است نه سهل انگاری و نه بهانه های متفاوت، هوادار از تیم محبوبش پس از سالها جام قهرمانی می خواهد.

📝 محبوبیت فرهاد زمانی تداوم خواهد داشت که بتواند هوادار را به خوشحالی های طولانی مدت برساند، از آن خوشحالی هایی که تنها با جام و قهرمانی بدست می آید.

🔹این بردها مبارک تو و تیمت... این بردها مبارک همه دوستدارانت و عاشقان آبی...هواداران از این مشت ها خاطره های خوب و بد بسیاری دارند.
🔹از خاطره های بدش که بگذریم خوب هایش چقدر دلنشین بوده اند، چقدر فراموش نشدنی شدند.
🔹اگر همه بدانند این مشت های گره کرده از فرط شادی تنها و تنها به عشق برد تیم استقلال، به عشق افتخار آفرینی تیم استقلال بوده هیچگاه از یاد نخواهند رفت.
🔹مشت هایت را محکمتر گره بزن سرمربی... این دست ها نه فقط دست تو، این مشت ها نه فقط مشت تو، بلکه مشت میلیون ها هوادار عاشق و دوستدار واقعی استقلالی است که قلب و وجودشان برای موفقیت و سربلندی تیم محبوبشان می تپد.
🔹به امید مشت بزرگ‌ گره کرده پس از فتح و قهرمانی جام حذفی.

🔹رسیدن دوباره به فینال آن هم در دومین سال متوالی چقدر لذت بخش است.. فینالیست شدن جام حذفی که نفس گیر و پر استرس و اضطراب است دو فصلی است که جزو شاهکارهای استقلالی شده است که خود پر افتخارترین تیم این جام است.
🔹حال استقلال هم برای از دست دادن جام فصل گذشته باید جبران مافات کند و هم برای بدست آوردن این جام و شروع دوباره قهرمانی هایش استارتش را از این فینال آغاز کند.
🔹فینالیست شدن شاید برای بسیاری لذت بخش باشد همچنان که برای استقلال هم هست، اما برای استقلال تنها قهرمانی و رسیدن به این جام لذت بخش تر خواهد بود و جز برد در فینال و کسب جام هرگز نمی تواند نه استقلال را راضی کند و نه هواداران را آرام و خوشحال کند.
🔹شاید برد شیرین در یک چهارم نهایی و دربی در پنالتی ها و این برد نفس گیر برابر گل گهر در نیمه نهایی بسیار راضی کننده بود، اما استقلال تنها با فتح فینال و شکست دادن فولاد می تواند به آرامش برسد و این صد البته دور از دسترس نیست.

🔹این لبخند همان لبخندی است که هوادار دوست دارد، لبخندی به دور از بغض، لبخندی به دور از کینه، لبخندی از سر شوق، لبخندی خوشایند هوادار است.
🔹قرار نیست اینجا بیش از اندازه از فرهاد تعریف و تمجید کنیم، قرار نیست بیش از حد هم ایشان را باد کنیم و از این جور صحبت ها.
🔹هوادار از تیمش جام می خواهد، هوادار از نیمکت تیمش قدرت و توانایی می خواهد، هوادار از تیمش شادی های مستمر و متوالی می خواهد.
🔹 اینبار همه اینها را از فرهاد می خواهد، در فرهاد می بیند و معتقد است که می تواند به نتیجه برسد و حال خود فرهاد می ماند و چند مرده حلاج بودنش.
🔹با فرهاد چه در نیم فصل دوم فصل گذشته و چه در نیم فصل همین فصل شادی های مقطعی از بردهای دربی و صعود از مرحله گروهی گرفته تا رسیدن به فینال حذفی فصل گذشته شاهد بودیم، اما برای هواداری که فصل های متوالی تشنه جام است دیگر این شادی های مقطعی رضایت بخش نیست.
🔹با فرهاد اینبار می شود به جام لبخند زد چون فرهاد از جنس خود استقلال است، فرهاد همچنان که از جنس خود استقلال است یک مشت قدرت و توانایی در خود دارد که شاید در هم نسل های خود همچون منصوریان و فکری نبود، به این خاطر معتقد هستیم که با فرهاد می شود به جام لبخند زد.

🔹سخت ترین رویداد هر تورنمنتی به واقع فینال آن است، فینالی که فارغ از تمام بازی های مراحل قبلی هم به شانس نیاز دارد، هم به قدرت و هم به یک انرژی مضاعف بالاتر از همه آنها.
🔹هنوز فینال فصل گذشته را از یاد نبرده ایم، استقلال هر چند قبل از فینال با اتفاقات جورواجوری که با آن مواجه شد از همان قبل از فینال روحیه و انرژی خود را از دست رفته دید اما نباید یادمان برود که جام قهرمانی به او چشمک زده بود.
🔹آشناترین تیم به کسب جام قهرمانی این رقابتها با رسیدن به فینال جز به قهرمانی با هیچ نتیجه دیگری آرام نمی گرفت و با از دست دادن جام فصل گذشته هم حس انتقام و هم حس از دست دادن چیزی را در خود دید که تا هر چه زودتر به آن دوباره دست پیدا نکند همچنان آرام نخواهد گرفت.
🔹جام این فصل همچنان به آبی پوشان چشمک می زند و اینبار این خود استقلال است که با تجربه و عبرت از اتفاقات قبل از فینال باید عزم خود را برای فتح آشناترین جام جزم تر از هر زمان دیگری کند.

🔹سومین رویارویی این فصل آبی پوشان با امیرخان قلعه نوعی اینبار در جام حذفی از تکراری ترین بازی های این فصل هم برای آبی پوشان و هم برای گل گهر خواهد بود.
🔹این رویارویی سه باره زمانی برای آبی پوشان خوشایند و مطبوع می شود که سابقه نشان داده باشد که استقلال دو دیدار گذشته خودش را با برد پشت سر گذاشته باشد و به دنبال سومین برد این فصل خود هم برابر گل گهر و هم مقابل امیرخان قلعه نوعی است.
🔹این برای این فصل وقتی نگاهی به فصل گذشته می اندازیم بیشتر از رویارویی سه باره برابر امیرخان قلعه نوعی خوشحال می شویم که بدانیم هر سه بازی فصل گذشته آبی پوشان مقابل ایشان و تیم شان با برد همراه بوده است.
🔹استقلال برای صعود دوباره به فینال همچون فصل گذشته محکوم به عبور و شکست دادن سه باره امیرخان است، رقابتی که شاید به ظاهر آسان باشد، اما نباید فراموش کنیم که سخت ترین آن مواجه با مردی است که بی اغراق نباید فراموش کنیم که پر افتخارترین مربی تاریخ لیگ است و همچنان هیچ سرمربی ای نتوانسته به رکورد او پس از 20 فصل از رقابتهای لیگ برتر برسد و دست پیدا کند.
🔹استقلال نیاز مبرم به صعود به فینال و کسب جام قهرمانی حذفی دارد، جامی که سه فصل است از رسیدن به آن محروم مانده و این فصل باید جبران تمامی فصل های گذشته را بکند و این همچنان دور از دسترس نخواهد بود.